Zomerhuid met bijwerkingen
Het wordt zomer. De zon schijnt. Vandaag en morgen meer dan 30 graden. Mensen lachen. Mussen vallen van het dak. En Mr willy? Die loopt rond als een wandelend biologisch experiment. Want die heeft weer eens gekozen voor korte mouwen.
Dat klinkt onschuldig, nietwaar? Fris, luchtig, een beetje zomerse vrijheid voor de armen. Maar niet in mijn geval. Niet met deze armen. Want mijn onderarmen zijn inmiddels veranderd in iets wat het midden houdt tussen een veldslag, een zeldzame huidziekte en een kunstproject van een overenthousiaste kleuter met paarse stempelkussens. Banksy zou er jaloers op worden.
Iedereen kijkt. Kinderen houden hun moeder steviger vast. Honden grommen. En op de markt nam een visboer zijn fileermes iets steviger in de hand. Je weet maar nooit, zag je hem denken. Misschien is het besmettelijk.
Het is niet besmettelijk. Het is ook geen lepra, pokken of de gevolgen van een mislukte rituele zelfkastijding. Het zijn gewoon blauwe plekken. Van niks. Soms van lucht. Soms van mijn eigen elleboog. En soms — echt waar — gewoon van bestaan. Want sinds ik prednison slik, en Asaflow, en een cocktail waar een paardenarts nog “oef” tegen zegt, is mijn huid dunner dan het ego van een BV na een slechte recensie.
Het ergste is: ze genezen niet netjes. O nee. Ze muteren. Gisteren had ik nog een onschuldig roze plekje. Vandaag is het een wijnvlek van formaat Bordeaux. En morgen komt er een nieuwe bij, want dan leun ik waarschijnlijk weer per ongeluk tegen een kussen.
En ja, Mevr willy is not amused. Die heeft gisteren voor de derde keer de lakens moeten wassen. “Kijk nou toch eens wat een bloedbad,” zucht ze dan, terwijl ze een theedoek met Vanish besprenkelt alsof het wijwater is. “Je ziet eruit alsof je ’s nachts stiekem veldslagen naspeelt in je slaap.”
Nu denk je misschien: waarom doe je dan geen lange mouwen aan? Wel, dat doe ik ook. Maar dan krijg ik het warm. En als ik het warm krijg, ga ik zweten. En als ik zweet, schuurt de stof tegen mijn arm. En dan bloed ik alsnog.
Ik zit dus gevangen in een medisch modedilemma. Korte mouwen? Zichtbare horror. Lange mouwen? Onzichtbaar bloedverlies. Blijf ik binnen? Dan denkt Mevr willy dat ik chagrijnig ben. Ga ik buiten? Dan denkt de buurvrouw dat ik een middeleeuwse ziekte onder de leden heb. En zij heeft Google.
Maar goed. Het is zoals het is. De zomer is begonnen. De mussen vallen nog altijd. En ik? Ik loop dapper verder. Korte mouwen, blauwe vlekken, en af en toe een excuus aan een voorbijganger die een boog om me heen maakt. “Geen zorgen,” zeg ik dan vriendelijk, “het is maar prednison.”
Ze lachen niet altijd terug.
12 reacties
‘En zij heeft Google’.. ik zit hier hardop te lachen om deze zin en vind het tegelijkertijd heel erg naar dat je deze bijwerkingen er nog even bij krijgt. Sterkte met de warmte!
We beginnen allemaal uit elkaar te vallen. Er speelt al een tijdje een blogtitel door mijn hoofd. Je weet, ik bedenk meestal eerst de titel en dan komt het verhaal vanzelf. "Bovenliggend lijden". Veel ouderen kampen met onderliggend lijden, en daar gaan ze aan dood, omdat de kanker dat onderliggende versterkt.
Nou waren wij, jij en ik, kerngezond en nog steeds zijn mijn bloedwaardes en orgaanfuncties uitstekend, maar beginnen we te lijden aan bovenliggend lijden; mankementen door kanker. En we kunnen er niks mee, anders dan er mee proberen te dealen.
Nou, het lastige aan die wondjes is dat ze zo traag genezen. duurt een week of langer eer er een fatsoenlijke korst op komt. En als ik ze afdek duurt het nog langer. Even stompen, zelfs al heb je een hemd aan met lange mouwen, en je hebt prijs.
Maar goed, we gaan er niet dood van.
Nou, het lastige aan die wondjes is dat ze zo traag genezen. duurt een week of langer eer er een fatsoenlijke korst op komt. En als ik ze afdek duurt het nog langer. Even stompen, zelfs al heb je een hemd aan met lange mouwen, en je hebt prijs.
Maar goed, we gaan er niet dood van.
Amai, dat is me nogal een verzameling! Ik krijg soms een minivlekje zonder te weten waarom en als ze een infuus prikken, dan wordt het één grote donkere plek, maar zoals gij... Ik zou zeggen: korte mouwen en dragen met trots! Het zijn je oorlogslittekens!
Ja, die vlekken op je huid. Ik heb ze ook regelmatig, meestal kleine plekjes maar soms een grote wijnvlek die dan na ongeveer een week weer weg is. Zou het door de Prednison komen? Ik gebruik al 2 maanden geen Prednison meer, gebruikte slechts 5mg, ook geen Abiraterone meer en van die Zoladex ben ik al een jaar af. Toch krijg ik nog steeds af en toe van die kleine rode vlekjes. Het zal wel... als het daar bij blijft ben ik blij.
Een beetje humor helpt.
Als er weer iemand kijkt, zeg maar, voor de rest is ze heel lief😉😉
Maar ergerlijk is het wel.
Ik hoop dat iemand een gouden tip heeft voor je, want dit haalt je het bloed onder de nagels vandaan,
Liefs Peter
Heel vervelend Willy, hier zie ik het ook steeds vaker verschijnen. Alsof je niet goed voor jezelf zorgt. Echt bloed irritant…..sterkte met de warmte…Liefs van mij
Zoals je zelf zegt, het is irritant, maar gelukkig ga je d'r niet dood van.
Liefs terug
Ach willy wat is dit vervelend en naar voor je ,ja natuurlijk wil jij ook gewoon korte mouwen aan als het warm weer is ,tis een kwestie van ouder en dus dunner wordende huid ,droger worden en idd hormoon produkten ,een goede oplossing heb ik helaas niet ,maar mijn arts gaf me de tip smeer je armen en handen in met vaseline dan wordt de huid wat soepeler en het beschermd wat en de wondjes genezen sneller ,hoop dat je er wat aan hebt
Liefs knuff hes xxx
Jeetje, dat ziet er niet uit hahahaha, ik begrijp die mensen wel. Maar zij weten niet wat jij meemaakt en moet doorstaan. Lastige tijd,die zomer voor je . Mijn partner loopt met een meloen onder zijn arm, die durft niet zonder mouwen de straat op. Het ding is echt geen mango meer. Nog 3 weken wachten tot operatie. Succes Willy.
Ik zal (voorlopig toch) maar wat juichen want ik zit niet geplaagd met die vervelende blauwe plekken. Wel met die vervelende droge en afpellende huid. Maar het moet toch erg vervelend zijn, altijd maar leven met perkamenthuid en blauwe plekken die gaan bloeden voor het minst.
En wanneer je korte mouwen wil dragen, doen dan, zou ik zeggen. Zo heb je ook koelte en voor de rest...een beetje foert.
Marc. 👍👍