FLAME

Nou, in die familie van Mevr. Willy wonen best wat rare snuiters hoor. Dat kan ik hier rustig vertellen want buiten dit forum leest niemand mijn blogs, echt niemand. 

En tussen die rare snuiters zit een koppel, ik zal ze maar Jan en Lisa noemen.  Ze zijn het soort mensen dat je meteen herkent als echte hippies: lange haren, kleurrijke kleding, en altijd een glimlach op hun gezicht. Jan heeft een passie voor muziek en speelt gitaar, terwijl Lisa kunst maakt van alles wat ze maar kon vinden. 

Hun droom? Een jaar lang rondreizen door Europa, de vrijheid voelen en het avontuur omarmen.

Voor hun grootse avontuur hadden ze een tijdje geleden een oude brandweerwagen gekocht , eentje uit 1970,  een roestig maar charmant beestje dat ze liefkozend "Flame" noemden. Flame was een gigantisch rood gevaarte, te groot en te zwaar voor de smalle binnenwegen, maar perfect voor de grote droom van Jan en Lisa. Ze hebben de wagen ingericht als een huis op wielen, met een bed, een kleine keuken en genoeg opslagruimte voor hun hond en een tamme papegaai. 

De reis begon met een artikel in de lokale krant, waarin hun kleurrijke avontuur werd aangekondigd. Iedereen in het dorp stond achter hen en wenste hen het beste. Jan en Lisa zwaaiden naar de mensen terwijl ze vertrokken, de zon scheen en de lucht was blauw. Het was een magische start van hun reis.

Ze vermeden de snelwegen, want Flame reed niet sneller dan 70 km per uur. In plaats daarvan kozen ze voor schilderachtige routes, slingerend door velden van zonnebloemen en langs kabbelende beekjes. Overal waar ze stopten, werden ze met open armen ontvangen. Mensen waren nieuwsgierig naar hun verhaal, en  hun brandweerwagen was altijd een hit. De gemeenschappen waar ze kwamen omarmden hen als verloren familie.

Maar het leven op de weg is niet altijd een bed van rozen. Flame had zo zijn nukken. Een oude motor betekent oude problemen, en naarmate de tijd verstreek, begon het beestje steeds meer kuren te vertonen. Het ene moment klonk de motor als een zacht snorrende kat, het volgende moment als een kreunende walvis. Ze deden wat ze konden om Flame aan de praat te houden, maar uiteindelijk viel de wagen stil, midden in een klein dorpje in Frankrijk.

De monteur schudde zijn hoofd toen hij de motor bekeek." Ƈa va prendre du temps" zei hij, "et coĆ»ter cher, trĆØs cher." Dit gaat tijd kosten, en geld, veel geld." De onderdelen die nodig waren, moesten van ver komen en zouden weken, zo niet maanden, op zich laten wachten. Sommige waren zelfs niet meer te krijgen, dat zou maatwerk worden.  En Jan en Lisa waren gedwongen hun avontuur te pauzeren. Met hangende pootjes keerden ze terug naar huis, hun droom tijdelijk in duigen gevallen.

Maar Jan en Lisa lieten zich niet ontmoedigen. Terug in hun dorp startten ze een crowdfunding om Flame te laten repareren. Ze deelden hun verhaal, hun avonturen, en hun dromen met de wereld. Maar de respons bleef ver achter bij hun verwachtingen, en de donaties stroomden nauwelijks binnen. Sommigen in het dorp fluisteren dat Jan en Lisa zich moesten schamen voor hun afhankelijkheid van anderen, vooral omdat ze zelf geen werk hadden en liever leefden van de liefde. 

Maar Jan en Lisa trekken zich weinig aan van de kritiek. Ze blijven geloven in hun droom en wachten geduldig op betere tijden, wachten op de dag dat Flame weer gaat brullen en hun avontuur verder loopt. .Want in het hart van Jan en Lisa, leeft het vuur van hun brandweerwagen nog steeds, klaar om opnieuw de weg op te gaan en Europa te veroveren.

Maar of dat dat ooit nog gaat gebeuren ? Flame staat te verpieteren ergens in Frankrijk en leven van de liefde is best leuk, maar daar koop je geen wisselstukken mee. 

Dus Mr Willy heeft er sterk zijn twijfels over.

11 reacties

Nou, das met opzet gedaan hoor. Al eens gezien hoe ongelukkig dat beest kijkt?
Zijn baasjes die leven van de liefde en voor hetgeen ze daarbij te kort komen  schuimen ze in  in Frankrijk de vuilbakken af op zoek naar leeggoed waar ze dan statiegeld voor krijgen.
Maar dat beest heeft niks, moet zelf z'n kostje maar bijeenzoeken. En dat heeft ie nooit gewild.
En als ze dan crowfunding doen, nou misschien zijn er wel een paar dierenliefhebbers  die....

Laatst bewerkt: 03/09/2024 - 09:07

Flower power, 

Gelukzaligheid opbouwen. 

Met je haren, vol met margrieten, 

Moet je het nooit misnieten. 

 

De hippietijd, 

Eind jaren zestig. 

 Ik heb wat spijt, 

Want die jaren waren de beste. 

 

Liefde, 

In een waas van cannabis. 

Een dromerig sfeertje, 

Waar de kip de haan is. 

 

De vingers in de vorm van een  V, 

Peace, man. 

In een schuur neemt een vrouw een man mee, 

Naar een langharige hippieclan. 

 

Hippies liggen in een weide, 

Roken hun zorgen de wereld uit. 

Niets kan hen scheiden, 

Mei '68, wat een hemels geluid. 

 

Maar de sixties bleven niet duren, 

Na de droom kwam weer de realiteit. 

De hippies stonden niet langer in hun pure, 

Peace en vrede waren ze kwijt. 

 

Marc. šŸ‘šŸ‘

 

 

 

Laatst bewerkt: 03/09/2024 - 11:12

Ik ben iets te jong, van 1958, om dat echt bewust te hebben beleefd maar tegenwoordig voel ik me steeds meer "love and peace". Ik kan het gewoon niet uitstaan hoe mensen elkaar naar het leven staan, een hang naar macht, geld, bezit..... word er tegenwoordig beroerd van terwijl ik daar voor mijn diagnose nauwelijks mee bezig was......

Dat zal allemaal echt wel door al die medicijnen komen, toch? Ik heb veel meer oog voor anderen dan vroeger en trek me het leed van de wereld aan......kan het wel loslaten maar soms ook niet...........

Wat een klein beetje vriendelijkheid en begrip voor een ander al niet kan doen....kost heel weinig...........

Maak er een mooie dag van!
Jilles
 

Laatst bewerkt: 06/09/2024 - 12:27