Dubbel krijt?
Twee keer heeft Mr. Willy al de eer gehad om een magische ontmoeting te hebben met de cystoscoop, dat wonderlijke instrument dat via je meest intieme doorgang naar binnen glipt om je blaas van binnenuit te bewonderen. Stel je voor, een kleine sonde die zich als een nieuwsgierige toerist een weg baant door een exclusieve toegang, bijna alsof hij een VIP-pas heeft naar een privéconcert in je eigen lichaam.
Het is een korte, maar intens pijnlijke ervaring. Een moment dat je doet verlangen naar een roesje, zoals onze noorderburen in Nederland blijkbaar krijgen. Maar wij, dappere Belgen, moeten het zonder doen. We bijten op onze tanden en laten het over ons heen komen.
Je stapt de praktijk van de uroloog binnen, laat je broek zakken, en voordat je het weet, glipt die kleine indringer naar binnen. Een minuutje van groot ongemak, een gevoel alsof je in een achtbaan zit en dan is het voorbij.
Maar hier komt het interessante deel: twee verschillende ziekenhuizen, twee totaal verschillende rekeningen. Het ene ziekenhuis rekende 220 euro, het andere een verbijsterende 850 euro. Het zijn twee maten en twee gewichten voor dezelfde medische dans.
Want beide keren was de procedure identiek, dezelfde speeddate, dezelfde glijdende beweging van de cystoscoop, diezelfde intrigerende blik op mijn blaas en dan hups, snel je broek terug aan en buiten.
Na wat speurwerk blijkt dat ziekenhuis 2 er standaard een daghospitalisatie bijrekent.
En nou ga ik geen namen noemen, want dan is er geheid een of andere boekhouder die het op zijn heupen krijgt, maar ik vindt het toch nuttig om dit even onder de aandacht te brengen.
Zelf heb je d'r geen nadeel van. Alles wordt rechtstreeks met het ziekenfonds verrekend, en dikwijls heb je zelfs geen flauw benul van hoeveel het eigenlijk gekost heeft.
Maar verdorie, de hele medische zorgverzekering kreunt onder de kosten. Ze klagen steen en been over teveel medicatie, onnodige behandelingen en onderzoeken, overdreven hospitalisatiekosten, enz, enz.
En zoiets kan dan wel ?
16 reacties
Lelijk gezegd: iedereen denkt eerst aan zijn eigen zak en dan pas aan de gemeenschap. Ik heb voorlopig niet te klagen over 't ziekenhuis. Maar dat mijn huisartsen zich deconentioneerden, zeer goed wetende dat je nergens anders heen kan wegens patiëntenstop, is echt om van te rotten. De dutsen vinden dat ze zo "betere service" kunnen verlenen en meer kunnen overleggen met andere artsen. Wat ik merk: minder service, minder tijd, minder beschikbaarheid en op vijf jaar tijd heeft mijn arts nog nooit overleg gehad met mijn oncoloog of endocrinoloog. Misschien moet het zwembad een graad warmer en is zes keer per jaar op reis gaan niet genoeg?
Lelijk gezegd: iedereen denkt eerst aan zijn eigen zak en dan pas aan de gemeenschap. Ik heb voorlopig niet te klagen over 't ziekenhuis. Maar dat mijn huisartsen zich deconentioneerden, zeer goed wetende dat je nergens anders heen kan wegens patiëntenstop, is echt om van te rotten. De dutsen vinden dat ze zo "betere service" kunnen verlenen en meer kunnen overleggen met andere artsen. Wat ik merk: minder service, minder tijd, minder beschikbaarheid en op vijf jaar tijd heeft mijn arts nog nooit overleg gehad met mijn oncoloog of endocrinoloog. Misschien moet het zwembad een graad warmer en is zes keer per jaar op reis gaan niet genoeg?
Mijn vroegere huisarts had ( heeft) een buitenverblijf in Portugal. En om de zes weken was ie daar twee weken naar toe.
Desondanks heeft die het toch klaargespeeld om een burn out te krijgen. Snap je dat nu ?
Zwembad te heet?
🤣🤣. En ocharme al de stress van het reizen!
Niet te geloven zo’n prijsverschil. Konden ze voor die 600 euro niet eens een roesje cadeau doen?
Vind ik ook.
Maar, heel algemeen, het valt me op dat, voor gelijk welk onderzoek dat ietwat pijnlijk is is, ze in Ndl veel sneller een roesje geven dan bij ons.
Dat verschil is er in NL ook tussen ziekenhuizen. Waar ik een roesje kreeg in het AVL, moest mijn man een gelijksoortig onderzoek zonder roesje doorstaan in het plaatselijke ziekenhuis. Bizar. Onnodig laten lijden vind ik.
Ja hé. En d'r zijn onderzoeken die écht wel pijnlijk zijn. En als het moet, ja dan moet het maar. Voor de goede zaak, zeg maar.
Maar als je dan weet dat je een roesje kan krijgen en je krijgt het dan niet....
En de meesten onder ons zijn sowieso al verzwakt, hebben veel minder incasseringsvermogen. Zoals je zegt, het is gewoon onnodig lijden
Was me ook al opgevallen! Ook bij infuus steken of bloedprikken zie ik dat verschil. HIer blijven ze prikken en herprikken en proberen, desnoods een half uur lang. Bij Nederlanders lees ik dan dat ze er warme compressen bijhalen of een echo apparaat. Ik ben heel moeilijk te prikken en de keren dat ik nagenoeg flauw viel door al dat gesteek zijn niet meer te tellen. Dan zijn onze noorderburen toch zachtaardiger.
O wat heftig dat ze gewoon blijven proberen. In AVL wordt standaard gevraagd wat en hoe ik het wil en of ik vooraf een warm compress wil. Vervolgens wordt het 2x geprobeerd door zelfde prikker. Als dat niet lukt probeert een ander het en als het moeilijk blijft wordt er iemand van het ok personeel gehaald. Dat laatste heb ik nooit nodig gehad, maar een nummer 2 wel.
Kijk, dat.vind ik zorgzaam! Ik heb 1 goede ader maar die zit net in elleboogplooi, heel onhandig voor een infuus. En dus proberen ze elders: bovenarm, onderarm, pols, hand... ik had zelfs eens een hele blauwe arm op den duur en kussen dat onder mijn arm lag was volledig bebloed... ik zou heel wat geven voor zo een warm compres!
Misschien een idee voor je.
Een kersenpittenzak, deze kun je in een magnetron op laten warmen, en in no time heb je een warm compres.
Ik vond de biopsie van 3.5 jaar geleden al een pijnlijke bedoening. Niet zozeer dat prikken maar wel dat inbrengen van dat hele gedoe in je achterste.
Soms niet te geloven, die medische wereld. Een daghospitalisatie aanrekenen voor zo'n onderzoek...
Het zaakje terugbetaald door het ziekenfonds. En ja, de kosten gaan weer de lucht in.
Het zijn echte haaien, sommigen dan toch. En uiteindelijk komt het toch allemaal weer neer op de gewone burger.
Marc. 👍👍
Ik snap niet dat het ziekenfonds zoiets niet beter controleert. Nou, zolang het terugbetaald wordt, raakt het m'n koude kleren niet maar het jaagt de algemene kosten toch weer omhoog, en op het einde van de rit draai je daar toch weer voor op .