Wijn
Rode wijn, zeker die van de Bordeauxstreek is gezond. Het verlaagt de slechte cholesterol in je bloed en verhoogt de goede. Zelfs Mevr Willy geeft dat mopperend toe.
En dat stemt me tot vreugde want ik drink graag een flesje wijn, zeker op de traditionele tête-à-tête met Mevr Willy, elke vrijdagavond. Soms ook al eens een andere avond.
Maar een kenner ben ik niet. Het verschil tussen wit en rood, dat merk je aan de kleur, maar voor de rest deel ik de wijnen hoofdzakelijk in op basis van lekker of niet te drinken. En ook het feit dat je 's morgens wel of niet een houten kop hebt speelt mee in de beoordeling.
Nu heb al heb ik al aardig mijn best gedaan en ben ik al meermaals met specialisten mee naar Frankrijk gereisd en ben ik daar afgedaald in duistere spelonken en krochten om de wijn zijn geheim te ontfutselen. Maar het is aan mij blijkbaar niet besteed.
Want wie als leek kenners ziet proeven, denkt onwillekeurig dat hij met een stel idioten te maken heeft.
Om te beginnen dalen ze af in een kelder, waar het plafond vol spinnenwebben hangt en waar de schimmels op de muren groeien. Het is er kil en vochtig, En het stinkt als een mengeling van vochtige aarde en bedorven druiven, doordrenkt met een muffe geur van schimmel en rot hout. De lucht is zwaar, bijna tastbaar, en draagt een scherpe, zure zweem van gefermenteerde wijn die te lang heeft gestaan. De geur van oud leer en nat karton vermengt zich met een vleug van muskus, alsof de kelder jarenlang zonder ventilatie is achtergelaten. Het is een geur, doordrenkt met tekenen van verval die zich vastzet in je neus
Beneden, met een zuinig peertje van 25 watt als verlichting, neemt de wijnboer een lange glazen pipet, op het eerste gezicht een enorme klisteerspuit of een apparaat van gelijke strekking, hij dompelt het langs een onzichtbaar gat boven in de ton en als het vol is, vult hij er de bodem mee van ieder glas van de proevers. De kenners beginnen eerst heel onbeleefd te ruiken en te snuiven, nemen dan voorzichtig een slok in de mond en beginnen dan de gekste gezichten te trekken en onbeleefde rochelgeluiden te maken.
Als ze met dat gesmak en gerochel klaar zijn, spuwen ze de wijn in een kwispedoor, met zo’n verachting dat je denkt: ze hebben per vergissing white spirit of brandspiritus gekregen.
En onmiddellijk daarop zeggen ze met bewondering en een glinstering in hun ogen: “C’est excellent!” en nog meer gekke dingen. “Hij is nog iets te groen!” zeggen ze, hoewel zelfs kleurenblinde kan merken dat hij rood is. Ze zeggen soms ook dat de wijn mooie benen heeft, des belles jambes, of dat hij naar hout smaakt, een mooie neus heeft, dat hij nog wat vermoeid is, kortom, je hebt de stellige indruk dat al die jongens stuk voor stuk rijp zijn voor een psychiatrische instelling.
Maar als je dan een tijdje later bovenkomt en ze laten je een fles van een vroegere jaargang proeven, dan merk je inderdaad dat hij een beetje naar honing smaakt, of naar frambozen, of naar een of ander paradijs.
Maar echt proeven zal ik nooit leren. Dat lijkt me te gecompliceerd.
Dus houd ik me vast aan mijn simpele, doch bevredigende indeling van wijn: lekker of niet te drinken.
En elke vrijdagavond, als Mevr Willy en ik samen zitten met onze fles rode Bordeaux, kijk ik naar haar glimlach, terwijl ze mopperend toegeeft dat het goed is voor onze gezondheid. We proosten, laten de wereld en de kenners met hun rare fratsen voor wat ze zijn, en genieten simpelweg van het moment, van de smaak, en van elkaar.
🥂🥂
13 reacties
Een man naar mijn hart.
Ik heb niks op met zogenaamde kenners, en inderdaad, het is lekker of niet.
Nou ben ik sowieso geen liefhebber van alcoholische dranken, niet uit principe, ik heb ze allemaal geproeft, want hoe kun je anders een mening hebben, als je niet weet waar jet het over hebt, als je tenminste al een mening wil hebben.
Ik zeg altijd, als het net zo smaakt, als dat het ruikt dan zou het lekker moeten zijn, maar ik werd iedere keer teleurgesteld.
Ooit lang geleden had ik een collega, die helemaal in de wijn was, probeerde iedereen aan de wijn te krijgen, Pierre heette hij.
En Pierre ging nog weleens over de grens, voor wat flesjes, maakte hij er gelijk een lang weekend van, en als je meer koopt, zakt de prijs, dus zocht hij altijd medestanders, die ook wat flesjes afnemen, en vertrouwden op zijn neus.
Ook ik kreeg het aanbod, maar gaf aan dat ik het gewoon niet lekker vindt, en voor dat hij kon zeggen "dat moet je leren drinken", had ik al gezegd dat het net is als groente die je niet lust, moet je ook leren eten.
Maar Pierre bleef maar aandringen, tot ik er een keer genoeg van had.
Pierre, mijn mening over wijn, wil je niet weten.
Oh, nee, wat is jouw mening dan?
Zonde van de druiven, en toen was het hem wel duidelijk, daar viel geen eer aan te behalen.
Nou is het niet zo, dat ik het niet probeer, het kan gebeuren dat je ineens iets voorgeglast (niet geschoteld) krijgt wat misschien wel lekker is.
En zo kreeg ik een paar jaar geleden een dure fles Primitovo De mandurian, cadeau van een klant, die ik heel goed geholpen had.
Margreet was meer van de Witte wijn, maar die hield het met de behandeling, op alcoholvrij, en mijn vriend Toon, is een echte liefhebber, en zijn vrouw Monique lust het ook wel.
Dus ik heb ze uitgenodigd, om een keer op bezoek te komen, zodat we de fles samen konden opentrekken, want volgens de Vino App (nooit van gehoord) was het een 5 sterren wijn.
En dat was de eerste keer, dat ik 3 glazen wijn gedronken heb, meer als in mijn hele leven bij elkaar.
Laatst weer een fles van een klant gekregen, zelfde Primitivo, heb ik maar aan Toon gegeven, en zelf een glaasje geprobeerd, ging wel, maar een liefhebber zal ik nooit worden.
En die termen, een droge wijn, alsof het stoft, als je de fles ontkurkt, zoete wijn, daarentegen spreekt voor zichzelf.
Geef mij maar gewoon druivensap, dat smaakt zoals het ruikt.
Genieten!
Mooi beschreven.
Geniet maar van jullie vrijdagavond traditie. Het belangrijkste is inderdaad dat de wijn goed smaakt. Ik kon er vroeger ook van genieten tot het dagelijkse kost werd ( meestal zakendiners) en ik besefte dat ik met een probleem zat. Tweeëntwintig jaar geleden heb ik mijn laatste glas gedronken. Toch hou ik goede herinneringen over aan de smaak van wijn. Nu ga ik graag van een koffie genieten in het Boekenhuis Theoria. Rust tussen de boeken.
Is dat nu een boekwinkel, een bibliotheek of een B&B?
Drank werkt verslavend. Was indertijd ook op het slechte pad.
Is ook de reden dat ik me beperk tot 1 fles wijn op vrijdagavond en voor de rest niks.
Een enkel biertje bij de maaltijd daargelaten.
Het is het alledrie books, bed en café om op het gemak iets te drinken. Het is geen bibliotheek. Een van de betere gebouwen in Kortrijk. Goed dat je kan genieten van jullie fles op vrijdagavond. Bij mij was het genot in die tijd helemaal verdwenen. Wandelen wordt ook moeilijker. Gisteren blaasonderzoek gehad. Zullen enkele poliepen moeten verwijderd worden.
Sterkte. Toch allemaal ellende. Je loopt, voor zover je dus nog lopen kan, gewoon de hele tijd van 't ene ziekenhuis naar 't andere . Pfff......
Inderdaad, het merendeel van de geneesheren ken ik al.
Een kenner hoef je niet te zijn, beste Willy, genieten van zo'n intiem glaasje rode wijn is toch al mooi met Mevr. Willy.
Van wijn gesproken, wij zijn een goeie maand nog in het beroemde wijnkasteel van Genoelselderen geweest. Samen met een groep mensen, ook getroffen door K en hun partners. En met een gids die met kennis van zaken en met veel plezier ons een rondleiding gaf in de wijngaarden en natuurlijk ook de beschimmelde, koude en vochtige kelders.
Waarna we natuurlijk mochten proeven.
En ik heb me gisteren nog de pleuris gelachen met een collega vroeger. Op een nieuwjaarsreceptie. De man droeg een knalwit klassehemd maar lang duurde dat niet.
Mijn maat en ik hadden een glas rode wijn in de hand. Op zeker moment moet ik ergens tegen iemands arm gekomen zijn met dat glas. Gevolg : het deftige, witte hemd van ook al een Willy zat van boven tot beneden onder de rode wijn... intussen ook al meer dan vijftien jaar geleden, denk ik. 😊😊😊
Marc. 👍👍
Zo is dat Willy. Genieten zonder poeha.
Deze foto maakte ik tijdens de vakantie.Prachtig gezicht al die jonge druifjes. Groei maar vruchtjes, groei maar. Als jullie straks eerst maar in een lekkere fles Bordeaux zitten. 😁
'n Paar jaar geleden zaten wij in de Moezelstreek. En , niet dat het echt toegelaten, is, maar heel veel druivenranken groeien daar tot op de zijkant van de wegen en kunnen dus vrij geplukt worden. Was juist in het seizoen. Kilo's druiven hebben we toen gegeten.
Om maar te zeggen, ze hoeven niet altijd in een fles te zitten.
Dat is ook waar. (Alhoewel ik die kleine pakjes met rozijntjes , voor kinderen, altijd een beetje verspilling vind.😅 )
Nou, 't Is weer een tijdje geleden dat ik nog eens broodpudding gemaakt heb. Maar daar doe ik altijd wel een flinke hoeveelheid rozijnen in. En raar maar waar, hier kosten die kleine doosjes per gewicht minder dan een grote zak van 1 kg.
En dan hopen peperkoek erbij. Lekker hoor !!!
Ahh een echte wijn cursus hebben jullie gevolgd ,heerlijk alleen dat uitspugen doe ik niet aan doodzonde vind ik dat 🍷🍷proost op jou en mevr willy
Liefs hes🌻🫂