Slaapapneu
En daar lag hij dan, getransformeerd in een menselijke stekkerdoos: Mr Willy.
Niet minder dan 17 elektroden hadden ze op zijn arme lijf bevestigd. Vanaf zijn onderbenen via zijn borst en buik, zijn keel en kin, zijn slapen en dan nog een hele lading op zijn achterhoofd – het leek wel een uit de hand gelopen kunstproject. Zijn prachtige paardenstaart helemaal onder de gel. Zelfs zijn neus hadden ze volgestopt met elektroden. Lastig, kon hij daar 's nachts nog niet eens fatsoenlijk in zitten pulken. Dat ding jeukt constant. Niet dat het anders gemakkelijk zou zijn geweest, want ze hadden ook nog zijn wijsvinger ingepakt, alsof hij een wandelende mummie was.
En dat allemaal door zijn cardiologe, die niet alleen zijn hartproblemen onder de loep had genomen, maar ook vermoedde dat hij aan slaapapneu leed. De schuld van Mevr willy, die had geklaagd dat ie te veel en te hard snurkte. Dat kon immers ook nog een oorzaak zijn van zijn vermoeidheid en conditieverlies.
Dus werd er een slaaptest gepland, ergens in september, want de wachtlijsten voor die dingen waren langer dan een winterslaap van een beer.
Maar toen ging gisterochtend de telefoon. Een zeldzaam plekje was vrijgekomen! Of Mr Willy misschien diezelfde dag nog kon komen, zo rond halfdrie. Verlof werd snel onderbroken – niet erg, want met die hitte van de laatste dagen begon dat campertje aan te voelen als een sauna op wielen.
En dus lag Mr Willy daar, maar niet in een steriel hospitaalbed, nee hoor, wel in een kamer van een heus hotel. Ja hoor, de bovenste twee verdiepingen waren door het hospitaal afgehuurd en speciaal gereserveerd voor mensen met slaapproblemen. Zo zie je maar dat niet alleen vluchtelingen of migranten van een luxe accommodatie kunnen genieten.
En nou zat ie zich daar wel de hele namiddag en avond steendood te vervelen, want slapen mocht pas vanaf tien uur 's avonds.
Nou ja, slapen... Probeer maar eens te slapen met zo'n hele draadmassa aan je lijf. Elke poging om je om te draaien voelde aan als het beklimmen van de Mont Blanc. En dan lig je daar, halfnaakt onder het alziend oog van een camera, zonder zelfs de vrijheid om ongemerkt eens te krabben aan je edele delen.
En, hoewel het een hotel werd genoemd, was er geen airconditioning, dus het was 's nachts al bijna net zo warm als in zijn benauwde campertje.
Om maar te zeggen, Mr Willy heeft in weken niet zo slecht geslapen als deze nacht. Het eten was ook al niet veel zaaks. Typische ziekenhuiskost: een paar sneetjes brood, wat voorverpakte kaas en confituur, gepresenteerd onder een mooie stolp, maar verder weinig bijzonders. Van iets dat zich een hotel noemt, zou je toch meer verwachten.
Nu is hij weer thuis, het avontuur is voorbij. Maar het duurt ongeveer zeven weken voordat de testresultaten binnen zijn. Pfff... in dringende gevallen ben je allang dood.
En toen las hij nog eens het infoblad met de tarieven. Het hospitaal rekent maar liefst 947 euro voor één nacht. Kan je dat geloven? Mr Willy voelde zich alsof hij een verblijf in een vijfsterrenhotel had betaald, maar dan zonder de bijbehorende luxe.
Niet te verwonderen dat de ziekenfondsen bijna failliet zijn.
19 reacties
Fijn dat er een plekje is vrij gekomen. Heb je dat ook weer gehad. Als je apneu hebt ,krijg je er ook nog een slurf bij 🤣🤣🤣🤣 . mijn zoon zei destijds 'Mam jou slurf is langer dan van een olifant😁😁succes met wachten
Om op de zenuwen te krijgen. Een namiddag en avond ( tot 22 uur ) wakker blijven zonder iets te doen te hebben. Mag er niet eens van dromen. Hopelijk kan binnenkort de AI op hun computers een uitslag op dezelfde dag geven in plaats van 7 weken te wachten. Maar positief is dat de testen vroeger gestart zijn zodat je cardiologe verder kan. Voor een vijfsterren behandeling moet je naar Kortrijk komen. Daar, op de grote markt, liggen de passende tubes om aan te sluiten ( foto hieronder). En er zijn een vijftal zaken die een uitstekend ontbijt serveren.
Die tubes? Das een soort attractie waar je doorheen kan wandelen? Of wat moet ik me daarbij voorstellen?
Liggen er nog maar pas. Gefotografeerd vanuit ons appartement. Moet nog eens gaan kijken wat de juiste bedoeling is. Waarschijnlijk inderdaad een attractie waarin we kunnen wandelen. Wel een raar uiteinde..
Misschien moet Willy dan ook met de billen bloot😜
verkleed als zetpil
Blijkbaar is dit een kunstwerk in het kader van de Triënnale van Kortrijk " After Paradise" . Beide uiteinden zijn dicht. Zou me verwonderen al je erin kan lopen. Blijkbaar staan deze kunstwerken verspreid over de stad. Weet weer wat gedaan.
Ik had het hier even mis. Blijkbaar kan je er toch in wandelen. Moet je wel door het begin wurmen. Hieronder uitleg over het kunstobject.
Nou, die uitleg is al even ingewikkeld als het ding zelf.
Slaapapneu, het komt meer voor dan je denkt. Maar dan dat hele gedoe van pleisters en darmpjes, neen, dat kon ik me toch niet zo voorstellen.
Het zal natuurlijk weer goed komen, beste Willy, zoals zoveel, maar helaas moet je er de beklimming van de Mont Blanc voor over hebben.
En wat dat snurken betreft... hier zijn de rollen omgekeerd. Hier is het mijn vrouwtje die snurkt en ben ik de stille, nou, dat denk ik toch... 😊😊
Marc. 👍👍
slaaponderzoek is een serieuze zaak.
Het mijne was ruim 20 jaar geleden, en met het aantal Apneu's en de saturatiemetingen, had ik eigenlijk allang dood moeten zijn, en 2 dagen na de uitslag, stond er al iemand met een CPAP apparaat voor de deur, want de dag daarna moest ik voor mijn werk naar Kroatië.
De eerste nacht met het apparaat, werd ik om 3 uur 's-nachts wakker, en voor het eerst in jaren, was ik uitgerust.
Het bleek dat mijn lichaam daarvoor, 'iedere nacht, een dubbele marathon had moeten lopen, om maar genoeg zuurstof overal te krijgen.
Zoals de arts het vertelde wordt de zuurstof eerst bij je organen weggehaald, die daardoor een klap krijgen, alles om ervoor te zorgen dat er genoeg zuurstof bij je hersenen blijft komen.
Snurken en Apneu kunnen wel gerelateerd zijn, maar het verschil is dat bij snurken, enorm veel herrie geproduceerd wordt, bij apneu komt daarbovenop dat je ademhaling gewoon even stopt doordat je luchtweg geblokkeerd wordt.
Margreet heeft het bijgehouden, en soms was het meer als anderhalve minuut.
Dus als iemand snurkt, let er dan op, of de ademhaling niet af en toe even helemaal stopt, en daarna ineens met een enorme snurk, weer even terugkomt, want dat is het punt waarop je aan de bel moet trekken.
Als ik geen CPAP apparaat had gekregen, had ik allang het loodje gelegd, ik was in ieder geval al goed op weg daar naartoe.
Nu ben ik sindsdien al ruim 25 kilo lichter, en is het grotendeels weg.
Als je een apneu (officieel heet het volgens mij Apnoe) apparaat hebt, heb je 2 soorten
CPAP is continue druk, APAP is automatisch, en de meeste apparaten kunnen beide, alleen moet je dan wel in de instellingen gaan, en voordat je iets verandert, even wat foto's maken van de originele instellingen, altijd handig.
CPAP wordt op een vaste druk ingesteld, dus of je nu wel of geen Apneu hebt, de druk staat vast, de druk wordt naar aanleiding van het slaaponderzoek bepaald.
APAP, heeft een minimum druk, die je kunt instellen, en reageert op je ademhaling, als je ademhaling een tijdje onderbreekt, gaat het apparaat de druk opvoeren, net zolang tot je weer gaat ademhalen.
Beter een langere slurf als van een olifant, als zachtjes dood gaan, al zal het niet voor iedereen zo heftig worden (hoop ik)
Nou zie ik me nog niet alle nachten gaan slapen met zo'n ding op m'n neus.
Het rare is dat ik 's morgens altijd goed uitgerust ben. Zijn eigenlijk de beste uren van de dag.
En nu heb ik in rust sowieso een heel lage hartslag, die daalt tot 40, soms nog lager.
Het onderzoek gebeurt in het kader van mijn conditieverlies en dat is , sinds ik hartmedicatie neem, beduidend verbeterd.
Dus maak ik me eigenlijk op dit moment echt geen zorgen.
En snurken en stoppen met ademhalen dat gebeurt, volgens vrouwlief, eigenlijk alleen de vrijdagavond, na m'n wekelijkse fles wijn.
Dus moest je morgen van mij ineens niks meer horen ......
Gelukkig dan maar.
Ik schreef de reactie, omdat mensen er vaak heel lacherig over doen, maar het wel degelijk een hele serieuze aangelegenheid is, en op de lange duur, ook een heel dodelijke kan zijn.
Maar Mevrouw Willy, heeft vrijdags dus uitgebreid de kans, mond op mond beademing te oefenen😉
😂😂😂
Beste Mr.willy, wat een geplak op je lichaam om de situati onder controlle te krijgen, zoals je weet, meten is weten, en elke uitslag brengt je weer wat bij de last die je op dat moment ervaart. Hopelij voor je dat er een goede uitslag komt.
Verder met mij, Bert Olifant gaat redelijk verder met leven op en dauns de Lutencium 166 heefdt goed aan geslagen in Dec. 2023 in gebracht nu 6 maanden later nog een PSA van 14 en telkens om 6 a 8 weken bloed prikken en kijken of het oploopt, ben blij dat dit langzaam verloopt, het geeft hoop op een volgende prik die er in totaal 4 zou kunnen krijgen als het vatbaar blijft en de PSA niet teveel stijgt. Verder ben ik tevree hoe alles verloopt en gaan we rustig verder. Groet aan u, en sterkte met de uitslagen.👍🌞👌🇳🇱
Fijn dat lutetium aanslaat; Geeft mij hoop op de toekomst. gr, Willy
Jeetje Mr. Willy, hebben ze jou even aan het lijntje gehouden zeg!
Ben benieuwd naar de uitslagen. Vraag me overigens wel af of de tarieven niet onderdeel van het onderzoek zijn, je zou er bijna hartproblemen van krijgen, of ze benemen je op z'n minst de adem.
Liefs, Milena
Het eigenlijke onderzoek zou slechts 56 € kosten, tenminste het deel dat ik moet betalen.
Nu zal ik een dezer wel de ziekenhuisfactuur krijgen, en normaal is die opgesplitst. Enerzijds hetgeen ik moet betalen en anderzijds hoeveel er aan het ziekenfonds aangerekend wordt.
Ben benieuwd
Jeetje mina wat lijkt me dit vervelend ,je doet toch geen oog dicht met al die draden en 7 weken wachten pffttt
liefs hes xxx
idd. Heb ik geen weken zo slecht geslapen als die nacht.