Paashaas

Van alle rare beesten uit het dierenrijk is de paashaas de vreemdste. In Mr Willy's kinderjaren was hij zelfs een vogel . Jawel, de paasvogel die op Palmzondag met de klokken van de kerk in zijn bek naar Rome vloog, om ze daags daarop weer mooi opgepoetst terug te brengen. In het voorbijgaan verborg hij dan wat gekleurde eieren in de tuin, waar wij kinderen naar op zoek moesten.  

Nou heeft Mr Willy die paasvogel nooit in het echt gezien hoor. Pa en Ma Willy wel, en dan riepen ze hem, maar elke keer dat ie wou kijken, was het beestje juist weggevlogen.  Jammer. 

Maar toen kwam de haas: een olijke en eigengereide indringer die de klokken meteen afschafte, de paasvogel verjoeg, maar de gekleurde eieren handhaafde. Wat een armoede en een zieligheid! Niks wat minder bij een haas past dan een ei. Hij lust ze niet eens en hij legt ze nog minder. Daarom heeft Mr Willy nooit wat van hem willen weten. 

Tot een paar dagen geleden. 

Want toen bracht de post een groot pak dat met de nodige argwaan werd open gemaakt : er zaten ronde dingen in en Mr Willy vertrouwde het niks. Zijn eerste kogelbrief? Eikels in zilverpapier? Capsules met zenuwgas? Hazenkeutels als ulevellellen verpakt?
 Niks van dat alles. Er zaten gewoon paaseitjes van chocolade in. En een briefje dat door zowel sinterklaas als de paashaas was ondertekend, maar dat bij nader onderzoek van zoonlief afkomstig bleek. 

Of Mr Willy  ze zondag wou verstoppen, als de kleinkinderen komen. 

Nou, dat gaat Mr Willy met plezier doen.  In het besef dat de paashaas helemaal niet zo'n vreemde vogel is voor iemand die altijd het haasje is, maar desondanks in Sinterklaas blijft geloven. 

Iemand zoals hij dus.