Het Trio Marodeur

In het hartje van België, verscholen tussen de glooiende groene bossen en doorsneden door kabbelende beekjes, ligt een streek die zo rechtstreeks uit een sprookjesboek lijkt te komen: de Merodestreek. Dit pittoreske gebied, omsloten door de steden Aarschot, Herentals en Diest, is niet alleen een visueel pareltje maar draagt ook een rijke historie met zich mee. Al eeuwenlang regeerden hier de Merode's, een van de rijkste adellijke geslachten uit België, met grootse elegantie.

Maar de Merodestreek is meer dan alleen maar een verzameling van mooie landschappen en adellijke geschiedenis. Het is een plaats waar de echo's van het verleden nog steeds hoorbaar zijn in de vorm van vergeten volksliederen, diep geworteld in hun folklore. Deze liederen, die ooit het dagelijkse leven en de feesten van de lokale bevolking kleurden, waren langzaamaan aan het vervagen, verloren gegaan in de mist van de tijd.

Maar hier komen de helden van dit verhaal tevoorschijn:  Het Trio Marodeur. Een groep doorwinterde folk muzikanten met een missie zo nobel als de Prins de Merode zelf. Gewapend met niets meer dan hun muziekinstrumenten en een onstilbare dorst naar avontuur (en af en toe een goede pint), trokken ze eropuit om deze verloren schatten op te sporen. Hun queeste leidde hen langs de meest stoffige archieven van musea en de oudste hoeken van historische gebouwen, op zoek naar de vergeten teksten van deze liederen.

Maar zij wisten dat hun zoektocht niet alleen beperkt kon blijven tot oude documenten en boeken. Nee, de ware essentie van de volksliederen kon alleen begrepen worden door de verhalen en herinneringen van de mensen die ze ooit zongen. Dus bezochten ze elk bejaardenhuis in de streek, op zoek naar de krasse oudjes wiens ogen nog steeds oplichtten bij het horen van de melodieën uit hun jeugd. Deze levende bibliotheken deelden niet alleen de woorden maar ook de emoties en verhalen die achter elk lied schuilgingen.

En natuurlijk, welk beter onderzoeksveld voor volksliederen dan de talloze oude volkscafés die de streek rijk was? Daar, te midden van het geroezemoes, het klinken van glazen en het sporadische gekeuvel, vonden de muzikanten inspiratie en soms zelfs volledige liederen, gezongen door een beschonken stamgast die zich ineens een strofe herinnerde van een lied dat zijn grootmoeder hem leerde.

Dankzij de onvermoeibare inzet van deze muzikanten kreeg de liedjesfolklore van de Merodestreek een nieuw leven ingeblazen. Een schat aan liederen hebben ze verzameld: over een vrouw met 21 vrijers, een bakker die aan geen lief geraakt, drank en ajuinen, onthoofde minnaars, kaarten in de kerk, enz, enz . De rijmen van toen zijn afgestoft, en de muziek, als die er al was , zijn naar hun hand gezet.

En die groep gaf een voorstelling, een voorstelling in de beroemde Beulenbak, bekend uit vroegere blogs. En daar moesten de Willy's natuurlijk bij zijn.
En, net zoals vorige keer, het was een heerlijk optreden. De Willy's hebben 20 jaar in de Merodestreek gewoond, dus het bracht een schat aan herinneringen naar boven. 

Alleen, in den Beulenbak gaan ze met hun tijd mee: 't bier was opgeslagen. 2 euro ipv 1,7 euro. Vooruitgang is er overal.

PS
Een van die gasten speelde doedelzak. En daarrond heeft MR Willy ook nog een blog geschreven. 
Coming soon

En het optreden op de video speelt zich af in de Maagdentoren in Zichem. In 2006 ingestort, maar thans volledig gerestaureerd.