Back Home

Nou, ons weekje verlof zit erop. Een tikkeltje korter dan voorzien was , maar   't is mooi en leuk geweest. 
Wat lotgenoten bezocht, een verrijking in ons leven. 
Anja en Theo hebben ons laten kennis maken met de creaties  van  Robèrt van Beckhoven , in de lage landen beroemd als  het strenge maar rechtvaardige jurylid in "Nederland Bakt". Die heeft daar in hun buurt een stulpje waar ie de kunst van het banketbakken tot een eenzame hoogte heeft verheven.. 😋
En Hes, die schat van een  Hes, die maar al te goed weet hoe Mr Willy's keel altijd schreeuwt om Cava , wel die heeft haar hele woning omgekeerd, stoffige flessen uit elke hoek tevoorschijn getoverd en deze samen met wat kaas in Mr. Willy's armen geduwd. Zo hoefden we bij thuiskomst niet eens na te denken over ons welzijn - de eerste fles is trouwens al aan zijn einde gekomen gisteravond.. 🥂
En dan Marianne , Ab's weduwe,  die was toch zo bezorgd over het zielenheil van Mr Willy , over diens ietwat dirty mind en taalgebruik, dat ze gelijk haar huisbijbel uit de kast gehaald heeft en meegegeven , met de strikte opdracht er dagelijks wat in te lezen.😇
Dus zij die zich in de toekomst ergens zouden afvragen waar dat aureooltje boven  het hoofd van Mr Willy vandaan zou komen,  bij deze het antwoord .

Uiteraard  nog een dagje een dagje  gekringwinkeld  in Alkmaar, het Mekka voor de ware schatzoeker. 

En dan hebben we  onze kennismaking de de Schoorlse Duinen hernieuwd. 
Totaal anders. Vanwege de zware regenval stond een groot deel van het domein blank. Nog nooit gebeurd volgens de informatiedienst. Veel wandelwegen stonden onder water, écht onder water. Je had lieslaarzen nog om erdoor te geraken.  Maar daar hebben de Willy's zich niet door laten weerhouden. Overal waar 't water te hoog stond hebben ze wel  een doorwaadbare plaats gevonden, al was het dikwijls via een lange omweg doorheen het struikgewas.  Alleen moest Mr Willy wel het pad effenen voor Mevr Willy , dus diens armen staan onder de krassen  en zijn broek is wel aan vernieuwing toe.  Maar 't was heerlijk, een van de meest uitdagende wandelingen van de laatste jaren. Maar wel enorm zwaar . Een hele dag nodig gehad voor nog geen 10 km. 
't Ja, en dan was het wel genoeg geweest en zijn we naar Wommelgem teruggekeerd. 

Maar, zoals ze zeggen, moe maar voldaan.