Een heel eenvoudig liefdesdicht
Mr. Willy, blogger in hart en nieren, is voortdurend op zoek naar inspiratie voor zijn eigen schrijfsels. Schuimt constant het hele internet af op zoek naar mooie verhalen en ontroerende gedichten.
En nu , deze ochtend , stuitte hij weer op zoiets moois. Een heel eenvoudig liefdesgedicht, puur en recht uit het hart.
Veel liefdesgedichten zijn veel te bombastisch, lopen over van de metaforen en uiteindelijk weet je zelfs niet meer waarover die knul eigenlijk ligt te schrijven.
Maar dit raakte Mr. Willy toch weer diep, gaf een moment van oprechte ontroering . Het was een verfrissende ervaring die hem herinnerde aan de kracht van eenvoud en authenticiteit in poƫzie.
Of, hoe je in heel eenvoudige bewoordingen toch iets heel moois kan overbrengen
Straks gaan we samen slapen, jij naast mij en ik naast jou
Op het moment dat jij jouw ogen sluit, vertel ik dat ik van je hou
Praten wij nog even samen, bespreken wij het leukste van de dag
En als ik straks in slaap val, dan is dat met een hele grote lach
Straks gaan we samen slapen, ik naast jou en jij naast mij
Ik hoef niet bang te zijn, jij bent altijd dichtbij
Vertel ik nog een grapje, vertel ik jou een kort gedicht
En als ik straks in slaap val, heb ik een lach op mijn gezicht
Want met jou hier in mijn armen, ik heb jou aan mijn zij
Nooit meer eenzaam of alleen, want jij bent hier bij mij
Ik zal je door jouw haren strelen, zachtjes kussen in je nek
Samen zijn we leuk, samen zijn we soms knettergek
Ga maar lekker slapen, vertrek naar dromenland
Samen met jou slapen, samen hand in hand
Straks gaan we samen slapen, jij naast mij en ik naast jou
Ik vind je echt fantastisch, een hele mooie vrouw
Zingen wij nog een kort liedje, zo mag het zijn echt elke dag
En als ik straks in slaap val, dan is dat met een hele grote lach
Straks gaan we samen slapen, ik naast jou en jij naast mij
Ik voel me zielsgelukkig, ik voel mij meer dan blij
Stel je mij nog een vraag, samen zijn we in evenwicht
En als ik straks in slaap val, heb ik een lach op mijn gezicht
Want met jou hier in mijn armen, ik heb jou aan mijn zij
Nooit meer eenzaam of alleen, want jij bent hier bij mij
Ik zal je door jouw haren strelen, zachtjes kussen in je nek
Samen zijn we leuk, samen zijn we soms knettergek
Ga maar lekker slapen, vertrek naar dromenland
Samen met jou slapen, samen hand in hand
Paul Mathezing
11 reacties
En ineens komt het gemis knalhard binnen, komen de tranen.
wat had ik gewild, dat het zo was geweest, maar het was anders.
Maar in mijn hoofd, denk ik wel zo over Margreet,
Dank je wel voor dit mooie gedicht.ā¤ļøPeter
In veel van de dingen die jij over je relatie met Margreet vertelt, herken ik mezelf.
Maar , hoezeer mijn hart soms op mijn tong ligt, daar praat ik niet graag over.
Maar misschien daarom dat dit gedicht mij ook zo aangreep.
Ik praat daar ook niet graag over, maar de dingen die ik gezegd en geschreven heb, zaten dwars, en deden vaak zeer.
Onnodig zeer, en door het te schrijven en vertellen, kan ik het stukje bij beetje loslaten, en soms zorgen de reacties er voor dat de wonden helen.
Ik heb het nodig om mezelf weer mooi te voelen, anders kan ik het niet omschrijven.
Wat ik heb meegemaakt, dat wil ik nooit meer.
Wat in het gedicht staat, zo had het moeten voelen, dat is, er voor elkaar zijn.
Maar zonder zielig te willen doen, ik mocht dat bijna nooit, en dat is gewoon verdrietig.
Als je zoveel te geven hebt, maar je mag het niet, zoveel liefde in je hebt dat het overloopt, en je moet het stil houden, en het wegstoppen, dat maakt dat je je zo buitengesloten voelt, dat is verschrikkelijk.
En daarom zijn er die tranen, want dat alles was er gewoon, is alleen nooit tot uiting gekomen.
Maar het is gewoon een heel mooi gedicht, en ik hoop dat iedereen die liefde ook zo mag ervaren.
Toen niet, nu wel.
Ik ben een gelukkig mens.
Je hebt helemaal gelijk, jullie stralen het ook uit.
Ik vindt het mooi om jullie samen te zien.
Ach wat een prachtig mooi gedicht ,ik zit gewoon met tranen in mijn ogen ,ik was juist gisteren een beetje aan het terug denken ,hoe het begon en de eerste jaren van mijn verkering met ED ,zorgeloos waren we nog ons niet bewust van de moeilijkheden die op ons pad zouden komen ,toen was het leven nog eenvoudig ,we sliepen in een twijfelaar heet dat dat is geen eenpersoonsbed maar zeker ook geen tweepersoons en er was alleen liefde en liefdevol zijn voor elkaar ,het is maar goed dat we toen niet wisten wat voor problemen er zouden komen en hoeveel verdriet wij zouden krijgen
dank voor het delen liefs hes xxx
Ach lieve Hes. Ik heb even getwijfeld of ik dit gedicht wel zou plaatsen. Hoe mooi het ook is, voor nabestaanden kan het soms toch pijnlijk zijn. Blij dat het voor jou zo niet overgekomen is. ā¤ļø
ja snap ik wel maar ik vind het juist prachtig
Prachtig gedicht weer, Willy.
De ultieme liefde, bij het slapen gaan, elkaar goed vasthouden, een liedje zingen(voor zover dit al lukt, natuurlijk... š).
Helaas is het niet altijd rozengeur en maneschijn...
Marc. šš
EEN HELE MOOIE, DANKJEWEL DAARVOOR.
Dat vond ik dus ook . Die manier waarop hij zijn liefde beschrijft, zo eenvoudig en zo herkenbaar.....