Een onfortuinlijke troonsbestijging

Nou , na een half mensenleven in de wachtkamer van de geschiedenis doorgebracht te hebben is Koning Charles eindelijk gepromoveerd van de eeuwige kroonprins tot het hoofd van de Britse monarchie.

Queen Elizabeth, de vrouw met meer uithoudingsvermogen dan een Duracell-konijn op steroïden, besloot maar niet het tijdelijke met het eeuwige te verwisselen. 
Maar toch, na decennia van geduldig wachten, gebeurde het onvermijdelijke. Charles werd koning. Het moment was daar. De vlaggen werden gehesen, de fanfares klonken, en de wereld keek toe hoe Charles de troon besteeg met de snelheid van een man die eindelijk zijn trein heeft gehaald nadat hij de vorige twintig had gemist.

    Maar net toen hij dacht dat hij alles onder controle had, presteerde hij het ondenkbare: hij kreeg kanker.

Hoe kon dit gebeuren? Had hij dan niet een leger aan lakeien rondom hem die elk aspect van zijn leven controleerden? Waren de kussens van zijn troon niet dagelijks gefluffed? Werd zijn koninklijke thee niet op exact 96 graden Celsius geserveerd? 
Heeft hij geen persoonlijke chef-kok die de taak heeft om elke maaltijd te balanceren op de exacte voedingswaarde die nodig is voor een monarch van zijn leeftijd, elke hap gescreend op verborgen allergenen met een precisie die zelfs de meest paranoïde voedselinspecteur zou doen duizelen.
Zijn de paleistuinen niet speciaal ontworpen om pollen te verminderen, met bloemen die specifiek zijn geselecteerd op hun lage potentieel om allergieën uit te lokken?  Elk blaadje zorgvuldig geëvalueerd voordat het wordt toegestaan in de koninklijke aanwezigheid.?
Heeft hij geen persoonlijke fitnessinstructeur die staat klaar met een op maat gemaakt regime dat elke mogelijke spiergroep aanspreekt, ontworpen om zijn koninklijke fysiek in topconditie te houden zonder het risico van overbelasting of blessure.
En dan is er natuurlijk een team van artsen die 24/7 beschikbaar zijn, met elk denkbaar medisch instrument klaar om in actie te komen bij het eerste teken van malaise. Zoals Zweef het treffend zei, als ie naar 't toilet gaat, tien lakeien die elke dag de score van zijn spetters op de bril bijhouden. "Sire, U spettert niet meer op het plafond, dat moet onderzocht worden."

Desondanks .....

Nu, Mr.Willy wenst Koning Charles alle gezondheid toe en hoopt op een lang en voorspoedig koningschap voor hem. Maar het nieuws dat de koning kanker heeft, geeft hem echter een onverwacht gevoel van troost. Het illustreert dat ziekte geen onderscheid maakt tussen mensen, ongeacht hun positie of de mate van zorg die ze krijgen. 
En dat helpt hem om zijn eigen situatie te aanvaarden. Het geeft hem het gevoel dat er in de onvoorspelbaarheid en uitdagingen van het leven toch een vorm van rechtvaardigheid te vinden is.