Afscheid…

Afscheid…

Lieve mensen, voor mij is het stervensproces ingezet. Na de chemokuren bleek de tumor flink te zijn verkleind. Maar mijn abces is gaan groeien. Drie grote bloedingen en uiteindelijk een ingreep. Die ingreep hield mij nog even in leven. Want ik wilde nog trouwen met de liefste Lambert. Alles op alles is gezet met een spoedhuwelijk om thuis met onze geliefden ja tegen elkaar te kunnen zeggen. Het was prachtig. Tegelijkertijd waren er paniek aanvallen door de heftige bloedingen.

Maar afgelopen woensdag kwam er weer een bloeding en ik voelde; ik wil niet meer. Niet weer het ziekenhuis in en alles. Mijn lijf wilde niet meer.

Dus lig ik nu thuis. Met lieve mensen om mij heen. Ik voel dat mijn krachten afnemen. Mijn grote nieuwe reis gaat straks beginnen.

Dank lieve lezers voor alles. Ik heb zoveel reacties van jullie gehad. Blijf vanuit je tenen het leven aangaan.

Het ga jullie allemaal goed. En oh ja, nog een klein fotootje van onze mooie dag. 

Lieve groet en een grote zwaai,

Niels

20 reacties

Lieve Niels 

Fijn dat het toch nog gelukt is om elkaar het ja woord te geven. Mocht er nog iets zijn na deze wereld, zet dan maar een mooie stoel klaar voor de liefde van je leven. Bedankt dat je ons ondanks alles  op de hoogte hield. Ik heb je nooit in het echt ontmoet maar ben er van overtuigd dat je een mooi mens bent en je vast een onuitwisbare indruk achter laat bij ieder die je lief heeft of waar je iets voor betekent hebt in dit leven. Ik wens jou een goede reis toe en Lambert en je familie heel veel sterkte toe.

Lieve groetjes Silvia

Laatst bewerkt: 26/01/2024 - 17:00

Lieve lieve Niels,

Vandaag kreeg ik van kanker.nl de vraag of mijn account nog wel actief was, omdat ik al zo lang niet meer had ingelogd. En een pijnscheut ging door mijn hele lijf. Want ik heb ook niet meer ingelogd omdat jij er niet meer bent. Je was niet alleen een heel goede vriend en collega, je was ook echt mijn (kanker)maatje. Met 1 groot verschil: ik heb de kanker tot nu toe wel overleefd, jij niet. Maar je bent nog overal. In mijn hart en dat van je studenten en collega's. In de gesprekken die ik heb met Lambert ben je er ook. Als ik me even onzeker voel. Bang ben. Maar ook als ik groot geluk ervaar. Ik weet wat je zou zeggen: Daan, alles mag er zijn. Geen licht zonder duisternis. Ik tel al mijn zegeningen. En ik mis je. Enorm. xxx

Laatst bewerkt: 01/12/2025 - 11:31