Met nieuwe moed
Als een oude vriend verwelkomde Mr. Willy de pijn in zijn bovenbenen. Met trots keek ie naar die immense bloedblein ergens tussen zijn tweede en derde teen, het begin van een prachtige blauwe nagel. Oorlogsverwonding, zeg maar. Het kon de pret niet deren. Zijn knikkende knieën en zijn pijnlijke heupen voelde hij niet meer. Want na maanden , neen een jaar van constante achteruitgang had hij het dan toch maar geflikt, was ie erin geslaagd om toch nog eens twee volle uren aan een stuk te joggen. En al was het dan aan een tempo waar ie een jaar geleden smalend zijn neus voor zou hebben opgetrokken , hij had dan toch maar gedaan. Nooit gedacht dat dát nog zou lukken.
Zij die zijn blogs volgen zullen tussen de regels door wel gelezen hebben dat Mr Willy de laatste tijd slecht in zijn vel zat. En tussen die veelvoud van dingen die in zijn arme hoofd rondspookten was die fysische achteruitgang , het verlies van zijn mentale sterkte toch een van de belangrijkste elementen. Met judo was ie gestopt, geen zin meer in. Met fitness was ie gestopt, geen zin meer. Lopen deed ie bijna niet meer, met moeite zo nu en dan eens even snel het blokje rond . Ja , en dan komt die achteruitgang , snel en onafwendbaar....
Maar nu had ie een week of 2 geleden , onder lichte (?) dwang van Mevr Willy , met veel moed(t) opnieuw zijn loopschoenen aangetrokken, was ie terug fatsoenlijk gaan joggen, beginnend met een half uurtje en elke keer wat meer . En gisteren was het dus gelukt. Terug 2 uur joggen, terug die "runners high" , die zalige leegte in je hoofd, weg alle zorgen. Vermoeidheid en pijn voel je dan niet meer. En deze hele blog had ie daar, al lopend, in zijn hoofd al voorbereid, helemaal uitgeschreven. Wel jammer dat ie nu bijna alles al weer vergeten was, maar toch...
En dan is weer maar eens gebleken hoe belangrijk lopen voor Mr Willy is. Moet ie dus blijven doen, hoeveel moeite het soms ook kost.
En nu is er hier in die recent opgerichte dokterspraktijk ook nog een bewegingscoach, zwaar gesubsidieerd door de gemeente , dus diens tarieven zullen wel betaalbaar zijn, en daar gaat Mr Willy afspraak mee maken. Krachttraining en loop-ondersteunende oefeningen. Wie weet stijgen zijn loopprestaties, en daarmee zijn geestelijk welzijn, wel terug tot ongekende hoogtes....
Alleen ja , terug intensief sporten, daar kruipt tijd in. En ook thuis moet ie meer tijd gaan vrijmaken, quality-time met Mevr Willy . Hoog nodig, anders gaat ze hem op straat zetten, zegt ze, samen met z'n PC, meegeven met het groot vuil......
En een dag telt maar 24uur . Dus 't zal hier op de site wel wat minderen. Alle dagen een blog is van het goede teveel. Jammer, want bloggen is Mr Willy's lust en leven, die onweerstaanbare dwang, zoals ie altijd zegt.
Maar zij die elke dag reikhalzend uitkijken naar een blog van Mr Willy, moeten zich nog geen zorgen maken hoor. Om de paar dagen laat ie zeker nog wel iets van zich horen.
Tot later.
21 reacties
Goed bezig, Willy!
Wens dat je je steeds beter gast voelen. Dan maar iets minder blogs.
iets minder....
Lieve Willy,
Wat goed dat je weer wat meer gaat trainen. Gaat je vast helpen in zowel je lichamelijke als je mentale conditie. Ik ben sinds juni ook bezig bij de oncologische fysiotherapeut en dat helpt echt. Hoewel je mij echt geen twee uur gaat zien hardlopen. Maar ieder zijn eigen ding.
En we gaan het vast wel weer horen hoe je dat vergaat.
Liefs, Karin 😘
Weet je Karin , het gaat me niet zozeer om de prestaties op zichzelf.
Maar ik ben indertijd ziek geworden, operatie, hormoontherapie, chemo, de hele mikmak. En m'n beste prestaties heb ik gerealiseerd ná mijn chemo en in volle hormoontherapie. Dan heb ik , dankzij onco revalidatie en intensieve training, snelheid opgebouwd en afstanden gelopen, die ik voor mijn ziekte nooit heb kunnen realiseren.
Tja, en dan constateer je dat , een jaar later, terwijl die kanker rustig doorkabbelt, maar eigenlijk geen enkele klacht geeft , terwijl er buiten die hormoontherapie, das levenslang , zich geen nieuwe behandelingen aandienen , dat je toch ineens snel begint achteruit te gaan.
En dan begint die mallemolen weer te draaien, verlies je de moed. Je komt in een visceuze cirkel terecht. En daar hoop ik dus aan te ontsnappen. Met sporten kan ik Harry niet klein krijgen, maar het kan er wel voor zorgen dat Harry mij niet klein krijgt.
Maar dat is ook precies wat ik bedoel. Je voelt je gewoon veel beter. Dat is wat we nog wel kunnen doen.
Trots op jou!
Ik zie het wel hoor, stiekem een sixpack aan het bouwen, voor mevrouw Willy.
Viagraatje ertegenaan, en daar is Mr Willy, in vol ornaat.
Maar het is ons geheim, NIEMAND weet het 😜
Geef Mevrouw Willy een dikke knuffel, en een dikke zoen, namens de achterban.
Minder blogs, en in plaats daarvan je lieve vrouw omarmen, kanker, je hebt het samen
Dat moet je toch plezier doen, Willy, terug twee uur kunnen joggen. Fysiek actief blijven, zei mijn uroloog.
Maar ja, ik weet het, sporten kost tijd en dan is het een kwestie van keuzes maken.
En ik ben gisteren ook nog een kleine vijf kilometer gaan wandelen met rondom me uitbundige zonneschijn en een sneeuwlandschap. Ideaal voor de botten.
En natuurlijk ook goed voor het koppie.
Marc. 👍👍
Zo'n sneeuwlandschap is prachtig mooi, maar 't was toch knap lastig. Die bosweggetjes waren nog stijf bevroren en probeer maar eens op zo'n verhard karrespoor te lopen , zonder je enkels te breken.
En op de asfaltbaantjes was de sneeuw platgereden , maar nog niet gesmolten, en dus spekglad.
Dus ietsje warmer zou toch leuk zijn.
Da's waar. In het bos lopen bij vriesweer vergt natuurlijk een flinke dosis aan voorzichtigheid.
En op gewone wegen moet je ook al eens rekening houden met stoepranden e. d., die je in geval van sneeuw, niet ziet.
Oh ik gloei van trots wat geweldig en ik lees alleen maar goede voornemens ,ik wens je succes ermee en hoop dat je jezelf ermee wat oppept onder aanmoediging van Mevr willy en wij hier gaat het je lukken ,goed bezig hoor
liefs hes xxx
Tja Willy, je kunt de beschikbare energie maar één keer spenderen. En je weet als geen ander: 'First Things First'!
Sterkte en houd moed!
Amai Willy, opperste respect voor zowel jou als mevrouw Willy dat jullie beiden in uw diepe dip toch koeien bij hoorns vatten en er een lap op geven (niet op die koeien, maar ge verstaat me wel). Je lijkt toche rgend een potje nieuwe hoop geopend te hebben. Bewondering voor je!
Soms glijdt je heel geleidelijk af naar een depressie , zonder dat je het voelt . Maar op een gegeven moment dringt dat besef toch wel door, en als je dan wat geluk hebt vindt je wel een manier om het tij te keren. Zoals ( hopelijk ) nu.
mooi blog... je klimt gestaag uit een dal. en dan potverdorie ook nog lekker gelopen hebben.. prachtig!!!
ben benieuwd naar je verhaal bij de bewegingscoach... kan geen kwaad lijkt me
liefs elma
Nou, ik moet deze week nog wel eerst langs de huisarts. Zonder verwijsbrief raak ik er niet binnen.
Precies toch ook eens iets over opzoeken, hoe dat allemaal werkt...
Wat heb je toch een lieve vrouw Willy, ze helpt je weer met het stellen van grenzen en hoe fijn het ook is om je gehoord en gezien te voelen op kanker.nl het echte leven en het beleven van kleine mooie momenten met wie je liefhebt is mogelijk wel van grotere waarde.
Blijven knokken Willy, ik weet ook wel dat je dat blijft doen. Het is herkenbaar dat je momenten hebt dat er een negatieve spiraal zich aan het vormen is. En al helemaal als je merkt dat het fysiek minder gaat wat ook weer zijn uitwerking heeft in het koppie.....
Weet er ook alles van. Ik ben in het algemeen een positivo pur sang maar ook ik heb mijn mindere momenten die tot op heden nooit echt lang duren.
Zo had ik deze week echt flink de balen ervan dat ik moest beginnen met die Abiraterone met Prednison, eindelijk dan die 2e lijns medicatie......die vreselijke pillen innemen en ik ben al zo'n slechte innemer, tot kokhalzen aan toe....
Gelukkig heb ik er tot op heden geen last van en ik heb er vertrouwen in dat ik er ook geen last van krijg. Sporten, wietolie en een goede mindset gaan mij helpen en doen dat al meer dan 3 jaar!
Hou vol Belgische vriend, ja man, we hebben wel eens discussies gehad over het een en ander maar uiteraard wens ik jou en mevrouw Willy het ALLER en ALLER beste toe.
Hoofd omhoog, glas is 4/7 vol en blijf ook vooral relativeren! We zijn niet allemaal hetzelfde en iedereen heeft zo zijn manier om ergens positivisme uit te destilleren.
Ik doe dat met de "gelukzalige omstandigheid" dat we in het paradijs van West-Europa wonen zonder oorlogen, natuurrampen etc. etc. Dan maar kanker, klinkt hard maar iedere dag en nacht geconfronteerd te moeten worden met bombardementen met de daarbij behorende angst....
Het ga je goed man!
Jilles
Toppertje! 😘
Regelmatig blijven lopen zonder de lat al te hoog te leggen, het is vooral de regelmaat die het um doet. Lekker wandelen/joggen door de mooie Belgische natuur doet wonderen. Joggen kan ik helaas niet meer, een wispelturige kuitspier heeft al jaren geleden roet in het eten gegooid maar fietsen, lange stukken wandelen en zwemmen gaan goed dus niet zeuren. Ikzelf zie het nut van krachttraining niet zo eerlijk gezegd, ik zie meer nut in langere stukken wandelen in een redelijk tempo maar goed dat is ieders eigen keus, belangrijk is dat je het leuk vindt. Ik heb gisteren een mail gekregen van de Maasland Kennedymars in België op 7 september, deze moet heel mooi zijn en je kunt kiezen uit diverse afstanden. Niks voor jou Willy ?an zien we misschien elkaar en dan trakteer ik op een ferme Belgische pint. 😋