ITSME
God, waar is toch die goeie ouwe tijd, toen betalen net zo simpel was als je neus snuiten. Je huppelde naar de bank, gaf al je overschrijvingen aan een vriendelijke bediende die dat allemaal nakeek , de fouten eruit haalde en dan allesvoor jou uitvoerde. en, als je erom vroeg kreeg je tegelijkertijd nog een sloot geld toegestopt. Altijd met een magische glimlach en een luisterend oor. Altijd tijd voor een vriendelijk babbeltje .
Maar helaas, die dagen zijn voorbij, begraven onder een berg van hetgeen ze " technologische vooruitgang" noemen.
Je wordt verwacht om alles zelf te doen. Het begon onschuldig met betaalkaarten, pinnen, online bankieren. Vier cijfers waren je magische sleutel tot alles: je gsm, bank, inloggen op je PC. Makkelijk zat, toch? Neem gewoon het geboortejaar van je eerste lief of iets anders onvergetelijks, en je bent klaar voor de start.
Was het allemaal maar zo eenvoudig gebleven. 't Begon al met dat nieuw mobieltje dat Mr Willy zich recent had aangeschaft. Een code van vier cijfers is niet meer voldoende, moeten er zes zijn. Maar dat ding maakt het je wel gemakkelijk : met een vingerafdruk gaat het ook. Alleen werkt dat de helft van de tijd niet. Snapt Mr. Willy eigenlijk niet, hij gebruikt toch altijd dezelfde vinger? En alsof dat niet genoeg is , eist dat eigenwijze ding ook nog dat je elke drie dagen inlogt met de originele code. Uit veiligheidsoverwegingen, zegt ie. Zucht.
En dan komt zoonlief af: Pa , je moet mee met je tijd, je moet ITSME installeren. O ja, geweldig, direct inloggen op de bank, elke officiële site en nog een deel andere die er aan meedoen. Handig, vooral als je snel even wilt inloggen op je medisch dossier, effe kijken welke rampspoed je nu weer boven het hoofd hangt. Maar helaas, ITSME is weer een nieuwe code, dit keer vijf cijfers. En je telefoonnummer? Die moet je ook wel kennen, want dat vragen ze ook om de haverklap
En dan, als je eindelijk denkt dat je alles gehad hebt, realiseer je je dat je ook nog je Google-wachtwoord moet onthouden. Want zonder Google ben je nergens, toch?
Dus daar staat die arme Mr. Willy, met z'n chemobrein, gewapend met een arsenaal aan codes en wachtwoorden, die ie allemaal van buiten moet kennen.
Een viercijferige code voor de bankzaken,
Een vijfcijferige ITSME-code,
Zijn telefoonnummer (want ja, dat vraagt men ook overal),
Een zescijferige code voor zijn mobieltje,
En het allerbelangrijkste: zijn Google-wachtwoord.
En die mag je dan uit veiligheidsoverwegingen nog niet eens ergens op een papiertje opschrijven.
Pffff. Surfen op de moderne technologie ... Het leven toch een stuk moeilijker geworden hoor, zeker als je wat gaten in je hersenen hebt.
Maar intussen is ie toch wel een expert geworden in het aanleren van ezelsbruggetjes.
13 reacties
Ohoh willy ,deze vergeetachtige vrouw waar de moderne tijd niet aan besteed is begrijpt er niks van en hunker naar vroeger ,vind het heel knap die mensen die alles kunnen onthouden 🤗
Als wachtwoord kan je je favoriete scheldzinnetje gebruiken. Heel opluchtend soms! En itsme komt hier niet binnen. Net om te vermijden dat ik te snel dingen wil checken of nog rap iets voor t werk wil doen. Recht op deconnectie!
Ach Hes. De mogelijkheden van de moderne multimedia zijn eindeloos.
Zoonlief heeft recent payconic geinstalleerd . Is denk ik , te vergelijken met hetgeen ze bij jullies tikkies noemen. Je opent het bestand, tikt gewoon de naam en het bedrag in ,er verschijnt een QR code , die knul naast jou scant dat en hups, de betaling is gebeurd. Kan het nog eenvoudiger?
Maar het vraagt allemaal een gedegen achtergrondkennis, van werken met een PC, van internet , van al die mogelijke apps die je op je mobieltje kan gebruiken...
Ja, en als je dan niet mee bent met je tijd, dan ben je gewoon totaal hulpeloos.
En tot zolang je dagdagelijks met al die dingen bezig bent, dan gaat het nog , maar je moet je constant aanpassen, constant bijleren. En hoe ouder je wordt, hoe moeilijker dat gaat.
Hadden ze nog maar gewoon cassettebandjes en elpees. En zwartwit tv. En geen internet. En geen kanker.nl. En geen blog van Willy. En geen kamanido's. Dan barstte Willy nog van de eieren, want dan kon hij zijn ei niet kwijt en ontplofte zijn hoofd helemaal.
Ik vrees dat de frontale hersenkwab van Willy nu helemaal van de rel is. Daar helpt geen app meer.
Goed nieuws, Zweef, cassettebandjes en elpees zijn weer helemaal hip! :D
hahahaha toch een kei geworden in ezelsbruggetjes!!
tja... ik doe mijn best om ook alles te onthouden maar ik ontkom er niet aan om sommige dingen op te schrijven... ondanks dat ik 50 ben kan ook ik niet alles meer onthouden hoor!!
jij benoemt het belangrijkste in je blog wat je moet onthouden, ik moet op het werk ook wachtwoorden, inlogcodes en weet ik wat nog meer onthouden... dat valt niet altijd mee en gaat ook wel eens mis waarbij ik dan de hulp van onze ict kan inschakelen...
tja... ik kan me mijn eerste bankbezoek nog wel herinneren; aardige meneer die mij alles vertelde over het sparen ed... kreeg ook nog een radio als kado (die mijn zusje gesloopt heeft in het kader van 'goh... hoe zou zo'n radio er van binnen uit zien' 🤣😂... tja... ik heb dat een plekje gegeven en kan er nu om lachen (toen niet).
Ook voor de ouderen onder ons moet het toch mogelijk zijn om weer naar de bank te kunnen om je vragen te stellen of het helpen met de bankzaken.
Mijn schoonouders gaan met de tijd mee, hebben een mobiel maar het internetbankieren zit er voor hun niet in... zij gaan nog steeds naar de bank met hun vragen... en dat snap ik wel. Zo moeilijk hoeft dat toch niet te zijn? eh..nou... je moet dan wel eerst via internet een afspraak maken, in de hoop dat je op korte termijn terecht kunt; je wordt dan wel vriendelijk te woord gestaan.
tja... de goede oude tijd....
prachtig blog Willy! 💕
Nou zijn ze bij mij op de bank sinds een paar maanden toch ook terug wat klantvriendelijker geworden. Daar is terug een receptie , waar je altijd terecht kan. En al resulteert dat dan gewoonlijk in een afspraak op latere datum, je bnet toch onmiddellijk geholpen.
En bij mij thuis, goed vastgekleefd aan het scherm van m(n PC , hangt m'n wachtwoord van Google. En daar is zoonlief altijd knap lastig voor. " Zèèg, als er eens een inbreker komt? "
Mejaar beste Willy, jij kunt sneller schrijven als dat ik lezen kan 😀 ja waar is de tijd gebleven, wij zijn eigenlijk van een generatie die de transformatie naar het compjoeter tijdperk bewust heeft meegemaakt. Van de Olivetti typemachine naar de eerste echte pc en wat was dat toch een avontuur. Mijn eerste pc een heuse 286 at met monitor. Een bak van een kast, mijn hele kofferbak lag vol en niet te vergeten de matrix printer met bijbehorende gehoorbescherming. En omdat ik vlakbij de grens met België woon, hup naar een pc avondcursus in Maasmechelen, want daar kreeg je nog waar voor weinig geld en vooral dat laatste gaf voor Ollanders de doorslag want driekwart was Ollander. De leraar was een wandelende computer, en binnen no time maakte ik mijn eigen batch programma's waardoor ik gigantisch in aanzien bij mijn zoon steeg die opeens de keus had uit tientallen spellen. Dat was echt een leuke tijd waarin een pc geen geheimen had en de dos commando's op mijn eigen harde schijf tussen de oren waren opgeslagen. Wij Willy zijn getuige geweest van de geboorte van het compjoeter tijdperk en wat weet de jeugd van tegenwoordig nu nog van een pc, niks toch, Windows heeft hun brein helemaal overgenomen dus ze doen maar alsof. 😃
met vriendelijke dos groet
Sjozef
Mijn allereerste "computer" was een Pet Commodore, die had nog geen vaste schijf , maar een bandgeheugen van 64kB ( KILObyte)
Mijn allereerste "computer" was een Pet Commodore, gekocht in '78 of '79 , die had nog geen vaste schijf , maar een bandgeheugen van 64kB ( KILObyte). Kostte toen 35.000 BF ( juist geen 900€
Maar je kon al wel programma's schrijven in Basic . Een vande alleereerste programma die ik toen geschreven had was voor het berekenen van priemgetallen . De eerste paar honderd ging nog. Na een halfuur zat ie al wel aan het 200ste priemgetal ( 1277), maar voor een lijst van de eerste 1000, moest je het ding 'savonds opzetten en dan had je 's morgens het resultaat wel .
M'n eerstvolgende computer was , ergens begin '80 gekocht voor beroepsdoelen, elektrische schema's maken met autocad. Een 286 met laserprinter en autocad software, moest er toen een lening aangaan, op 5 jaar terug te betalen.....
Als ik bedenk wat voor kapitaal we toen hebben uitgegeven om "mee" te gaan in de tijd. En die 900 pleuri, dat was in die tijd drie tot vier keer zoveel als nu. En goed beschouwd was dat geld na 6 jaar echt weg. Kon je niks meer met dat ding.
Inderdaad peperduur en je liep toch steeds achter de feiten aan en de handelaren op de pc beurs in Maastricht verdienden er goed aan.🙂
Mooie foto, 😍 ach memories,memories. gewoon hoog laden dan vervagen ze nooit.