Soepfestijn

In de huidige, snel evoluerende maatschappij, waar we ons allemaal hip en bewust van zijn, is voedselverspilling meer en meer ‘not done’. De tijd dat resten van salade, tomaten en groenten zomaar in het compostvat verdwijnen is voorbij.
Elk rechtgeaard huishouden omarmt nu de kunst van het restjesmixen, een culinair avontuur waarin elke groente een steentje bijdraagt aan de smaakvolle choreografie van duurzaamheid.

Ook bij de Willy’s,  zoals in menig ander gezin, gaat het overschot niet langer richting groencontainer maar belandt het, net als een slapende kat op een warme schoot, in de diepvries. En na een tijd is die diepvries overvol en dan wordt een rommelzootje , waar zelfs die kat van daarjuist haar jongen niet meer in terugvindt. 

En dan wordt het tijd voor een epische opruimactie. Gisteren was het weer zover
En daar komt Mr. Willy dan in het verhaal. Als een ware keukenkunstenaar gaat hij aan de slag. Een hele dag lang wordt er soep gekookt. Als een alchemist mixt hij restjes sla, tomaat, wortel, enz tot gouden brouwsels, en zo ontstaat er een culinaire parade van smaken:

• Papikrasoep                : 3 liter, als een pittige salsa die je smaakpapillen doet dansen.
• Wortel/tomaatsoep: 6 liter, als een harmonieus duet van zoet en zuur.
• Groensoep                    : 3 liter, als een groene wals door het smaakpalet.
• Bloemkoolsoep           : 1,5 liter, als een subtiele menuet die de smaakpapillen streelt.
• Pompoensoep             : 2 liter, als een warme omhelzing voor de naderende winter.

En zo, met een vriezer leeggeruimd en een keuken vol aroma's, staat Mr. Willy klaar met een voorraad smaakvolle soepen , een buffer voor de koude komende wintermaanden. 

En wie weet, als de lotgenoten van de Kamanido volgende week een soeptekort zouden hebben, dan kunnen ze altijd aankloppen bij de Willy’s. 

PS 
Die glorieuze kookpot daarboven is de rockster in de keuken en het hart van zijn soepavontuur. 
Meer dan 50 jaar jong, gekocht in de funky jaren ‘70. De Willy’s waren toen nog jong en onervaren, maar soep koken deden ze toen al in stijl.
En die kookpotfabrikanten van toen die hadden al een toekomstvisie, want raad eens, die pot was dus al wel geschikt voor inductie. Een monument uit het verleden, dat zich moeiteloos heeft aangepast aan de moderne keukenromantiek.

Maar nu had Mrs. Willy toch verwacht dat de dag zou afgesloten worden met een lekkere soepmaaltijd. Helaas kon Mr. Willy na gedane arbeid geen soep meer ruiken of zien. Maar gelukkig waren er nog wat slaatjes over van onze vrijdag menu, en met wat brood erbij, was toch ook nog best genietbaar.