over nadir

Het "nadir" komt van het het Arabische woord "nathir," wat "tegenovergesteld" betekent.

De term wordt gebruikt in de astronomie. Daar is het het  het punt dat recht tegenover het zenit  staat: het punt recht onder de waarnemer. Het zenit staat dus recht boven iemands hoofd en het nadir dus precies onder die persoon. Het is dus het laagste punt van de sterrenhemel, vanuit het punt waar de waarnemer staat.

Het is ook een term in de medische wereld , meer bepaald bij de meting van het PSA bij prostaatkanker.

Voor degenen die niet met deze onvriendelijke gastheer bekend zijn, het PSA (prostaatspecifiek antigeen) is dat ene eiwit dat in de prostaat en in prostaatkankercellen geproduceerd wordt en maatgevend is voor je ziekte.
En het "PSA nadir" is  het absoluut laagste punt waarop dit PSA daalt na de nodige medische interventies. Hoe lager, hoe beter de vooruitzichten, hoe hoger de levensverwachting.

En nu heeft jullie goede vriend Mr Willy gisteren zijn driemaandelijkse dosis prikplezier weer gehad. En, na bijna een jaar geleidelijke daling heeft ie nu zijn  PSA-nadir  bereikt. Van 0,14 (6 maanden geleden) naar 0,12 (3 maanden geleden) en nu weer terug naar 0,14.

En nou zal de uroloog volgende week wel vast vertellen dat het met een beetje geluk gewoon een hormonale jojo is volgende keer terug wat lager,  maar daar gelooft Mr Willy niet erg in. Die heeft in het verleden al te veel slechte ervaringen meegemaakt. Nu, de stijging is minimaal , dus we zullen wel 3 tot 6 maanden verder zijn eer de volgende behandeling zich gaat aandienen.
Maar de onbekommerde periode, dat rustig samenleven met Harry is toch aan het voorbijgaan. Nou, we zien wel. Echt slechter slapen doen we nog niet.

Hoe dan ook, die fles wijn op vrijdagavond lijkt steeds aantrekkelijker te worden. Misschien heeft Mr Willy die wel nodig om de ups en downs, de nadirs en zeniths zeg maar,  van het universum en het menselijk lichaam te vieren.

Cheers! šŸ·

15 reacties

Nu, tot zolang de PSA beneden de 2 blijft wordt er weinig of niks gedaan, ook omdat een pet-PSMA scan dan onvoldoende respons geeft. Daar kan ik mee leven . 
En, tenzij de PSA ineens pijlsnel zou gaan stijgen wat ik niet hoop, maar wat, gezien de ervaringen in het verleden, niet onmogelijk is, duurt het toch wel 4 tot 6 maanden vooraleer ik in de gevaarzone kom. 

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 06:33

Niet zo mooi, waarde vriend, maar nog geen man overboord. Bij mij was de nadir dan wel 0,04, maar die heeft er bijna een jaar over gedaan om boven de 2 te komen. En zelfs dat is geen aanleiding om meteen rigoreus in te grijpen. Zolang je geen klachten krijgt lijkt het middel groter dan de kwaal.

Ik zie ons ziekteverloop meer als een rechte lijn, niet de psa lijn. Het nu is links, het einde staat rechts. En elke behandeling hakt de lijn even door en schuift de lijn wat op naar rechts. De plaats waar je doorhakt, die maakt niet zoveel uit, hoewel het opschuiven van de lijn minder wordt naarmate het doorhakpunt meer naar rechts begint te komen. Maar elke behandeling boet in op kwaliteit van leven, dus is het de kunst om wel op tijd met een behandeling te beginnen, maar niet te vroeg.

Je wilt dus beginnen met een volgende behandeling, voordat de kanker iets erg stuk maakt. 

Goed monitoren van de ontwikkeling is dan ook een pre en daar zit je goed boven op. 

Elke vrijdag een fles. Ik gun je nog minimaal een stijg gros flessen. (Dit laatste in het kader van vreemde Nederlandse woorden, waar je recent kennis van hebt genomen). ā˜ŗļø

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 09:10

 beginnen met een volgende behandeling, voordat de kanker iets erg stuk maakt.
Is idd het beste moment om met een volgende behandeling te beginnen. Maar eigenlijk komt het een beetje neer op wachten tot je klachten krijgt die erger zijn dan de mogelijke nevenwerkingen en dan hopen dat je de juiste beslissing genomen hebt.
En da's een moeilijke denkoefening.
Een dezer maanden zal de abiraterone dus volledig uitgewerkt zijn, en dan is volledig stoppen met hormoontherapie een optie waar ik heel hard over zit na te denken . Wel of niet, een heel moeilijke keuze, en heel moeilijke beslissing . Goed dat ik die nu nog niet hoef te nemen.

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 09:59

Ik zit in net dezelfde situatie. Ze zijn letterlijk aan 't wachten tot de ziekte me meer ellende bezorgt dan de behandeling. Dit in kader van "kwaliteit". Nu is het in mijn hoofd allesbehalve kwaliteit met dit moeras. Je zinkt weg in drijfzand en men staat er rustig een koffietje bij te drinken tot je geen lucht meer krijgt. Zoiets. Ik snap rationeel wat de artsen en Zweef bedoelen maar emotioneel vind ik dit rotzwaar.

De kankercellen groeien en zijn dus lekker actief. Wat als ze door al dit wachten de kloefkappers de kans geven om in lymfen en bloedvaten te kruipen en zich over de rest van het lijf te verspreiden? Als ik stil ben hoor ik de fuckers haast lachen en zich amuseren.

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 11:18

Dat is dus die hele mallemolen die door je hoofd speelt. Wachten tot je last krijgt en dan met een behandeling beginnen is idd wel de beste optie, verstandelijk gezien. 
Of heel regelmatig laten scannen en wachten tot het boeltje een bepaalde grootte of graad van verspreiding bereikt heeft .....
Het eerste jaar was zoiets helemaal geen optie. "Die kanker moet eruit, kost wat kost. Nevenwerkingen?? Pfff...."
Maar geleidelijk aan begin je te ondervinden wat die nevenwerkingen beteken voor je levenskwaliteit, en geleidelijk aan begint mijn visie te veranderen.

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 12:05

Nou, het woord gros wordt bij ons ook nog gebruikt , toch bij de (heel) oude generatie.
Een stijg, ja, dat heeft die Belg weer moeten googelen. Nooit vn gehoord. 
Maar als je daarmee een twintigtal gros bedoeld, ja, dan ga ik gegarandeerd dood aan alcoholvergiftiging, tenminste toch als Mvr Willy  Mr Willy al niet veel eerder heeft doodgemept...

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 10:56

Hoi, Willy, hou die PSA maar lekker dicht bij je nadir.  0.14 nu, je komt van 0.12, misschien volgende keer 0.13...oh nee, dat betekent misschien ongeluk. 

En houd die traditie van het glas rode wijn maar in ere, liefst zo lang mogelijk.  Want da's toch absoluut genot, niet ?

Mijn nadir werd twee en een half jaar geleden bereikt. 0.03, lager zal wel niet kunnen. En die nadir houdt nog aan, want bij mijn laatste bloedprik was die waarde er nog steeds.  De moed erin houden, dus. 

Al ervaar ik, net als jij en al die anderen, dat de kuur erger is dan de kwaal. Toch nu nog steeds. 

Nog vele rode wijntjes gewenst! šŸ·šŸ·šŸ·

Marc. šŸ‘šŸ‘

 

Laatst bewerkt: 28/10/2023 - 15:00