Vakantieherinneringen van een campertje

Het campertje van Mr. Willy, dat gehavende vehikel, wordt door hem beschouwd als niets meer dan een simpele reiskist op wielen, gewoon een stukje gereedschap om van plek A naar plek B te geraken. En laten we eerlijk zijn, gereedschap heeft de neiging om na verloop van tijd enigszins beschadigd te raken, nietwaar? Dat geldt ook voor dat arme campertje van hem. Het zit vol met blutsen en krassen, als ware het een kunstwerk gemaakt door een dronken chimpansee met een hamer.

Nu, dit soort schade glijdt als een glibberige paling van Mr. Willy's rug af, alsof het niets meer is dan een zuchtje wind op een zomerdag. Maar oh, Mvr Willy, dat is een ander verhaal. Ze bekijkt dat campertje alsof het haar eigen kind is, een kind dat altijd thuiskomt met een kapotte knie en een verfrommeld schoolrapport.

Dus, iedere keer dat Mr. Willy zijn innerlijke stuntpiloot naar boven laat komen tijdens het rijden, en per ongeluk een paaltje meeneemt alsof het een ongewenste passagier is, dan regent het als het ware een stortbui van verontwaardiging en verwijten van Mvr Willy. Ze geeft hem de volle laag alsof hij zojuist een kostbare Ming-vaas in duizend stukjes heeft laten vallen in plaats van een onschuldig paaltje te schampen. Het is alsof ze denkt dat het campertje een delicate zwaan is in plaats van een bonkig, gehavend metalen monstertje op wielen. 

"Zéég, herinner je je die enorme kras op de zijkant nog, schat? In Duitsland, toen je kost wat kost tussen die scherpe takken wilde doorrijden?"

              "Ja, maar..."

"Geen 'ja maar'! En die keer in Spanje dat je gewoon achteruit dat muurtje afreed. We hingen bijna ondersteboven, als een fruitmand die van de rand van de tafel valt. Het was puur geluk dat er een vriendelijke Spanjaard in een jeep met een takel langskwam. Hij heeft ons eruit getrokken, maar je bumper zag eruit als een pancake"

               "Ja zeg, het was stikdonker toen . En daarbij , d'r is dan nadien toch nog een gozer achteraan tegen ons gereden , en en zijn verzekering betaalde de reparaties. Nu zie je bijna niets meer!"

"Maakt niet uit, je moet gewoon beter opletten! Herinner je je die bloemenbak in Frankrijk die de weg overstak alsof hij op zoek was naar een picknickplaats? Je zag gewoon niet, recht voor je neus! Bam! Een deuk in de bumper groot genoeg om er je vuist  in te steken!"

               "Nou, ik heb die deuk toch aardig uitgedeukt, toch? Nu is er alleen nog maar een klein gaatje!"

"Pfff, en was het niet ergens in Polen dat je tegen die massieve steen aanreed? Die steen was er eerst, hoor! Je chassis aan de zijkant was zo verfrommeld als een vergeten boterham in een schooltas. . Gelukkig had je een zware hamer en wat gereedschap bij je, anders ging je deur niet eens meer dicht."

                "En heb ik dat niet keurig gefikst? Alleen nog maar een kleine deuk onder de deur, en ze sluit perfect."

"Ah ja? En toen je de deur opende op die parkeerplaats en hij vasthaakte aan de zijspiegel van die auto die net aankwam. Die zijspiegel moest wel gemaakt zijn van gewapend beton, want die auto mankeerde niets, terwijl jouw deur.. Je kon zelfs de sleutel niet meer in het slot krijgen. Dank de goede God dat er afstandsbediening bestaat!"

                 "Ja schatje, maar ik heb die deur toch netjes teruggebogen, niet?"

"Netjes, netjes? Het lijkt erop alsof een horde ratten een nachtelijke knaagpartij op je deur heeft gehouden!
En die keer in Tsjechië toen je gewoon achter een brommer dat enkelrichtingsweggetje inreed, vol met tegenliggers. Die knul op de brommer kon gewoon passeren, maar jij moest jezelf als een acrobaat opzij gooien voor die tegenligger, recht tegen dat paaltje aan!"

En zo gaat het door, als een eindeloze achtbaanrit van onvergetelijke(?) herinneringen. Mr Willy met z'n geheugen als een gruyèrekaas is dat allemaal allang vergeten, maar Mvr Willy .....     

En nu, dit verlof, is er toch weer zo'n onvergetelijke herinnering bijgekomen.
Veel parkings in Frankrijk zijn echt niet campervriendelijk.  Barrières aan de ingang als van een geheime tempel. Als je je auto te te hoog of te breed  is kom je d'r niet in. Maar met dat bescheiden campertje van Mr Willy is geen enkele parking veilig.  
Maar deze parkeerplaats had het toch wel erg bont gemaakt. Max hoogte 1m90 en 2m breed. Nou, da's geen probleem, dat campertje is 1m90 hoog, en geladen is dat wel een cm minder. Dus spiegels inklappen en voorzichtig binnen manoeuvreren. 
Maar, zoals nogal meer gebeurt, bij het vertrekken ging het mis. Was die balk nu wat lager, of was dat campertje wat gegroeid , of een bult op de baan , hoe dan ook "Krrrrrr", een schaafwond op het dak. 
Maar nu heeft Mr Willy wel geluk dat Mvr Willy nog in zalige onwetendheid verkeert. Want die was zo gefixeerd op die zijspiegels die rakelings lang de muur ging  dat ze niks gehoord heeft.
En op dat dak, dat ziet geen mens, alleen als je op de bumper gaat staan om een fotootje te nemen.
Alleen ja, als we thuis zijn en Mvr Willy kijkt van boven uit het raam naar beneden, dan zal de bom wel eens losbarsten.

Maar da's zorg voor later.