Gewoon een kaars

Bij Mevr Willy thuis werden vroeger altijd kaarsjes gebrand .
Voor de kinderen, de kleinkinderen. Voor iemand die het moeilijk had.
“Ik zal een kaarsje voor je branden” werd er dan gezegd.

Bij Mr Willy thuis niet , nooit
“Onnozel” , zei ma Willy altijd , “ wat hebben ze daar nu aan "
Ma Willy was fanatiek atheïst en die was baas in huis , dus ja ...
Om maar te zeggen , kaarsen branden was iets totaal onbekend voor Mr Willy .

Maar na zijn huwelijk is die gewoonte dus terug ingevoerd . 

En sindsdien wordt er hier regelmatig een kaars gebrand .
Gewoonlijk om iets te wensen , een goed rapport op school , een goede uitslag als er weer bloed moet geprikt worden , enz
Ook als steun bij ziekte of als je zorgen of problemen had .

En als herdenking bij overlijden .

En vandaag wordt er dus een kaars gebrand.
Als aandenken.
          Een aandenken voor , weeral , iemand uit die grote familie van kanker.nl die overleden is.
          Een aandenken voor iemand die vandaag begraven wordt .
          Een aandenken
                                        voor Dasje
                                              ❤️