Beestjes , maar dan andere

Beestjes
Nee , nu heb ik het niet die achtpotige insecten die tijdens het snoeien neerspringen op Mr Willies blote benen.

Nee, kleine , ondefinieerbare dingen die ergens in z’n lijf rondkruipen . Geen kankerbeestjes . Die slapen momenteel . Hopelijk toch . Volgende week nog eens bloed prikken , en dan zien we wel weer.

Iets anders dus . 

Het begint altijd als een subtiel gekrabbel ergens in je onderbuik . Alsof honderden kleine kriebelende wezens zich een weg banen door je zenuwen . Ze bijten niet , het doet helemaal geen pijn , alleen maar een gekmakende jeuk . En die beestjes wandelen rond , kruipen door je darmen , tot diep in je lijf , naar beneden , tot in je ballen . Je zou ze willen uitrukken om er vanaf te zijn .
Soms komen ze overdag , ,maar meestal ‘s nachts . Als Mr Willy wakker wordt omdat hij moet gaan plassen , dan zijn ze er .
En dan kruipen die een paar minuten rond , in alle hevigheid , en dan zijn ze weg .
En daarna begint Mr Willy te zweten . Duurt ook niet lang en dan is alles voorbij .
Tot de volgende aanval dan .
Soms komt die al een paar uur later , soms blijven ze dagenlang weg .

“Opvliegers” ,zegt de uroloog . Daar kan ik iets voor geven dat misschien helpt .

                             Ja , maar , dat zweten is niet erg , ‘t is dat jeuken waar ik gek van word

Spijtig , maar van dat jeuken heb ik nog nooit gehoord , daar kan ik niks voor geven .

Nou , dan moeten we maar in stilte lijden , niet ?