TERUGBLIK

3 jaar is ‘t geleden
3 jaar dat we met die rotziekte opgeschept zitten
3 jaar dat de heren dokters vertelden : Ja , Mr Willy , u hebt prostaatkanker , ‘t is een agressieve en hij hij is uitgezaaid .
3 jaar geleden dat je wereld instortte

Nou , wat heeft die drie jaar ons nu gebracht ?

In hoofdzaak kopzorgen
Natuurlijk over het feit dat je palliatief bent , hoe het nu allemaal verder moet , enz.
Maar vooral gevoelens van onmacht , van hulpeloosheid , wantrouwen
Onvrede met de manier waarop je behandeld wordt , vragen waarop je geen antwoord krijgt , behandelingen die niet aanslaan zoals je verwacht / hoopt , enz , enz.
Goed dat dit platform er was . Zonder , zoals Hesje zo treffend zei , zou ik gek geworden zijn .
En het is eigenlijk alleen maar beginnen beteren na de overstap op een andere uroloog én natuurlijk ook het feit dat de behandeling met zytiga zijn werk doet en dat de PSA nu toch al een half jaar geleidelijk dalend is .
En , onder groot voorbehoud natuurlijk , dat geeft vertrouwen naar de toekomst .
En zo krijgt Mr willy toch eindelijk wat rust in zijn hoofd .

Het helpt natuurlijk ook heel veel dat ik van die kkk zelf totaal geen last heb.
En die hormoontherapie ? De nevenwerkingen daarvan ?
Ach ja , ‘t Is zoals men zegt , de duivel is het branden ook gewoon . Na een tijd weet je niet beter en wordt een en ander niet meer aangevoeld als een aantasting op je levenskwaliteit .
En Mr Willies fysieke conditie die is , alhoewel ie geleidelijk achteruit gaat nog altijd beter dan die van een gemiddelde “gezonde” 70 jarige , dus …..
En , als Zytiga uitgewerkt is , dan is er nog Cabazitaxel , radium , Lutetium , stereotactisch bestralen , misschien nog een tweede kuur Docetaxel …… En wie weet , dat grote wondermiddel ….
Mr willies houdbaarheidsdatum verstrijkt binnen twee jaar , maar eigenlijk heeft ie er goede hoop in dat die ruimschoots overschreden gaat worden.

Maar feit blijft dat die kanker een vaste waarde in je leven is geworden. Je staat ermee op en je gaat ermee slapen .

Maar je leeft ermee , maakt hem tot vriend . Harry , zoals Hanneke ooit eens gezegd heeft .Je zit op deze site . Heilzaam , maar geen onverdeeld genoegen . Deze ochtend nog het overlijdensbericht gelezen van Parkietje ,.
Maar je hebt vrienden , je kan erover praten , je hebt appgroepen , Kamanido’s . Je schrijft boekjes en blogs …
Dus , eigenlijk is het leven nog niet zo slecht.

In oktober 2025 , op vervaldag , komt er een volgende blog , Terugblik 2 .
Benieuwd wat daar allemaal in zal staan .