Autokeuring analogie

  • Openbaar blog
  • vrijdag 28 april 2023
  • 161 x gelezen

Zo'n autokeuring is toch altijd een hele belevenis .
Tenminste toch als je met zo'n oud krakkemikkig ding rijdt als Mr Willy .
Dus weken op voorhand zit je je al zorgen te maken . 
Eerst naar de garage . En alles wat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid  op uiteenvallen staat , wordt vervangen . Alles wat nog opgelapt en bijgeregeld kan worden  , wel , dat wordt opgelapt en bijgeregeld . 
En dan naar de schouwing .

En met wat geluk ben je erdoor .
Met wat minder geluk ....
Ja , dan is het terug naar de garage om al die nieuwe , nog niet eerder ontdekte mankementen  op te lossen , of te vervangen , en dan de tweede keer ben je d'r wel door .
Oef , weer gerust voor een tijdje .
Maar eigenlijk hoef je je niet echt zorgen te maken . Want het komt uiteindelijk altijd wel in orde . Is gewoon een kwestie van geld . Op de limiet koop je gewoon een ander campertje , nieuw of tweedehands . 

 

Goh , was het voor een kankerlijer ook maar zo eenvoudig .Een paar weken voor je volgende controle nog gauw even langs het ziekenhuis , een paar defecte organen vervangen  , wat vers bloed en klaar .
En als 't tegenvalt , wel ja , even terug naar het ziekenhuis , nog wat andere dingen oplappen of , op de limiet , een nieuw lijf .

Zou dat niet zalig zijn ?

Maar helaas , zo eenvoudig is het dus niet .

Dus elke keer als er een nieuwe controle aankomt , zit Mr Willy zich weeral weken op voorhand zorgen te maken , écht zorgen .

Want wat als ....
Misschien dat ze je nog wel wat kunnen oplappen , een grondige revisie , het grote verval wat tegenhouden , maar 't is toch weer een stap in de verkeerde richting.

En vandaag was 't weer zover , bloed prikken . 
En Mr Willy heeft geluk . PSA is opnieuw gedaald , nu al voor de 4de keer op rij .

't Is vandaag vrijdag . Tijd voor onze wekelijke vrijdag menu , en die fles wijn die erbij  hoort, zal hem vanavond extra goed smaken

🥂
 

Reageren
Volgend blogbericht

16 reacties

Lieve Willy, 

Ik ben blij blij blij voor jou! En voor ons, want we kunnen je helemaal niet missen. Nog láng niet. Niet. Dus. 

Maar...
Ik heb een 'maartje'. En ik hoop dat ik je ermee 'besmetten' kan. 
Een heel lieve vriend van ons was al vele jaren huidkankerpatiënt en later ook nog hartpatiënt. Zijn huidkanker is vervelend, maar al meer dan 30 jaar altijd weer goed te behandelen. Zonder daarmee te zeggen dat dat geen impact heeft. 
Hij heeft 5 omleidingen gehad voor zijn hart, en daarna ging het hem super goed. 

Maar... zijn lieve vrouw had er veel moeite mee en met de tijd werd dat 'dramatisch'. Vriend elke 3 maanden controle. Uitslag goed. Met vriendin ging het dan één maand goed. De tweede maand werd dat al minder en de derde maand vóór de controle was vreselijk. Nerveus, bang voor 'wat als', onrustig, na ja, dat hoef ik jou dus niet te vertellen. 
Tot aan haar dood (en nu nog steeds want vriend is al 87) waren zijn uitslagen altijd goed. Hij voelde zich ook goed, en voelde (gelukkig!) ook niet die angst die zij voelde. We zullen het nooit zeker weten, maar het is heel waarschijnlijk dat stress haar uiteindelijk fataal is geworden. Ze overleed plotseling. 

Vanzelf wil ik je niet bang maken. Maar je ervaart nu zelf al een aantal malen dat jouw stress nergens voor nodig is geweest. 'Wat als' bestaat nog helemaal niet. En bot gezegd betekent dat dat je jezelf een heel aantal weken, misschien wel maanden, te kort hebt gedaan. Niet hebt kunnen koesteren wat wel is, niet echt blij geweest, niet echt hebt kunnen genieten van wat dan ook. Altijd droeg je die zware last 'wat als' met je mee.
Gelukkig kun je mij niet zeggen 'jij hebt gemakkelijk praten'. Ik zit in het zelfde schuitje. Al langer zelfs, niet vals bedoeld. Prognose pakweg 3 jaar, met een kanker die gegarandeerd áltijd weer actief wordt. Stel je voor dat ik al die jaren voor al die controles zoveel weken zorgen en stress had gehad? Dan waren er heel wat koestermomenten aan me voorbij gegaan. Zo zonde! Ik heb dat in mijn jonge jaren al bij mijn moeder gezien, en toen al gedacht 'zo wil ik niet worden'. 

Wat komen 'moet', komt toch. Met of zonder stress. Alleen doet die stress nog andere slechte dingen met je lichaam en geest. Je hebt toch wel genoeg aan 'alleen maar' kanker? In al die jaren heb ik 2x enige onzekerheid ervaren. Maar verder al die jaren de zorgen om 'wat als' losgelaten en dat tot nu toe ook nooit nodig gehad. Geen kostbare weken verpest en verloren door stress. 

Je krijgt een extra knuffel van mij als we elkaar weer zien. Wie weet helpt je dat xxxxxx Hebe

Laatst bewerkt: 28/04/2023 - 21:10
Reageren

Ach lieve Hebe

100 % gelijk heb je .
Echter ,  zo eenvoudig is het allemaal niet  . 't I niet dat ik echt stress heb .
Maar wat ik altijd met mij zal meedragen is de voorgeschiedenis .
Je gaat naar de huisdokter met verhoogde PSA waarde , en dan wordt je dus in alle rust onderzocht .
Maanden wachten op de MRI , maanden wachten op prostaatbiopsie ( rot-corona)  maanden wachten op operatie , enz enz 
En die hele periode , 7 maanden lang heeft iedereen , huisdokter , uroloog , chirurg , mij in alle toonaarden gerust gesteld , mondeling , telefonisch , zelfs zwart op wit per email
" Mr Willy , je moet je niet ongerust maken , ZO snel gaat dat allemaal niet "


En na de operatie is het dan ineens
 " Ja , Mr Willy , 't is toch heel wat agressiever dan we dachten . 't Is uitgezaaid . Maar Mr Willy , je bent behandeld volgens het boekje ,dus ...."


En dan wordt gestart met behandelen 
  "Firmagon + Docetaxel . Das heel goed , Mr willy . Geeft volgens de studies een overlevingswinst van anderhalf jaar of meer "

Ja , en dan zie je dat minder dan een half jaar na je chemo , de PSA al terug begint te stijgen  ......
 

En nu , zoals je zegt , het is wat het is , en je zorgen maken helpt je niet vooruit , maar je hele vertrouwen in de medische wereld is wel weg .

Maar goh , misschien dat dat niet zo blijkt uit mijn blogs  dienaangaande , want die schrijf ik alleen maar als het me wat hoog zit , en als die dan geschreven zijn , voel ik mij op slag stukken beter , maar eigenlijk heb ik het intussen wel allemaal een plaatsje kunnen geven .
En de medicatie die ik momenteel krijg , ja , die heeft haar waarde , bewezen , en als die morgen uitgewerkt is , ja dan is dat zo . Tijd dan voor een volgend hoofdstuk.
Dus zoveel stress heb ik niet , hoor . En , zoals ik zei , als 't me dan toch even hoog zit , ja dan laten we hier wel wat stoom af , en dan is dat gelijk over . Met dank aan al die luisterende oren . 

De enige momenten dat ik echt stress heb is , als er geprikt is , en ik op de uitslag zit te wachten . Om het half uur inloggen op mijn medisch dossier . En een nagelknipper heb ik dan niet nodig , die zijn er dan zo wel afgebeten .

xxx , Willy
 

Laatst bewerkt: 29/04/2023 - 05:10
Reageren

Gefeliciteerd dat de PSA weer is gedaald. Mooie metafoor met de apk keuring. Was het maar zo makkelijk in het menselijk lichaam. Zal lekker slapen zijn na zo’n flesje wijn 😉.

Ik probeer ook te denken zoals Hebe schrijft: wat komen moet komt toch, wat er zit dat zit er. Ik ben nu sinds 19 april 2022 kankerpatient van 2 soorten kankers, heb het stempel palliatief, heb al vele uitslagdagen gehad. Het lukt me steeds beter om pas 1 of 2 dagen vóór de uitslag onrust te voelen. Ik geniet van elke goede dag en ga er gewoon vanuit dat ik nog jaren heb. Eens krijg ik slecht nieuws te horen, maar wanneer….. Tot die tijd Carpe Diem.

liefs, Monique 

Laatst bewerkt: 29/04/2023 - 00:21
Reageren