Chillen

We merken dat Boef ouder wordt. En zijn heupjes zijn al van puppy af aan niet goed. Hem is vast iets vreselijks aan gedaan bij zijn vorige baasjes. Hij krijgt een onderhoudskuur voor pijnstilling en daar doet hij het goed op. Nog steeds beoordeelt hij tijdens wandelingen of er noodzaak is tot volgen. Of de auto of thuis langs een andere weg niet beter was. Maar als we dan toch zijn mening negeren, dan komt hij op een drafje achter ons aan en loopt zelfs voor ons uit als na enige tijd langs deze weg auto of huis toch dichterbij komt.

En terwijl ik met mijn koffie en ontbijtje zit te bedenken waar ik de beveiligingscamera moet ophangen, chillt Boef in het zonnetje voor de nieuwe deur naar de serre.

Beveiligingscamera? Wat is dat nou voor malligheid? Andijk of all places. Nooit enige noodzaak daartoe gehad, nooit diefstal of vandalisme gehad. Sterker nog, ik heb mijn gereedschap jaren onder een afdakje gehad toen de garage er nog niet was. En ook de garage heeft het een paar jaar zonder deuren gedaan.

Helaas moet dat. Er is iemand op de buurt die het tuinhekje open zet als de hondjes buiten op het terras zitten als wij weg gaan. Eerst twijfel je nog aan jezelf, heb ik het hekje wel vast gemaakt? Maar als beide poortjes wagenweid open staan en je na de eerste keer alert bent en het gebeurt weer en zelfs de grendel teruggeschoven is, dan is het geen per ongeluk meer, maar moedwil. 

En daarom, terwijl Boef chillt in de zon en bedenkt hoe hij toch moet zeggen welke imbeciel dat hekje opendoet, zodat er twee oude hondjes de weg op kunnen lopen, zit ik te kijken waar de camera's moeten komen, waar ik de stroom vandaan pak en hoe dat inpast bij de bouw van de serre over een paar weken.