OUD EN VERSLETEN
Zij , die mijn blogs lezen , weten dat Mr Willy angst heeft voor dementie.
Door al dat kankergekwebbel is vergeten tot een kunst verheven , cognitieve vaardigheden minderen met de dag ,en dan ja , Pa Willy was dement , Ma Willy was dement .....
En nu , in zijn constante speurtocht naar mooie gedichten voor zijn boekjes , heeft ie er weer eentje gevonden dat , in het licht van bovenstaande , hem toch weer raakte tot het diepste van zijn ziel .
Als ik oud ben en versleten , en ik voor m'n raampje sta
of in m'n rolstoel neergezeten , nauwelijks weet dat ik nog besta
Als ik oud ben en versleten , jou moet vragen wie ik ben,
als 'k jouw liefde ben vergeten , en m'n vrienden niet meer ken
Geef me dan alsjeblieft een spuitje , of een duwtje door het raam.
Ik schrijf vooraf wel een briefje , dat het per ongeluk is gegaan.
Als ik oud ben en versleten , m'n hersenen al gestorven zijn,
maar m'n lijf nog niet wil weten , en blijft leven voor de schijn.
Als ik oud ben en versleten , enkel mensen werk verschaf
als ik niet meer alleen kan eten , meer dan Ć©Ć©n been in het graf.
Geef me dan alstublieft een spuitje , of een duwtje door het raam.
Ik schrijf vooraf wel een briefje , dat het per ongeluk is gegaan.
Ik ben geboren zonder luier , en zo wil ik ook graag dood.
Ik kan nog uren zitten kauwen , op een simpel stukje brood.
Zo blijf ik nog wel bezig , maar het hoeft niet meer voor mij
Dus laat ons eerlijk wezen , ja het is al lang voorbij.
Ik schrijf vooraf wel een briefje ,
dat het per ongeluk is gegaan
14 reacties
Auw, dat doet pijn en verdriet in elke vezel van mijn lijf en elke cel van mijn hart. En toch begrijp ik het heel erg goed...
Deze komt binnen š¢š¢š¢
Ik heb het meegemaakt met mijn schoonmoeder. Zo'n lieve vrouw altijd, op het laatst gevangen in haar lichaam, niet meer weten hoe, wat en waarom. Dat spuitje had ze verwelkomd denk ik. Het zou menswaardig zijn als mensen zouden mogen kiezen voor dat spuitje als ze zeker weten dat het zo gaat eindigen.
Dat is juist het erge van de zaak.
Als je kanker hebt , kan je ten allen tijde kiezen voor een menswaardig einde .
Maar voor euthanasie moet je helder van geest zijn , want anders mag het niet ( hier in Belgie toch )
En dus nu mag je 20 x een wilsbeschikking schrijven , waarin je euthanasie gevraagd hebt als je op het moment te ver "weg" bent , dan gebeurt het niet .
Mijn zwaar demente moeder werd ziek , kreeg longontsteking en lag op het laatste half bewusteloos in haar bed . Wou niet meer eten of drinken en had veel pijn .
En iedereen in de home wist dat zij euthanasie wilde
Maar geen denken aan
Pas na een week wou de huisarts starten met palliatieve sedatie , en dan is het god zij dank wel snel gegaan
Zo gaat het hier in Nl ook Willy helaas!
Een tante van me had ook al haar papieren op orde voor euthanasie bij dementie.
zij werd opgenomen met een gebroken voet kreeg een psychose in het ZKH deze ging door in dementie.
Doordat ze niet helder genoeg meer was gaat de hele euthanasie verklaring niet meer op!
En mag ze de hele gifbeker leeg drinkenā¦
We praten nu over 2 jaar verder en ze verblijft nog steeds in een instelling te triest voor woorden!
Het blijft een moeilijke materie euthanasie!
H.šø
Heel erg wat er met je tante gaande is. Dit zou ze nooit gewild hebben en nu is ze niet meer in staat om het aan te geven.
Hier in bv het verpleeghuis wordt wel overlegd met familie en patiƫnt of de longontsteking nog behandeld moet worden bij iemand met gevorderde dementie of zwaar onderliggend lijden, voor de benauwdheid wordt dan gestart met morfine zodat de naaste zo comfortabel mogelijk wordt. Er wordt dan verder per moment bekeken wat iemand nodig heeft, ze gaan daar geen week op wachten. Vaak wordt voor het zover is al meerdere keren met familie/ patiƫnt besproken naar aanleiding van het ziektebeeld en onder liggend lijden in welke situatie iemand bv nog naar een ziekenhuis gaat, of er gereanimeerd moet worden enz
Ik zou graag voor de tijd van complete aftakeling en enkel nog een niet waarneembaar bewustzijn vertrokken zijn.
Dit raakt me, vaak is het inderdaad zo dat mensen met een wens tot euthanasie dit vooruit schuiven, hun grens oprekken tot het moment dat je in een grijs gebied komt en niet duidelijk meer kan aangeven dat je het leven voltooid vind. Er is in Nederland wel wat meer mogelijk maar dan moet je al eerder aangeven wat je ondraaglijk lijden vind en dit op papier zetten, regelmatig met een arts in gesprek gaan over deze wens en ook dit alles met je naasten bespreken. Ik zelf heb dit ook gedaan voor mijn operatie, je weet nooit hoe het uitpakt en als ik dan niet meer bij kennis kwam moesten mijn kinderen en artsen voor mij beslissen, wel zo fijn als dan overal duidelijk is waar je grens ligt en wat je wens is.
Mooi gedicht!
het moeilijke is om dierbaren te laten gaan die al zover zijn. Je wilt en kunt ze niet missen en wil je zo lang mogelijk bij je hebben. Er zijn oogkleppen op gegaan zonder dat je het door hebt, omdat we het kleinste dingetje zien als 'zie je wel, dat lukt nog'.
Een vriendin van mij werkt met bewoners die dement zijn; zij geeft aan dat ze op hun manier blij in het leven staan. Het is voor de omgeving juist zo lastig om te zien dat een dierbare door dementie aftakelt..
maar eerlijkheidshalve weten we wel, als leven lijden wordt is euthenasie zo mega lastig om te bespreken. Want dan gaat het gebeurden op X tijdstip. Waarbij de arts zich moet verantwoorden en voordat dat zover is gaat men vaak al over tot palliatieve sedatie.
Moeilijk onderwerp die voor een ieder anders is maar waar je het met niemand over kunt hebben omdat het zo privƩ is.
en een wilsverklaring moet vaak al getekend zijn bij een notaris of rechter anders is het niet rechtsgeldig.
Helaas is niet iedereen met de diagnose dementie blij. Er zijn verschillende soorten, karakters en andere diagnoses spelen in het gedrag soms ook een rol. Het proces is ook voor de persoon zelf zwaar, het in het begin merken dat je dingen fout hebt, controle verliezen, de wereld en dingen om je heen niet goed begrijpen. Traumaās en gebeurtenissen uit iemands jeugd gaan ook een sterke rol spelen.Voor de naaste is het verdrietig, je neemt 2 keer afscheid.
Je bent niet dood
toch leef je ook niet meer
je weet niet eens dat je bestaat
dat doet me toch zo zeer
je bent al heel wat jaren ziek
het sloop er geleidelijk in
er heftig tegen vechten
heeft totaal geen zin
Voordat we jouw ziek zijn herkenden
heeft het een tijd geduurd
je hebt ons heel wat keren nog
spreekwoordelijk het bos in gestuurd
Zoals gezegd je bent er wel
maar eigenlijk ook niet
om dat eerste afscheid
hebben we toch veel verdriet
geen momenten
van herkenning meer
geen oogopslag die toont
hey, ben je hier weer
je weet niet meer
wie je voor je hebt
wat doet dat zeer
jij bent niet meer jij
steeds meer getoond
omdat een ander mens
jouw geest bewoont
Ruim 20 jaar geleden 'voor' mijn papa geschreven...
Met dank .Heel mooi gezegd . xxx , willy
Wat mooi, dementie blijft naast kanker ook een verschrikkelijke ziekte waar helaas nog niets tegen te doen is.