HOOP IS EEN LICHTJE IN JE HART, DAT VANDAAG MOED GEEFT, EN MORGEN KRACHT.

  • Openbaar blog
  • dinsdag 14 februari 2023
  • 1275 x gelezen

De titel van dit blog zegt het al hé. Een heel fijn en positief gesprek vanmorgen gehad met mijn neuroloog. Natuurlijk ken ik ze al. Maar wat een lieverd is zij ook. Net als mijn oncoloog.  Alle eigenschappen die een goede arts moet hebben,  hebben zij allebei. Wat is dat enorm belangrijk.  Ze liep al een kwartier achter. Mijn afspraak stond op een half uur gepland.  Maar het was een uur later dat we uit haar kamer stapte.

Al mijn vragen had ik gisteravond al aan haar en aan mijn oncoloog gemaild. Dat snapte ze heel goed. Welke vragen ze kon beantwoorden, heeft ze ook gedaan. En ze nam ook de tijd om de MRI van mijn schedel en dus ook van die 2 monsters te laten zien. De grootste zit links in de buurt van het taalcentrum. En aan de rechterkant in de buurt van mijn achterhoofd in de buurt van het zichtcentrum. In het hersenmetastase overleg en in neurochirurgiesche overleg moet besproken worden, wat daar mee moet gebeuren. De terugkoppeling hiervan hoor ik aanstaande vrijdag van haar collega.  Is ook een hele fijne neuroloog. Alleen op het monster links zit vocht en daarom krijg ik daarvoor dexamethason die het vocht doet afdrijven. En daarom ben ik nu een nog veel grotere stuiterbal. Ik had al 3 nachten, maar heel weinig geslapen.  Maar met 20 mg temazepam (inslaaptabletje) heb ik afgelopen nacht van 23.00u tot 7.00u aan één stuk geslapen. Heerlijk.

Het is heel apart dat de rest van het lichaam geen uitzaaiingen laat zien. Daar zal vast in het oncologie gesprek besproken worden of ze aanvullend onderzoek willen. Wat uit dit gesprek komt, hoor ik donderdagavond. 

Maar ook in het overleg van de neurologen en de neurochirurgie met de radiotherapeuten, zal besproken moeten worden of het toch zeer waarschijnlijk is dat het om uitzaaiingen van de borstkanker gaat of toch door iets anders. Daarom is een punctie of operatie zo belangrijk om onder een microscoop te kunnen kijken wat de eigenschappen van die cellen zijn.

Heel veel besproken dus. Maar wel al heel fijn. Vooral ook omdat ze zei dat er  mogelijkheden zijn om deze monsters uit mijn lijf te krijgen. Het voelt ook zo goed dat de desbetreffende artsen van het Catherina ziekenhuis in Eindhoven en van het 2-steden ziekenhuis in Tilburg bij deze MDO's betrokken zijn.

Vrijdag zal ik dus nog niet weten wat het behandelplan gaat worden.  Maar weten wij wel wat er in de MDO's is besproken.  En wat er nog moet gebeuren om de eerste weloverwogen stap te kunnen zetten op weg naar herstel 💪💪💪

Wordt snel vervolgd dus.🙏🙏🙏 Het hartje aanklikken als je mijn verhaaltje gelezen hebt, doet mij enorm goed ❤️

Reageren
Volgend blogbericht

25 reacties

Hoe bijzonder was dat. In mijn rol als verpleegkundige maar ook alles wat ik erom heen bij doe, geef ik mij altijd voor meer dan 100%. Zo fijn en zoveel voldoening geeft mij het zorgen en de liefde en de verbondenheid met de medemens.

En dan toch deze KUT STREEK  Al heeft dar er helaas niks mee te maken dat ik weer in de voorste wagon van de kankertrein zit. Hoop dat ik die 2 monsters in mijn hoofd, snel naar de HEL kan schoppen, waar ze nooit meer terug kunnen komen 🙏🙏🙏

Laatst bewerkt: 15/02/2023 - 07:45
Reageren

Lieve Anja,

Ben blij dat je zo'n goed gevoel hebt bij je artsen, dat is zo belangrijk. En tja, apart dat het in de rest van het lichaam niet te zien is...ik ben net zo'n apart geval. En na pathologisch onderzoek van de tumor die ze uit mijn hoofd hebben gehaald bleek toch echt dat het uitzaaiingen van de borstkanker zijn. Mijn oncoloog denkt dat het tijdens de leveruitzaaiingen 3 jaar eerder al naar mijn hersenen is gewandeld (waarom ze alleen toen al geen mri van mijn hoofd hebben gemaakt...). Nouja, laten we maar lekker apart zijn en dat doorzetten door er gewoon minstens 80 mee te worden.

Liefs Sandra

Laatst bewerkt: 15/02/2023 - 08:34
Reageren

Hoe goed je ook voor jezelf zorgt en wat voor verwoestende behandelingen je ook krijgt, dat monster steekt toch elke keer weer ergens de kop op. Net als onkruid in het gras. Kunstgras over asfalt, dat is het enige dat helpt. 

Maar een kunstgras over asfalt Dasje is geen echte Dasje. Doe mij die van vlees en bloed maar. 

Blij dat het niet direct hopeloos is, want er moeten nog lotgenoten lunches worden georganiseerd!

Liefs, Zweef

Laatst bewerkt: 15/02/2023 - 10:24
Reageren

Lieve Dasje, wat een vreselijke wending na vele jaren goede berichten van jou. Ik heb daar enorm veel steun aan gehad, omdat wij een vergelijkbaar traject hebben doorlopen.  Zoals je weet, kreeg ik in 2021 ook met hersenmetastasen te maken. Geef de hoop niet op. Ik functioneer na de operatie en bestralingen weer goed. Je hebt fijne artsen om je heen en de mogelijkheden qua behandelingen zijn steeds talrijker en beter.  Good luck en een hele dikke knuffel van mij.

Liefs vit

Laatst bewerkt: 15/02/2023 - 12:46
Reageren