Hier zit ik dan emotioneel te zijn

Het plekje op mijn lever is weggebrand en mijn coloscopie is goed gegaan. Vorige week mocht ik nog even met spoed terug naar het AVL, omdat ik koorts had en heel veel pijn had aan mijn lever. Gelukkig was er niets ernstigs gevonden. 

Met de terugkeer van de pijn en inmiddels ook weer misselijkheid voel ik me echt ook weer ziek. En met het echt ziek voelen komen alle angsten en verdriet weer terug. Gezond worden heeft nog nooit zo ver weg gevoeld. Maar dood gaan is als moeder van drie kleine kinderen geen optie. Als ik in de ogen van mijn kleine meid van twee jaar kijk, begin ik al te huilen. Soms overlijden ook jonge ouders. Deze donkere gedachten opschrijven of uitspreken is zwaar, maar iedereen die met deze ziekte wordt geconfronteerd, wordt ook met deze angsten geconfronteerd. Ik hoop voor mij dat het delen van mijn angsten helpt met het verwerken en dat ik weer terug kan naar ziek, maar toch gelukkig (zoals mijn held Ruud ten Wolde omschreef). Waar het leven met kanker als intens wordt ervaren met dieptepunten, maar ook fantastische hoogtepunten.