DRIE WILLIES

In het dagelijks leven is Mr Willy eigenlijk een rustige , onopvallende , introverte man . 
Een gewoon leven , zoals je d'r 13 in een dozijn vindt , een gewoon huwelijk met , zoals overal waarschijnlijk , de nodige ups en downs , maar eigenlijk niks spectaculairs . 
Wel een moeilijk leven gehad , met zware financiële problemen , hele tijd armlastig geweest , maar uiteindelijk is dat wel goed gekomen en kan ie genieten van een rustige oude dag , zich koesterend in de liefde van Mevr Willy .
En Mevr Willy weet dat Mr Willy voor haar alles doet wat ie kan , tenminste toch als ze hard genoeg zaagt . 
Een zoon een twee kleinkinderen , waar alles goed mee gaat .
Dus eigenlijk , als ie op zijn leven terugblikt is ie best tevreden . 
Maar nu heeft Mr Willy kanker , dus die rustige oude dag ....
Maar het leven is wat het is . De ene heeft problemen met die spreekwoordelijke tram , de andere , ja , die wordt ziek . 
En Mr Willy is daarin heel fatalistisch . Die hoopt op nog een paar goede jaren , en een levenseinde zonder al te veel ellende , meer niet .
Volgend jaar wordt ie 70 en daar had ie uiteraard graag nog een jaar of 10-20 bijgedaan , maar uiteindelijk heeft ie toch al een leven gehad waarop ie kan terugblikken en grote onvervulde wensen heeft ie niet meer .
En die kanker zit altijd wel min of meer in zijn hoofd , die 6 wekelijkse controle en/of een volgende behandeling , dat is altijd spannend , maar voor het overige leidt ie zijn gewoon rustig leventje , zonder al te veel kopzorgen . 
 

Maar nu is er die andere Willy , hier op de community. 
Een man die het emotioneel enorm moeilijk heeft met die rotkanker . Schijnt een van de bijwerkingen te zijn .
Een man bij wie het woord kanker diep in zijn hersenpan verankert zit . Die spreekwoordelijke zwarte kraai. 
Een man voor wie die site hier een onmisbare uitlaatklep is , waar ie en alle tijde zijn ei kwijt kan , waar ie verhalen leest van lotgenoten , dikwijls droevige , hartverscheurende verhalen , waar ie 's nachts niet van kan slapen . 
D'r gaat geen maand voorbij zonder dat ie zin heeft om z'n account op te zeggen . 
WEG , weg van al die ellende , weg van die schrijnende verhalen over terminaal zijn en doodgaan , weg van al die blogs over pijn , kommer en kwel , weg van alles . 
Maar , ondanks alle pijn , alle droefenis , heeft die site iets moois  , iets unieks . Een hechte gemeenschap , waarin je elkaars lief en leed deelt , waarin je met mensen een intimiteit opbouwt , dingen vertelt en hoort , die je in het dagelijkse leven niet voor mogelijk houdt . 
Een site die het mogelijk maakt om die rotkanker te aanvaarden , om er mee te leven . 
En waar Mr Willy dus hoog mee oploopt.
Vandaar ook dat fotoboek waar ie bijna constant mee bezig is , een ode aan de community en haar leden . 
Een boek dat ook , door diegenen die het al gelezen hebben ,heel erg gewaardeerd wordt . Geeft een pak blijvende herinneringen . Uiteindelijk , alles wat hier op de site geplaatst wordt is maar tijdelijk
Daaraan werken werkt louterend , geeft Mr Willy een goed gevoel .
 

Maar nu is er ook nog die gekke Belg met z'n rare humor.
Die zich alleen maar goed voelt in zijn vel als ie wat kan grappen en grollen , liefst dan nog rondom zijn eigen rotkanker . Een goeie grap over impotentie , een schunnig cartoon , goh , daar lacht ie zich een kriek mee .
Maakt dat het woord kanker ineens veel minder erg klinkt . Als hij daaraan denkt , denkt ie minder aan de ellende , maar meer aan die leuke fratsen . 
Zozeer zelfs dat ie een eigen fb groep heeft , waarin ie dagelijks iets post van eigen makelij , en waarin ie massa's gekkigheden deelt . 
En waarin hij toch regelmatig lotgenoten van de site tegenkomt , gelijkgestemde geesten .

Drie werelden , totaal verschillend
Drie Willies , totaal verschillend

Zou Mr Willy soms schizofreen zijn ?