RUST
Mr Willy wil rust .
Die wil dat die mallemolen in z'n hoofd wat stopt . Tot zolang hij een normaal leven kan leiden , wil ie z'n kop wat in het zand steken .
Niet dat dat altijd kan , je hebt al eens een behandeling , een controle , altijd spannend , maar voor het overige .....
Voor niks nodig dat dat woord kanker de hele dag door zijn hoofd spookt. Nu toch nog niet . Als die ziekte vordert , ja dan , maar daar wil ie dus niet aan denken.
Alleen , niet aan denken , dat lukt dus niet .
Niet , zolang Mr Willy hier , op kanker.nl aktief is . Want hoe heilzaam ook , alles wat ie leest gaat over kanker , over kommer en kwel , over doodgaan. Soms al eens een lichtere toets , maar veel te weinig .
Dus dat woordje kanker , dat ie met man en macht probeert weg te stoppen in een hoekje van zijn geest , dat springt er dan terug uit als een duivel uit een doosje .
En dat wil ie dus niet .
Nu , diegenen die mijn blogs een beetje volgen , zullen het al wel hebben zien aankomen , Mr Willy stopt er mee .
Gaat geen blogs meer schrijven , geen blogs meer lezen .
Op pb-tjes zal ie nog wel reageren, maar daar stopt het bij .
Nu , waarschijnlijk dat is niet voor eeuwig .
Want
- ofwel zijn Mr Willies batterijen binnen een paar weken/maanden/ halve jaren terug opgeladen .
- ofwel verandert zijn ziektebeeld zodanig dat ie er nood aan heeft om iets te laten weten
- ofwel gaat ie na een tijd de contacten te erg missen , en neemt ie de ellende er maar bij
Waarschijnlijk zal het een combinatie van die drie zijn .
Dus , vroeg of laat is Mr Willy er wel terug
Tenzij natuurlijk dat ie morgen onder een tram loopt of zoiets .
15 reacties
Lieve Willy,
Heel begrijpelijk. Ik heb ook zo'n periode gehad. Dan was het allemaal een beetje te veel. Wilde ik er gewoon niet continu mee geconfronteerd worden en werd ik alleen maar erg verdrietig van. Neem pauze en probeer het even los te laten hier. In je hoofd zal het nooit weg zijn maar het gaf mij veel rust om het even te beperken tot mezelf. Als de tijd daar is horen we wel weer van je. En zo niet, is het ook goed. Pas goed op jezelf.
Liefs, Karin
Je hebt het geprobeerd, die kanker uit je kop te krijgen, maar zoals je dat nu doet, lukt dat niet. Kankerpuntnl, je eigen website met grappen en grollen, maar wel kankergerelateerd, een eigen groep daaroover op facebook, lid van de prostaatkankergroep op facebook, allemaal kankermomenten. En dan ook nog de verbouwing bij je thuis waar je de tyfus aan hebt. Oh nee, dat is een andere ziekte.
Kanker zit in je lijf, gaat niet meer weg en je wordt er elke keer aan herinnerd. Bij het nemen van de medicijnen of bij het ervaren van de beperkingen. Hoe je daar mee moet omgaan is een proces van leren en aanvaarden, denk ik.
Veel bloggers hebben het inderdaad alleen maar over de kommer en kwel. Die gebruiken kankerpuntnl om van zich af te schrijven. Zij zijn het dan kwijt, maar een arme emotionele ziel zoals jij zit er dan mee opgescheept. Misschien beter om alleen de meer luchtige blogs te lezen?
Geen kluchtige blogs meer van Willy. Kwinkslagen van jou op mijn blogs zal ik missen. Het vervolgverhaal van Mol en MAX! zal aan je neus voorbij gaan. Heeft Willy niet nog wat verbouwdingen op de planning waar een verhaal aan zit? Dan wordt mevrouw Willy ook blij. Klus gedaan en een mooi verhaal.
In ieder geval, Willy, als er weer een Kamanido! aan zit te komen, dan weet ik je te vinden, tenzij je dat ook niet meer wilt š±.
Ach Zweef
Jouw blogs zijn van de lichtere soort . Maar hoe graag ik die ook zou willen blijven lezen , ik kan niet selectief werken . 't Is een beetje alles of niets .
Maar we houden wel contact .
Ja, Willy, we moeten respecteren dat je een pauze wilt inbouwen.
En je kop in het zand steken, hoezeer je dat ook wil, het lukt nooit helemaal. Ik sta op met kanker en ga ermee slapen.
Maar ik kan me toch verheugen op je website en je grappen.
En binnenkort, op 1 december, is het hier weer bloed prikken.
Tot op je website zou ik zeggen, Willy!
Groetjes, Marc. šš
Onze afspraak blijft , hoor . Ik neem na nieuwjaar zeker contact op .
Hoi Willy
ik ga je missen hier, je mooie en grappige verhalen. Het blijft zoeken naar een balance tussen je kunnen uiten over je ziekte en wat je bezig houd en de rest van je dagelijks leven. Wat ik geleerd heb in de loop van de tijd is dat door heel veel tijd online door te brengen op wat voor manier dan ook je ook een beetje vergeet om echt te leven. De uren vliegen om achter je computer en voor je het weet is er weer een dag voorbij. Hoop dat het je lukt om weer wat balans in je leven te brengen, Om kanker en de gevolgen kunnen we niet heen maar het zou toch fijn zijn als we er niet de hele dag mee bezig hoeven zijn.
liefs Silvia
Willy, het beste ondertussen. Begrijpelijk dat je rust zoekt. Deze website is een hulp gƩƩn verplichting. Kom terug ALS en WANNEER je er zin in hebt. Ikzelf hou ook soms een pauze van deze website ; ondanks de dagelijkse notitie dat er nieuwe berichten zijn, sla ik wel eens een tijdje over, maar dan ineens volg ik toch weer enkele draadjes gewoon ja omdat we nu eenmaal in dit schuitje zitten. Geen adieu maar een welgemeende "tot ziens", Willy, op jouw ritme, zoals jij het voelt. Succes.
Ik heb bewust geen meldingen aan staan, behalve voor privƩ berichten. Dus kijk ik wanneer ik daar behoefte aan voel.
Het zat er aan te komen, Willy.
Een periode afstand houden om je hoofd rust te gunnen zal moeilijk zijn.
Het draait hier om mensen die kanker hebben en vaker van zich af willen schrijven, ons op de hoogte brengen van hun behandeling of vragen hebben hierover en gelijkgestemden online willen vinden.
Nu met de chemo van mijn man heb ik veel informatie kunnen vinden en ook krijgen. Ook van jou.
De insteek is kanker. Dat er daarnaast ook een ander leven is komt niet of weinig aan bod.
Bijzonder is dat je in real life ontmoetingen hebt gehad van mensen die je dierbaar zijn.
Het is alles of niets.
Ik hoop dat we nog van je zullen horen.
Jammer Willy, ik zal je mooie verhalen en overpeinzingen missen. Hoewel ik dagelijks een mailtje krijg van de meldingen op kanker.nu, laat ik deze soms wel eens lopen, afhankelijk van mān stemming. Na verloop van tijd pak ik het dan weer op. En omdat ik dan zie dat ik er niet alleen last van heb, geeft dat toch wel weer een beetje vertrouwen en kan ik het toch weer wat beter relativeren.
Groet,
RenƩ
Lieve Lieve willy
Wat begrijp ik dit goed ,de meeste blogs van mensen hier gaan immers over dat woord die ziekte en voor een emotioneel mens als jij(is trouwens een prachtige eigenschap ) is dat zwaar confronterend je voelt goed aan nee dit wil ik niet zo ik kan je er alleen in steunen en zeggen lieve willy neem rust en ga het zo doen waar jij je goed en fijn bij voelt want het gaat om jou ga ik je dan helemaal niet missen nou zekerzz wel je bent een bijzonder mooi mens en voor mij de allerliefste belg die ik mocht zien en een beetje mocht leren kennen maar ik vind het belangrijker dat jij je beter gaat voelen in je hoofd en als je zo naar word van alle verhalen hier is dat gewoon niet goed en je kunt niet aan de mensen hier vragen of ze niet over kanker willen schrijven en het luchtiger willen houden want dit is immers een kanker site ik denk dat de meeste hier waaronder ikzelf het van zich af schrijven ik ben mij zeer wel bewust dat wat ik schrijf zwaar confronterend en zelfs pijnlijk is daarom heb ik al vaak genoemd als de titel te heftig is lees dan maar niet vind ik helemaal niet erg ik stoor me er ook nooit aan als er niet gereageerd word bij mij geldt dat niets moet of hoeft ,
Het ga je goed en ik lees je grappen en grollen wel op jou eigen site want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd dag lieve schat ik wens je alle goeds toe heel veel liefs en een dikke knuffel hes xxx
Soms heb ik een profetische inval. Toen ik deze blog las schoot het volgende mij door de kop: Hij die gemist wordt, mist hen die hem missen en zichzelf. Het ga je goed in je periode van absentie, ik ga je missen, maar ook weer zien. Ab
Lieve Willy,
Lief naamgenootje van mijn Willy. Wat zal ik je missen. Ik keek altijd uit naar wat je schreef. Maar ik snap je helemaal. Ik ben de laatste tijd ook niet meer heel actief op deze site. Soms is "the mood" er niet voor. En jij zit met die rotziekte in je lijf. Dan ben je met nog een hele andere gedachte hier. Lezen doe ik wel. Ik wil je graag bedanken voor je mooie reacties, je steun en je vrolijke en mooie blogs vol humor. Ik heb van je genoten. Ik zal je missen. En hopelijk kan ikje afen toe een pbtje sturen. En stuur je mij nog een paar leuke moppen.
Heelveel liefs, Susan
Je weet waar je me kan vinden, digitaal of in het echie ( is dat ook belgisch ?) en ik ben altijd in voor gezellig geklets, en goede grappen over kanker ;)
Willy, hier schrik ik van. Ik word er zelfs een beetje boos om dat je ons in de steek gaat laten (voorlopig), maar ik kan je helemaal volgen. In mijn blogs merk je ook dat ik het woord kanker zo langzaamaan aan het uitbannen ben. Dankjewel voor je mooie blogs, grapjes, reacties, medeleven, steun, raad, onzinpraat.........
Mogen we nog een keer wat van je lezen hier? Graag!
Hans