DE SPIEGEL

Ik kijk in de spiegel en zie een man

      Getekend door de jaren  , met rimpels waar je ze kan verwachten .
      Een gezicht dat niet meer is zoals het was .
      In zijn gezicht zie ik nog de resten van wat hij vroeger was , zijn kracht ,zijn energie , zijn levenslust  
      In zijn gezicht zie ik nog de wijsheid , de ervaring , van de harde levenslessen die hij heeft gehad. 
      In zijn gezicht zie ik het voortschrijden van zijn ziekte 
      In zijn gezicht zie ik de vroegtijdige veroudering
      In zijn gezicht zie ik het komende verval 
      In zijn gezicht zie ik verdriet en pijn
      In zijn gezicht zie ik de onzekerheid over hoe het allemaal verder moet
      In zijn gezicht zie ik de zorgen , de angst over wat nog komen gaat

      Maar in  zijn gezicht zie ik ook   de pretoogjes , de humor
      In zijn gezicht zie ik die rotsvaste overtuiging dat , wat er ook gebeurt
                dat grappen en dat grollen van die rare Belg , dat blijft
                tot in z'n kist

https://www.leven-met-prostaatkanker.be/humor/1025614_vlooien