Oncologie afdeling

Dag 13 na diagnose.

Ik stap samen met onze jongste dochter zijn tijdelijke kamer in omdat er nog steeds geen ruimte bij oncologie is. 
 

Met moeite en tranen in zijn ogen zegt hij direct dat hij na het bezoekuur naar de speciale afdeling gaat. Het lukt hem niet om het woord oncologie uit te spreken.

Het is een mooie kamer in het Rijnstate. Een serene rust. Fijn na een aantal dagen op een gewone afdeling geweest te zijn. De overgang van medium care vond ik toen enorm.

Nu merk je meteen weer dat de persoonlijke aandacht is gestegen. Voor hem en ons. Voor het eerst sinds al die dagen in het ziekenhuis eten we weer eens met elkaar en het smaakt goed.

Helaas merken we ook dat hij weer een hese stem krijgt en wat benauwder wordt. De metingen zijn goed, maar als wij weg lopen, zegt de verpleging dat zij een arts laat komen voor de zekerheid. 
 

We zijn net thuis als mijn man belt. Hij gaat weer aan het zuurstof , krijgt weer plaspillen en een torax zal weer gemaakt worden. 

Goed dat ze er zo bovenop zitten, maar meteen schiet ook door mijn hoofd: Oh jee, zal hij deze zware kuur wel aankunnen? 
 

 

5 reacties

Lieve Heelevennog 

Het is ook gelijk zo confronterend als in u bent nu op de afdeling oncologie nu bent u officieel een kanker patient ,wel fijn dat jullie nu het gevoel hebben dat er meer aandacht is en samen hebben kunnen eten .

Wat erg weer dat benauwd zijn en zuurstof moeten krijgen hopelijk helpt het hem om makkelijker te kunnen ademen ,je zorgen om je lief begrijp ik heel erg goed .

heel veel sterkte samen en liefs hes xxx

Laatst bewerkt: 16/09/2022 - 09:50