HORMOONTHERAPIE EN LEKKER ETEN
Eten à volonté, dat is mijn idee van een goed restaurant. Oneindig opscheppen, zoveel als je maar wil, voor een vaste prijs. Een paradijs voor de levensgenieter in mij, die denkt dat het leven al moeilijk genoeg is zonder beperkingen aan de eettafel.
Gelukkig bestaan er nog van die eetgelegenheden, waar je je tegoed kunt doen zonder met elke hap aan je portemonnee te hoeven denken. Maar er zit natuurlijk altijd een addertje onder het gras. Je krijgt meestal maar een uur of twee de tijd, en rustig tafelen zit er dan niet in. Het is een kwestie van strategie: goed uitkienen wat je wil en geen moment verspillen.
De echte lekkernijen, die kostbare stukjes vlees of vis, die vind je bij de grill. Daar sta je dan, samen met andere gulzige zielen, in de rij te wachten. Een kwartier, rustig aan, terwijl de klok doortikt. En als je dan eindelijk aan de beurt bent, krijg je twee stukjes vlees, nauwelijks groter dan een duim. Wil je meer? Terug aanschuiven, zonder gezeur.
Daarom komen we meestal wat vroeger. Eerst rustig rondkijken, het hele buffet scannen, zodat we weten waar we op moeten mikken. Pas als we weer aan tafel zitten en de bestelling is genoteerd, begint de tijd echt te lopen. Dan gaat het los, een race tegen de klok, zonder een minuut te verliezen. En normaal gezien haal ik mijn geld er wel ruimschoots uit.
Maar ja, toen kwam die hormoontherapie. ADT, de vijand van elke fijnproever. Je wordt al dik door alleen naar eten te kijken, alsof je lichaam elke calorie opslaat voor barre tijden die nooit komen.
Daar had ik dus eens een blog over geschreven, vol zelfspot en zuchten. Want die onvoorwaardelijke liefde voor een à volonté-maal botst nu wel heel hard met mijn nieuwe, opgezwollen realiteit. Maar ach, herinneringen aan vroeger zijn ook lekker, nietwaar?
------------------------------------------------------------------------------------------
Lekker en veel eten is altijd een van mijn grootste genoegens geweest .
Thuis , of bij familie of vrienden , of op restaurant , allemaal gelijk
Maar ergens naartoe gaan , en met honger van tafel moeten gaan is erg , zeker als je d'r dan nog voor moet betalen .
Ik ben zo ooit eens uitgenodigd geweest in een 4sterren restaurant . Je weet wel , zo van die immens grote borden , met helemaal in de midden een piepklein hoopje voeding .En naast u staat dan een ober die luidkeels roept wat er eigenlijk in dat bord ligt , want zowel het uiterlijk als de smaak is onherkenbaar .
8 of 10 gangen , en dan heb je nog niets fatsoenlijk gegeten .Alleen ben je wel blut .
Ik weet nog dat , op een gegeven moment we allemaal een klein glaasje cognac kregen . En dan kwam er een ober met een groot dienblad , met daarop een aantal kleine kopjes ( groot formaat vingerhoed ) .
En dan riep ik , verdorie , zijn ze er nu al met de koffie ?
Bleek dat het de soep was , ossestaartsoep . Heb me toen onsterfelijk belachelijk gemaakt .
En dan bij het buitengaan staat de kok op je te wachten . Die verwacht dan nog een complimentje over zijn voortreffelijke kookkunst , en dat terwijl je eigenlijk nog scheel ziet van de honger .
Nee , geef mij dan maar de gewone Belgische keuken. Biefsteak van 1/2 kg , frieten à volonté en een hoop mayonaise. Daar kan niets tegenop .
Nu heb ik altijd een vrij actief leven gehad , en na m'n pensioen ben ik gaan sporten , dus mijn gewicht bleef binnen de perken
Maar dan komt die rotkanker , met als resultaat dat je de rest van je leven hormoontherapie krijgt. En wars van alle andere narigheden , heeft ADT de eigenschap dat het je spieren omzet in buikvet .
Nu , lichaamstraining helpt dan wel voor je fysiek en je spieren , maar die dikke buik , die krijg je alleen maar weg met een aangepast dieet , lees minder eten , en dat is erg want , zoals ik zei , eten als een Bourgondiër , is een belangrijk onderdeel van mijn levenskwaliteit .
De rest van mijn leven is dus een constant gevecht met de weegschaal . Met wisselend succes .
Maar als het je wat hoog zit ( honger lijden dus ) , zegt men , dan ga je maar op die forums , een beetje stoom aflaten .Je gedachten wat verzetten .
Maar dan zitten ze daar overal wel reclame te maken voor die heerlijke tompoucen van bakker Swerts .
En als kankerlijer kan je je toch niet alles ontzeggen , 't leven is al moeilijk genoeg , niet ?
18 reacties
Als je nu hollend vanuit België naar Wervershoof komt, dan is die tompouce er wel weer af. Mag je er waarschijnlijk ook nog wel eentje voor onderweg op de terugweg.
Een man naar mijn hart ben je Willy, en nu spreek ik als kok zijnde, want dat ben ik al heel mijn leven. En ik ben het helemaal met je eens dat veel restaurants er maar een potje van maken soms. Minuscule hoeveelheden met een hoop bladiebla , veel betalen en dan nog met honger naar huis gaan, schande!
Maar wat vervelend zeg dat de hormoontherapie bij jou dat veroorzaakt. Bij mij lijkt het tot nu toe mee te vallen want ik had ook al gelezen dat het bij vrouwen gewichtstoename kan veroorzaken.Maar wat niet is kan nog komen :))
Ach gossie willy ik zie het voor me ,wij hebben ooit met kerst een dinnershow gehad in studio 10 heel chic ,met idd van die hele grote borden net iets onbestendigs erop ,kon je in je holle kies stoppen ,nu moet je weten dat mn wederhelft voor dit op onze weg kwam een lekkere eter was (ik heb met hem te doen want het was echt een biefstuk man dan zag je hem genieten en dat mag nu echt nooit meer ) maar goed dit terzijde na afloop zei hij hes zullen we ff naar de snackbar en ik grinnikte laten we dat maar doen ,
Wist je dat de tompoucen van zweef helend werken dus ach of anders vragen we aan zweef of ie ze pas op het eind van een blog zet en lees jij het einde niet .
Warme groet hes🍀🌻
Hoi, begrijp je volledig. Als Belg ook Steak friet op Nr 1 op on gastronomisch podium.
Ja Hé
Als je niet te ver van Antwerpen woont moeten we samen eens een steak frit gaan eten .
gr , Willy
Kamanido evenement!
Die buik is een vervelend neveneffect van de hormoonkuur. Als het maar zijn werk blijft doen.
Da's juist het erge .
Die hormoontherapie is blijkbaar uitgewerkt , maar ik moet het wel levenslang krijgen .
Echt harde bewijsvoering is er niet , maar naar 't schijnt zijn er altijd nog wel een paar kankercelletjes die gevoelig blijven . Vandaar ...
Maar heel wat lotgenoten zijn er na verloop van tijd wel mee gestopt .
't Is dat ik een agressieve kanker heb , die zonder behandeling snel groeit en dat ik dus het risico niet durf nemen , want anders stopte ik ook .
Nu , als het me wat te hoog zit , ga ik wel ergens een biefsteak friet eten , en dan voel ik mij op slag een stuk beter .
gr , Willy
Willy, de hormoonwerking neemt af. Hoe lang heeft de hormoonbehandeling bij jou effect gehad?
Geniet van je biefstukje met friet. Dat zijn de geneugten van het leven.
Dat buikvet is niet een bijwerking van de hormoontherapie, maar door de afname van testosteron. En het maakt niet uit op welke wijze dat gebeurt. Of door de vermindering van de testosteron bij de bron, dan wel door blokkade van de testosteronopnemers. Dat is ook één van de kenmerken bij klinefelters, die altijd een laag testosteron hebben. Pas als al in een vroeg stadium extra testosteron wordt toegediend, neemt dat kenmerk af.
Hormoontherapie + chemo was gestart rond oktober 2020.
Augustus 2021 is m'n PSA terug beginnen stijgen .
Normaal blijft hormoontherapie een paar jaar werkzaam , maar blijkbaar zitten we dus aan de verkeerde kant van de gemiddelden .
Oh Willy,
Wat een vervelende bijwerking en nog erger dat je dat voor altijd hebben moet. Maar ja, wat Catalina ook zegt, als het helpt is het dat zeker waard.
Als je nu eens 6 dagen gezond doet/eet en je dan dag 7 trakteert op alles wat je niet mag? Onze buurman woog ooit 130 kg en daar moesten er wel 'wat' af omdat hij overal problemen mee kreeg. Zijn diëtiste heeft toen zijn dieet zo voorgeschreven. Die dag mocht ook wisselen, bijvoorbeeld bewaren voor een feestje en dan nergens naar kijken.
En ja, zo'n restaurant hebben wij ook één maal bezocht. Super slecht vind ik dat, want ik geloof niet dat ze zelf niet weten dat de gemiddelde normale mens met honger naar huis gaat.
Liefs xx Hebe
Me die ene dag trakteren op alles en nog wat is geen probleem .
't Zijn die 6 andere dagen die me de das omdoen .
Ja, Willy, ik heb het ook al voorgehad. Op een Kerstdag dan nog. We moesten absoluut iets gaan eten in het restaurant dat een legervriend van mijn broer uitbaatte.
Dat had ook een naam. "Nouvelle Cuisine" heette die vorm van eten. Ik zie het zo voor me en heb lang gedacht dat ik niet meedeed met de nieuwe "eetgewoonten".
Dan hoor je veel zeggen : dit of dat restaurant heeft een Michelinster. Maar ik denk dat het allemaal een beetje van die brol is, zo'n klein soort kervelbolletje midden in een reuzegroot bord.
En ja, ik heb dat desbetreffende restaurant ook al met de nodige honger verlaten. En bovendien viel ik tussen twee "gangen" in, al eens in slaap. Kerstmis 1989 was dat, leuk. Gapen van de honger. En dat terwijl ik toen voor misschien minder geld achter zo'n bord heerlijke Belgische biefstuk - friet had kunnen gezeten hebben. Of met Kerstmis, kalkoen.
En ik ben dus ook zo'n Bourgondiër. Het moet niet zo uitgelezen zijn, als het maar veel is.
Ondanks de hormoontherapie mag ik van mijn uroloog voorlopig eten wat ik lekker vind, dus ook chocolade. Ik ben ook zo'n tien kilogram aangekomen, maar ik moet fysiek actief blijven. En gelukkig is fietsen al meer dan 40 jaar een hobby. En nu nog.
Zoals ik hier reeds heb aangehaald, is voor mij de grootste miserie die bij de ADT hoort, het hyperemotionele, de talrijke stemmingswisselingen.
En ik ontdek dus weer een punt dat ik gemeen heb met vele mensen hier in deze groep, het Bourgondische leven. Genieten van je eten, tot je genoeg hebt en wegblijven van kleine kervelballetjes op een veel te groot bord.
Wat gaan we nog beleven? 😂😂😂
Heerlijke groetjes, Marc. 👍👍
Een gewone biefsteak friet kan door niets geëvenaard worden .
Ben ooit zo eens uitgenodigd geweest door vrienden . die gaven een jubileumfeest in een van de "betere" restaurants .
6 gangen , minieme hoeveelheden en niks dat eetbaar was .
En dan weet ik nog altijd dat aan de tafel naast mij , een koppel zat te eten . Oerklassieke biefsteak friet . En die friet werd dan gereserveerd zo, in een puntzak , in een soort houder geplaatst . En dat rook toch zo heerlijk . Speeksel liep zo uit mijn mond .
En die maaltijd trok dan al op niks , en dat was dus echt zout in de wonde strooien .
En , na al die jaren ,is het enige dat ik me van dat hele feest nog herinner , die lekker ruikende zak frieten van mijn buurman .
Het gras, uh...., Patat bij de buren is altijd lekkerder.
10 uur savonds en ik krijg gewoon honger van jullie verhalen over een lekkere sappige steak met friet en mayonaise 😋. En ik krijg dan wel geen hormoon therapie maar dat buikje heb ik ook 😉. Nevenwerking van lekkeren teveel eten. (Sorry.....kon het niet laten).
Eten is duidelijk een rode draad voor kankerpatiënten. Of je kunt niet eten vanwege het ziek zijn, of je mag niet alles eten vanwege het type kanker (buismaag) of je wordt te zwaar vanwege de therapieen en moet daar met eten op letten. Wat een genot is het om te kunnen eten waar je trek in hebt.
Ik zelf loop niet warm voor een steak frites als veganist. Maar wij kunnen dan weer wel buitengewoon genieten van een keer uit eten in een sterren restaurant.