GEDICHTEN OVER KANKER
Hanneke Mulder
Een paar maanden geleden gestorven , dus nieuwkomers op de site kennen haar niet , maar voor ons , oudgedienden , een monument .
Een prachtvrouw . Haar aanwezigheid hier op de site was allesoverheersend . Zowat iedereen kreeg van haar wel een waardering , een troostend woord , hulp.
En ik zal nooit vergeten , als beginnende bezoeker , hoe zij geholpen heeft om mezelf te vinden , om te leren hoe heilzaam bloggen kon zijn , om te leren leven met het besef palliatief te zijn .
En zij schreef prachtige gedichten , waarin zij haar hele leven blootlegde .
https://jmu120.wixsite.com/hannekemulder
En daar had ik dus eens een blog over geschreven . Deze
En die moet dus hoognodig terug gepubliceerd worden .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kanker hebben maakt een enorme hoop emoties los .
En ik praat niet graag over emoties . En van verhalen lezen over andermans pijn en verdriet , daar word ik zelf ook maar ongelukkig van .
Maar ja , waar het hart van vol is loopt de mond van over , dus ik lees en reageer op blogs en gesprekken dienaangaande .
Kanker is al ellende genoeg , en daarom , een enkele uitzondering daargelaten , probeer ik mijn blogs en gesprekken een lichtere toets te geven . Ik zal wel nooit het ongelooflijk talent van Zweef halen , maar ja ... , je kan niet alles willen , niet ?
Vandaar ook dat ik nog nooit op Hanneke's website gekeken had . Ik had zoiets van ja , urenlang droevige gedichten liggen lezen over kanker en doodgaan , wie wil dat nou . 't leven is al moeilijk genoeg .
Maar nu , naar aanleiding van haar intriest bericht eergisteren , heb ik die hele dichtbundel dan toch maar eens doorgenomen .
En hoe heb ik me toch zo vergist .
Zo'n prachtverzameling van gedichten heb ik in m'n 68 jaar nog nooit gelezen .
Ongelooflijk hoe je doorheen al die gedichten een diepe en onvergetelijke indruk krijgt over Hanneke , haar persoon , haar ziekte en behandelingen , hoe ze d'r mee omgaat , gevoelens van pijn , angst , maar ook hoop en vertrouwen .
Zeer persoonlijke verhalen , maar toch o zo herkenbaar .
Om maar te zeggen , in zoverre d'r nog zijn die ze niet gelezen hebben , zeker doen .
24 reacties
Lieve willy
Wat een ontroerend mooi blog ,
Hoe kom je erbij jij doet in niks onder hier qua schrijven ,elk mens heeft zijn /haar geheel en al eigen manier om iets neer te zetten ,dus ook jou blogs zijn waardevol .
Ja mooi he het zijn pracht gedichten ,ik heb ze ook met plezier en diepe ontroering en bewondering gelezen .
Warme lieve groet hesšš»
Ik heb een aantal blogs gelezen, van Hanneke, Hebe, Hes, Frie, Dasje, Mv8, Ron, Moeizame Makker, Alise, PetraSch en nog een paar. Mensen die er zijn en mensen die er niet meer zijn. Dat moet ik van mijzelf, afentoe. Het stemt mij niet onverdeeld gelukkig moet ik zeggen. Maar ik voel het aan deze bloggers verplicht. Hier moet niks zal Hanneke zeggen en daar heeft zij gelijk in.
Het bericht van Hanneke hakte er bij mij ook behoorlijk in. Altijd een vriendelijk woord, op mijn blog, maar ook op blogs van anderen, van nieuwe bloggers die de euvele moed gehad hebben om hun verhaal op digitaal papier te zetten. Als aanmoediging, hart onder de riem, steuntje in de rug. Ik probeer dat ook te doen, maar soms wordt mij dat ook teveel. Zoveel mensen, zoveel verdriet.
Niks moet. Maar Hanneke is verplichte kost vind ik.
Ach, lieve Willy toch. Ik ben ontroerd. Ik hoop vooral dat je die 'lichtere toets' ook bij mij hebt gezien.
Het lachen begint mij nu wel wat te vergaan, maar ik heb, ook toen ik al ziek was, nog heel veel gelachen. Ik waardeer ook de humor in jouw blog.
Mijn blog hier over grafschriften leverde een hilarische reeks reacties op, waarom ik geschaterd heb en ik denk vele anderen ook.
Heel veel liefs,
Hanneke
Echt die grafschriften ! Ik raak ze niet meer kwijt. Ze toveren een instant grijns op mijn gezicht, hoezeer ik ook wou dat de aanleiding anders was Hanneke
Hoi Willy,
Wat heb je weer een mooi blog geschreven. En dan zeg je nog wel dat jouw talent daar niet ligtš¤. Jouw manier van schrijven spreekt denk ik heel wat mensen aan. Herkenbaar, open en over gevarieerde onderwerpen. Volgens mij zijn er binnen de schrijverswereld toch heel wat verschillende genres waarin je uit kunt blinken. Ook tussen de beste schrijvers zit vaak veel verschil in het type boeken dat zij schrijven. Dat is misschien ook waarom de een die favoriete schrijver heeft en de ander weer een andere. Dus ga vooral hier mee door. En mooi dat je zelf tot de conclusie bent gekomen dat er soms nog pareltjes verstopt zitten voor je, die er dus nog te ontdekken zijnš¤. Ik wens je een hele fijne week Willy!
liefs Bianca
Ha Willy, laat ik nou nog nooit een blog van jou gelezen hebben. Maar door een reactie van jou over de geweldige en rake gedichten van Hanneke , las ik jouw mooie blog. Ik ga je volgen nu.
Lenneke. ( nickname Heleentje) š
Tsk!
Hi Lenneke
Bedankt . 't Zal tijd worden ā¤ļø
Zelf ben ik je blogs een tijdje geleden beginnen te volgen .
En die zijn gewoon mooi , rustgevend , vol levenswijsheid . Een genot om te lezen .
gr , willy
Jouw blog heb ik in 1 ruk gelezen en heb bewondering hoe je schrijft en hoe je met jouw kanker omgaat.
De ene dag gaat het beter dan een andere maar je weet eea toch altijd goed te verwoorden met humor.
Heel veel sterkte en een warme groet.
Elma
Ze zijn inderdaad prachtig
Lieve Willy,
De gedichten zijn inderdaad prachtig en vertellen allemaal een verhaal. š Maar wat mij in de korte tijd dat ik actief ben op dit platform opvalt, is dat iedere schrijfstijl uniek is en iets vertelt over de persoon achter het verhaal. Ik was heel erg bang dat het allemaal kommer en kwel zou zijn hier, en natuurlijk zit er ook heel veel pijn, angst en onzekerheid achter veel verhalen. Maar ik ervaar al die mooie verhalen, de oprechte reacties, de tips, erkenning en herkenning en vooral de humor als een warm bad.
Dus laten we elkaar vooral nog vaak verbazen met onverwachte verhalen over camperen bij een kerkhof, gedichten die afleiden van ellende en nog veel meer mooie dingen, naast serieuze gesprekken vol van empathie š„°
Liefs Gewoon Moon
Als een warm bad . Met die omschrijving sla je de nagel op de kop .
Kanker hebben is niet niks . Je gaat er dood aan .
Maar het feit dat je hier op de site erover kan praten op de manier die je zelf wilt , en het geheel van verhalen en reacties die je leest , gaande van de diepst mogelijke ellende tot een vrolijke noot , maakt uiteindelijk wel dat je die rotkanker kan aanvaarden als een deel van je leven .
En nu heb ik het geluk ( ? ) dat ik nog in een beginfase zit , met weinig klachten , dus is het eigenlijk nog heel gemakkelijk om een en ander te bekijken met de nodige humor en zelfspot en leuke verhalen te vertellen over van alles en nog wat .
Maar d'r zijn hier in de gemeenschap toch een aantal mensen die in een gevorderd stadium zitten , dagelijks pijn en ellende moeten doorstaan , maar die er desondanks toch nog altijd in slagen om hier positieve verhalen te brengen en bijna dagelijks reageren met aandacht en empathie voor iedereen.
En daar heb ik een heilig respect voor . Ik weet niet of ik dat zal kunnen .
Maar goed . volgende week is 't Pasen .
Ik ben wat herinneringen aan 't bijeenzoeken over die goede oude tijd .
De Paashaas bestond toen echt .En je wist nog dat paaseieren gebracht werden door de klokken van Rome .
En als ik genoeg inspiratie kan vinden ga ik daar nog een kort blogje over maken .
xxx , Willy
De paashaas bestond vroeger ech??? Die bestaat nu nog steeds hoor. Wanneer ik dat glunderde gezichtje van mijn kleinzoontje zie, geloof ik in het onmogelijke, dus ook in de paashaas šš¤£ Kan niet wachten om te lezen wat de inspiratie je brengt.
Liefs Gewoon Moon
'k Ga me haasten . Dat blogje wordt vanavond gepost , speciaal voor ongeduldige Moon šš
Dank u, dank u waarde heer. Ik word graag op mijn wenken bediend š¤£š¤£š¤£
Ik heb prostaatkanker een keer een omgekeerde kanker genoemd. Hanneke was het daar niet helemaal met mij eens, maar het is eigenlijk zo dat veel kankersoorten die hormoongevoelig zijn bij vrouwen als eerste met chemo en operatie worden aangepakt. Een heftige behandeling en later komt pas de hormoontherapie. En dan hopelijk "schoon". De vrouwen vallen meteen met hun neus in de boter zogezegd. Bij mannen is het andersom. Als operatie niet mogelijk is, dan zijn ze meteen palliatief, ongeneeslijk en is de behandeling gericht op het rekken van het leven op een zo dragelijk mogelijke manier. Eerst weinig en dan steeds heftiger.
Zo heb ik het nog nooit bekeken , maar d'r zit wel een grond van waarheid in .
Hhhmmmm š¤š¤ bizar hoe dat werkt. Dat wist ik helemaal niet. Vraag me af waarom dat zo is? Maar dat antwoord zal ik(net als vele andere antwoorden) wel nooit krijgen
Liefs Gewoon Moon
Lieve Zweef
Das idd omgekeerd ,weer wat geleerd ,eigenlijk vind ik alle kanker soorten de omgekeerde wereld ,en ondanks dat mijn man het heeft ben ik kanker zat en er moe van ,dus hoe heftig is het dan allemaal niet voor jullie zelf die het hebben .
Liefs hesšš
Lieve willy
Hoe wonderlijk ik kon gisternacht met geen mogelijkheid slapen ,dus heb ik de gedichten van hanneke gelezen ,en tussen ed en mij gaat het er nog elke dag over ,ze word gewoon echt heel erg gemist en vergeten dat nooit
Dank je ā¤ļø
Hallo Willie,
Hanneke was zeker een lieverd. Ze was zo betrokken met iedereen. Ik mis haar ook. Ik ben vanaf eind 2016 gaan kijken op kanker.nl. Mis behalve Hanneke, heel veel lieverds hier op het forum.
Gedichten van Hanneke kan ik ook alleen maar aanbevelen om die te lezen. En Hanneke heeft ook altijd gezegd dat je ze gerust in je eigen berichten mag gebruiken.
Liefs Dasje.
Toen ik hier een maand of 4 geleden op de site terecht kwam, heb ik alle blogs van hanneke gelezen en er ook wat doorgestuurd naar oa mijn beste vriendin en een paar anderen in mijn omgeving. Omdat het zo herkenbaar is wat zij heeft geschreven en dat het voor een buitenstaander onbegrijpelijk is. Totdat je er zelf mee te maken krijgt. En hanneke kon dat prachtig verwoorden.
Ik vroeg me nog wel af of haar boek ergens te bestellen is?
Ik weet dat haar zus bezig is met een uitgave van haar gedichten. Ik heb mij ook aangemeld voor die uitgave. Dus die bundel is nog niet uitgebracht naar mijn weten.
Hallo Leap en Zweef.
Klopt dat Hanneke samen met een Vlaamse kunstenares een boekje heeft gemaakt met gedichten voor en over kinderen met kanker. Het boekje was bij leven van Hanneke al heel ver klaar. Hanneke heeft daar nog een proefdruk van mogen ontvangen. En vertelde aan Hebe, Frie en mij dat ze het prachtig vond en er heel trots op was. Hanneke heeft nog een lijst aangelegd van wie zij een berichtje heeft gehad het boekje te willen kopen. De opbrengst hiervan gaat in zijn geheel naar Kika, een Belgisch kinderkankerfonds en de stichting Kanjerkralen.
Hanneke heeft haar project helaas niet meer af kunnen maken. Maar haar zus heeft ze bereid gevonden het beheer daarvan over te nemen. Het boekje gaat er dus zeker nog komen.
Liefs Dasje šš«