CHEMOBREIN
Eigen lof stinkt , zegt men .
Maar gelukkig heb ik aar geen last van .
Een van de beste blogs die ik ooit geschreven heb gaat over chemo , en wat het met je hersens doet , of kan doen .
Het verhaal zelf is uiteraard uit de lucht gegrepen , maar alle onderdelen ervan zijn helaas maar al te waar.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik heb een chemobrein.
Niet waar zegt mijn vrouw , je bent gewoon stom en vergeetachtig
Schat , roept m'n vrouw , kan je die verjaardagskaart naar m'n zuster eens posten . Dringend . Verjaart morgen . Brief ligt beneden op de keukentafel.
Ik ga kijken , maar d'r kleeft geen postzegel op .
Geen erg , postzegels genoeg in m'n bureel boven . Zitten allemaal in een envelop.
Alleen , dat envelop is zoek . Overal gekeken , nergens te vinden . Of , na lang zoeken , toch wel . Ergens in een kast achter mij in een doos met gewone enveloppen.
Fijn , gevonden .
Maar oei , d'r zitten geen zegels meer in , hoe kan dat nu ?
Ach ja , ik heb gisteren ook nog een paar brieven verzonden en dan heb ik die zegels eruit gehaald . En nu herinner ik mij dat ik die envelop gisteren ook al kwijt was , vandaar dat ik die zegels niet terug gestoken had .
Dus moeten die hier ergens op m'n bureel liggen .
En inderdaad , na wat gezoek vind ik ze terug , mooi weggeschoven onder m'n toetsenbord .
Terug naar beneden en zegel erop .
Maar dan zie ik dat het adres er niet op staat, dus gauw even opschrijven . Moet ik wel terug naar boven , want ik ken het adres niet van buiten , dus even kijken op de pc .
Maar verdorie , niks om te schrijven . Normaal ligt m'n hele bureel toch vol met balpennen , nu niks , hoe kan dat nu ?
Geen tijd verprutsen met zoeken , gauw naar beneden , daar staat nog een grote doos met pennen , terug naar boven .
Even m'n bril opzetten , adres opschrijven en weg .
Maar m'n bril is zoek . Waar heb ik die nu weer gelaten ? Wanneer heb ik die het laatst op gehad ?
Geen idee . Dus het hele huis maar even aflopen , langs de klassieke plekjes waar ik m'n bril zoal durf achterlaten .
En dan zie ik de gsm van mijn vrouw liggen en dan bedenk ik dat mijn gsm nog in de auto ligt . Ha , vandaar dat ik heel de dag nog geen telefoon heb gehad.
Kom , dan ga ik eerst m'n GSM vlug uit de auto halen.
Ik naar de schuif waar m'n autosleutels liggen . Ik weet dat ik vergeetachtig ben , en autosleutels zijn belangrijk , dus ik heb een ijzeren discipline , om die in de keuken op een vaste plaats in een schuif te leggen .
Ik kijk in de schuif , geen sleutels . Maar dat kan toch niet ?
Overal gaan zoeken , in m'n jas , in m'n andere broek , op het spiegelkastje in de inkom , nergens te vinden . Maar dan , daar !!! In een van de schoenen die ik gisteravond heb uitgedaan , daar liggen ze . Gevonden !
Sleutels gauw teruggelegd op hun vaste plaats en dan verder gezocht achter m'n bril . Die zie ik dan liggen op een kasje, naast het toilet . Handig zo'n kastje . Ligt altijd vol met leesvoer tijdens je dagelijkse activiteiten .
Fijn . Maar dan denk ik eraan dat mijn GSM nog altijd in de auto ligt . Gauw die even gaan halen . M'n sleutels lagen op hun vaste plek , dus dat ging vlot . GSM gaan halen , op zak gestoken , sleutels terug in de schuif en dan naar boven , om die kaart te schrijven .
Maar verdorie , nu ben ik weer m'n bril vergeten , die ligt nog altijd beneden.
Terug naar beneden , bril gaan halen maar o jee , die bril is weg . Ligt niet meer op dat kastje .
???????
Wat doelloos rondgelopen , een hartig woordje gesproken met Onze Lieve Heer , en dan in een vlaag van inspiratie , Gevonden ! Had die bril waarschijnlijk in mijn hand , en mee in de schuif gelegd bij mijn autosleutels .
Dus eindelijk naar boven , met bril en balpen .
Mijn vrouw zegt altijd dat mijn bureel een rommeltje is , dat een kat er haar jongen niet terugvindt .
Da's sterk overdreven horen , maar nu was ik al dat zoeken wel zo beu , dat ik eerst wat wou opruimen.
En da's altijd rendabel . zeker 10 balpennen en nog wat stiften , wel 3 enveloppen met postzegels , een nietjesmachine die ik al maanden kwijt was , m'n hoorapparaat dat ook al 2 dagen zoek was en massa's andere zaken waarvan ik niet meer wist dat ik ze had .
Dus goedgemutst zet ik me terug aan m'n laptop om eindelijk die kaart te schrijven
Maar die kaart is weg . Waar heb ik die nu weer gelaten ?
14 reacties
Fantastisch, lang niet zo smakelijk gelachen om een blog. Hartelijk dank, waarde heer!
Ik sluit me helemaal bij het commentaar van Zweef aan. Ik zit nu nog steeds stompzinnig naar mijn telefoon te grijnzen.
Dank je wel, voor een geweldig einde van een prachtig weekend.
Liefs Gewoon Moon
Hoi Willy
Een lichtere versie van de beschreven gevolgen van chemo heb ik ook. Moest wel ontzettend lachen om jouw blog.
Chemobrein of door ouder worden….je kan er maar last van hebben
groetjes Elly
Hi Elly
Zoals ik dikwijls zeg , kanker is al ellende genoeg , dus een vrolijke noot moet er zijn .
Maar 't is dus wel een probleem .
Je kent dat wel . Je gaat naar de ijskast om iets te nemen , trekt de deur open en dan weet je 't niet meer . Niet erg , je draait je om , kijkt eens naar de tafel en dan weet je wel ineens wat je nog nodig had.
Maar ik woon in een oud herenhuis . 3 verdiepingen . 45 trappen van boven naar beneden.
Nu , de keuken , badkamer en slaapkamer zijn boven , en dat zijn de plaatsen waar we normaal leven.
Living is op de middelste verdieping . Wordt alleen gebruikt als er bezoek is .
En het gelijkvloers , staat leeg . Daar woonden mijn ouders vroeger. En die plaatsen ben ik volop aan 't renoveren .
En beneden staat ook nog een grote ijskast . Als we een feestje doen , wordt die ook in gebruik genomen .
Maakt dus dat , als we hoog bezoek hebben , en ik heb iets nodig , dat ik ofwel 20 trappen naar beneden , ofwel 20 trappen naar boven moet .
En dan kom je aan , en dan weet je het niet meer . Is soms knap frustrerend . En vermoeiend . Elke keer terug naar de living om te zien wat je vergeten bent .
Maar zoals ik zei , t' zal beteren . Tegen de verlofperiode verhuizen we naar beneden , alles gelijkvloers . M'n geheugen zal er wel niet op vooruit gaan, maar 't zal wel minder vermoeiend zijn .
Maar dan moet ik toch proberen om als m'n gereedschap een beetje bijeen te houden , anders zit ik meer te zoeken dan te werken en geraken we nooit verhuisd . 😐
Kijk, dat biedt perspectieven om je kaarten alvast naar beneden te brengen naar de huiskamer. Daar komt toch bijna niemand. Je nodigt gewoon niemand meer thuis uit en de musjes hebben hun nestkast.
Als we beneden wonen worden de regels voor het bezoek aangepast .
Altijd BBQ op het terras , ijskast en diepvries achter de hoek en 100% zelfbediening .
En als m'n zoon dan aan 't bakken is , mag hij voor mij gelijk meebakken . Kom ik heel de avond niet van m'n stoel .
En ja , m'n kaarten gaan stelselmatig naar beneden verhuizen . Dus de kans is reëel dat de zolder ingepalmd gaat worden door de musjes . Maar zolang die boven blijven kan ik daar dan wel mee leven
't Zijn uiteindelijk toch geen ratten .
Lieve willy
Zo herkenbaar ,echt niet leuk voor jou maar ik glimlachte toch ,omdat je dit blog ook weer zp treffend weet te omschrijven .
Liefs hes 🌻🍀
Haha…. Welkom tot de club met of zonder chemo……
Deze blog is inderdaad een goede 😁
Vriend, kun jij leuk schrijven . Lig helemaal in een deuk ondanks het feit dat hier, zonder chemo, dit ook gebeurt. Zal wel aan leeftijd liggen ook. Positief is toch dat dit extra fitness is en dat is mooi meegenomen .
Ja heerlijk Willy,,,ik herken er van mezelf ook wel wat in,,,,mijn vrouw zegt ook dezelfde woorden als jou vrouw,,,,ik zoek ook altijd van alles,,,,of ik loop de garage in om wat te pakken,,,dan ben ik er en dan denk ik,,,"wat deed ik hier nog eens?
Nou ben ik toch vergeten hoe je een groots compliment maakt. Groet, Ab
😂😂😂
Mooi man 😄🤣👍