Vooruitkijken

Ik moet bekennen dat ik niet altijd echt vertrouwen in de toekomst heb. Ik moest tandpasta kopen en zag bij Kruidvat vijf tubes Prodent voor vijf euro, da's bijna halve prijs. Nu doe ik vrij lang met een tube en ik vroeg me serieus af, echt waar, of ik al die tubes nog wel op zou krijgen. Ik heb ze niet gekocht.

Later dacht ik: en wat dan nog! Ik heb alsnog die tubes Prodent gehaald en heb bovendien een jaarabonnement genomen op Vitaal Oud Worden, een sportprogramma dat veel lijkt op wat ik bij de fysio in het ziekenhuis deed. Het voordeel van dit programma is dat het wat meer aangekleed is en meer uitleg geeft. Je krijgt elke vier weken online een nieuwe module voorgeschoteld, je krijgt diverse trainingshulpmiddelen erbij en het geheel wordt door een alleraardigste fysiotherapeut gepresenteerd die behoorlijk aan de weg timmert, onder meer op Facebook. Leuk verdienmodel, al die zestigplussers met een doorlopend abonnement! Maar ik denk dat het me zal helpen om de regelmaat erin te houden. En ik ga er dus heel brutaal van uit dat ik met mijn jaarabonnement ook een jaar ga oefenen.

Ik ben een klein beetje afgevallen. Dat zou kunnen komen doordat ik na de covidvaccinatie waar ik zo beroerd van werd, gevolgd door mijn staaroperaties, niet meer gesport heb en dat is toch zeker drie  weken. Lang genoeg om alweer een deel van de herwonnen spiermassa kwijt te raken. En reden om weer snel het sporten op te pakken! Voor de rest voel ik me goed. Nou ja, een beetje benauwd, er zit volgens de scans ergens een verkalking in mijn longen  en dat is niet heel fijn. Voorlopig laat ik het zo. De tweede staaroperatie is inmiddels een week geleden en nu mag ik weer belastende dingen doen zoals sporten en stofzuigen en zo. Ik heb mijn huishoudelijke hulp stopgezet en moet dus weer zelf aan de poets, maar dat vind ik helemaal prima voor nu. Tijd zat om het rustig aan te doen.

De meiden zijn onze IJslandreis aan het uitpuzzelen en ik laat ze lekker hun gang gaan. Op 25 mei heb ik weer een MRI hoofd, in juni een CT longen en consult longarts, vijf weken daarna willen we gaan. Gelukkig is Oudste wel zo slim om alles annuleerbaar te boeken en te zorgen voor comfortabele accommodaties waar ik af en toe een dag vrij kan nemen terwijl zij iets inspannends gaan doen. Eerlijk gezegd ben ik er niet helemaal gerust op. Dat er op de laatste scan slechts minimale groei te zien was, kan komen doordat de kanker nog lag te suizebollen na die viervoudige keiharde aanval met carboplatine en pemetrexed. Inmiddels is het ruim drie maanden verder en zou de kanker in principe weer vrij spel hebben. Het blijft tenslotte wel een agressieve ziekte. Het kan natuurlijk meevallen, maar als er progressie is, dan is dat maar zo. Iemand nog  tandpasta nodig?

Ik heb deze week de livestream van de uitvaart van P's schoonzus L bekeken. Het blijft vreemd, zo'n livestream. Je voelt je toch een beetje een indringer, heel raar. Daarna was ik geïnspireerd en ben ik weer eens aan mijn eigen uitvaartwensen gaan werken. Ik moet echt uitkijken dat ik niet alles potdicht ga metselen; er moet genoeg ruimte zijn voor de achterblijvers om er hun eigen draai aan te geven. Wie mij kent weet dat ik altijd het laatste woord moet hebben, maar deze keer wil ik  het éérste woord. En ik kies de muziek, de begraafplaats, de verpakking  - ik wil geen kist - en de uitvaartondernemer. De rest mogen ze helemaal zelf invullen :)