Opname

Om 8.45 werd er gebeld of ik om 10.00 in het ziekenhuis kon zijn. Nou, vooruit dan maar. De afdelingssecretaresse noemde de gebrekkige communicatie 'knullig' en dat vond ik een adequate omschrijving. Ik kon bijna meteen door naar de behandelkamer waar mijn eigen longarts de drain heeft geplaatst. Ik had van tevoren zo'n beetje het idee dat dat ongeveer hetzelfde zou zijn als het plaatsen van een afvoer voor pleuravocht, maar dat viel best wel tegen. Ik ben 'ginne maauwert' maar dat gewroet als er dertig cm buis naar binnen wordt geschoven is niet het toppunt van genot. Terug op de afdeling heb ik toch maar pijnstilling gevraagd, hoewel het meer naar en irritant was dan echt pijnlijk. Het werd twee paracetamol en eenmalig oxycodon, het goeie spul. Ik ben wat bang om te bewegen, vooral mijn linkerarm, maar ik ben net wel met Oudste de hele gang op en neer gewandeld, met de infuuspaal waar mijn drabopvang aan hing als rollator. Pfff, ik voel me hier echt een patiënt. Ik ben zo duf als een konijn van die oxy, zo even een dutje doen. Vanavond komen de meiden en ze nemen lekker homemade eten mee. Geen ziekenhuisvoer voor mij!