Rijmen

Onlangs overleed onze vriend ,30 chemo's gaven hem ruim anderhalf jaar respijt op een weg zonder genade. 2 jaar later dan mijn diagnose kreeg hij de zijne, zeker had ik niet verwacht hem te overleven,

 

Daar waar woorden niet meer troosten,

het leven verliest zijn doel.

Je alleen nog maar neer kan vallen

schrijnend op bank of stoel.

Zo hard word ik heen en weer geschud,

dat ik alleen nog leegte voel.

 

Verdriet te groot is om te begrijpen,

je alleen maar weet, die ik lief had is niet meer.

Mijn verdere leven moet ik leren leven

om te gaan met pijn en harte zeer.

Waarom heeft dit lot ons getroffen

zo meedogenloos en hard

Hoe moet ik leren leven,

omgaan met de pijn van smart.

 

Een urn of een mooie steen,

een warme plek diep in mijn hart.

Nimmer zal ik vergeten

dat jij vroeger naast mij zat.

Je blijft tastbaar in mijn leven,

door de band door ons gesmeed,

ben ik sterk genoeg te dragen,

de herinnering van ons samen

en het delen van ons lief en leed.

13 reacties

Lieve Ron, 

Je vriend kreeg 2 jaar later dan jij zijn diagnose. Jij verwachtte eerder te gaan dan hij. Truth is stranger than fiction. Zo zien we maar weer dat we nooit weten waar we aan toe zijn, niet in positieve zin en niet in negatieve zin. 

Het is heel moeilijk, verdrietig en confronterend, als het niet goed gaat met een lotgenoot of vriend. En nog moeilijker, als diegene overlijdt. Gecondoleerd en heel veel sterkte gewenst! 

Warme groet, Jessica

Laatst bewerkt: 12/05/2020 - 11:18

Hoi ron

Gecondoleerd met het verlies van je vriend, het leven kan mooi zijn maar ook heel hard en meedogenloos.  Een goede vriend verliezen dat is vreselijk. Door ziekte door de dood of door niet begrepen gevoelens of zaken. Als je kanker hebt of hebt gehad dan leef je in 2 werelden die van jezelf en die van je omgeving. Je voelt je vaak niet begrepen er niet meer bijhoren. Voor de omgeving is het moeilijk om het juiste te bespreken , het is voor beiden een totaal andere wereld die we willen begrijpen maar wat niet altijd lukt. Als je geneest dan proef je beide werelden je begrijpt de pijn en eenzaamheid van die beide werelden. Maar Het maakt het er niet altijd gemakkelijker op. Ook voor  de mensen die achterblijven is het vaak moeilijk om zichzelf te kunnen blijven, staat de deur nog open, wat wordt er verwacht. Toch is mijn ervaring dat een vriendschap altijd blijft voortbestaan als beide partijen er open voor staan. Ook na de dood. Koester de herinnering van je overleden vriend maar koester ook die van degene die er nog zijn. Sterkte Roelie

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 09:47