16-9-2019 - Hoe is het nu?

Alweer bijna 4 maanden verder en ben inmiddels in kleine stapjes met de Levothyroxine terug gegaan van 162 mg naar 150 mg en toen naar 137 mg.
Mijn TSH mag na ruim 1.5 jaar onderdrukking dus omhoog maar niet hoger dan 2 en een maand terug stond het op 0.64. 
Ik heb nog wel wat last van spier/gewrichtspijnen, maar dat wordt langzaam nu iets minder.
De stram/stijfheid blijft wel, vooral na lang stil zitten en merk dat mijn energiepeil wat lager wordt en dat ik het vaker koud krijg.
Dus ik houd nu even tot november deze dosering aan (137 mg) omdat ik bang ben plots naar de andere kant te schieten. 
In november moet ik bloedprikken, ook meteen weer de Tg meting, kijk dan wel even hoe het gesteld is met de TSH en hoe ik me dan voel en of ik nog wat kan zakken.

Verder heb ik alweer wat ziekenhuisbezoeken achter de rug, al stond dat los van de schildklierkanker. 
Na een evaluatie over mijn buikpijn (eind juli) stelde de huisarts toch maar voor de zekerheid een coloscopie voor. Want hoewel het met regelmatig gebruik van Importal nu goed gaat en ik geen buikpijnen meer heb, vindt ze mij te jong om nu al zo verstopt te zitten (met toch voldoende beweging en vezelrijke maaltijden).
(Eerder in mei was er al een echo en röntgen van de buik gemaakt, wat niks bijzonders opleverde, behalve dus behoorlijke obstipatie).

Na een maand wachten ben ik 2 september op intake geweest en kon 4 dagen later, de 6de september al terecht voor de coloscopie! Ik had gevraagd om een roesje en daardoor is het onderzoek me erg mee gevallen, het laxeren in de ochtend (en de avond daarvoor) ook.
De uitslag was goddank goed, het wachten erop was spannend want na de schildklierkanker ben ik het vertrouwen in mijn lichaam wel volledig kwijt! 
Alles zag er goed uit, geen rare dingen gevonden. Behalve dat mijn dikke darm op een bepaald stuk veel langer is dan normaal, meer verslapt en heel bochtig, diagnose; Dolichocolon. Dat is dus ook meteen de oorzaak van de obstipatie.
Er is verder niet veel aan te doen dan door te gaan met wat ik nu ook al doe.

Verder heb ik al maanden last van mijn linker schouder, kwam bij de fysio niet verder ermee en ben doorgestuurd naar orthopedie. 
En daar is de diagnose Frozen Shoulder gesteld, schijnt vaak voor te komen bij schildklierpatiënten. Zit nu nog in de pijnfase, zodra de pijn wat naar de achtergrond gaat mag ik voor de stijfheid terug naar de fysiotherapeut.
Dit alles bij elkaar kan dus nog wel even duren, maar ja het is niet anders. Ik klaag niet want ben allang blij dat mijn leven weer redelijk zijn normale gang kan gaan.

Bloedwaardes:

28-11-'17: TSH 71+ / FT4 10.8
03-01-'18: TSH 15 / FT4 14.0 
20-02-'18: TSH 0.95 / FT4 19.8
03-04-'18: TSH 0.22 / FT4 20.9
01-05-'18: TSH 0.18 / FT4 23
15-11-'18: TSH 1.50 / FT4 22.6
24-12-'18: TSH 0.18 / FT4 25.9
11-02-’19: TSH 0.15 / FT4 27
29-04-'19: TSH 0.13 / FT4 21.1
26-06-19: TSH 0.29 / FT4 22.7
19-08-’19: TSH 0.64 / FT4 22.8