Amor vincit omnia
Blog 213
Ongelooflijk. We zijn vijf weken verder. Vijf weken na stoma 2. Een lijf die zo broos was, richting 41 kg nog slechts. Ik maakte er twee foto's van, maar gooide ze snel weer weg. Het zijn niet de leukste foto's die Joke of haar kinderen zouden zien. Vijf weken van opkrabbelen na een operatie. Met een pracht feest tussendoor. Maar ook met een einde oefening scenario als reële mogelijkheid.
Hoe minder je gewicht, hoe moeilijker het wordt om terug te vechten. De huisarts maakte zich ernstig zorgen. Een lijf, in leven gehouden door alles via de maagsonde te geven. Voor ik voeding gaf, zorgde ik dat er iets tegen de misselijkheid in zat. Op eigen kracht was dat niet meer mogelijk. Een lijf, in leven gehouden door toch een geest die nog zoveel moois ziet, ondanks dat mijn lief steeds verder richting het voor haar niet zo welkome rust ging. Rust, geen pijn meer hebben. Niets meer van alles waar ze zo geen zin meer in heeft.
Maar ja, het is Joke! Moet ik meer uitleggen? Boos op haar lijf en op het leven is ze. Boos om het onrecht wat haar en ons overkomt. Boos, omdat ze door een heel harde hand leerde dat ze die boosheid als krachtbron kon gebruiken.
Overwinnen kan ze niet meer, maar ze moet en zal de kanker een poepie laten ruiken. Ze moet en zal, al vechtend, een stuk kwaliteit in ons leven terug krijgen. Met, sinds een week, nachtvoeding. Extra sterk. Die zorgt dat er een liter verdikt vocht extra in komt.
Eerst stopte het afvallen. Toen begon ze minder te plassen. Ik denk dat het juist heel goed is. Dat nu de vochtbalans in haar voordeel is. Minder plassen betekent meer vasthouden. Meer vocht vasthouden betekent dat spieren weer voeding en vocht hebben. Ze staat al iets beter. Ze kan eindelijk alleen veilig naar de wc. Ik zorg er volgende week weer voor dat alles wat ze nodig heeft weer binnen handbereik heeft. Want zover is ze. Zover dat ik er weer vertrouwen in heb dat ze zich redt, als ik ga werken. Stoelen zetten we weer op tactische plaatsen. Een kappersstoel met wieltjes bij de hand. Ook een antidecubitus kussen helpt om haar zitvlak en onderrug te ontzien. Warm eten overdag, dan hoeft ze niets op te warmen, al zou de kachel ouderwets wel als zodanig kunnen worden gebruikt. Een buurvrouw, mijn zus en de wijkverpleegkundige bij de hand.
Kom maar weer op krachten lief, dat vecht gemakkelijker.
14 reacties
Tjonge Tom, wat een ellende een voorland dat velen van ons nog te wachten staat. Ik denk (ik weet) dat Joke boft met jou.
Sterkte en een extra knuffel voor Joke!
Wederom een diepe buiging voor jullie allebei😙
Tom en joke wat moet een mens toch veel doorstaan en wat moet je dan toch iemand om je heen hebben waar je zoveel van houd dat je dit allemaal kan doorstaan petje af en een hele dikke knuffel voor jullie beide jullie zijn kanjers
Respect Tom en Joke.❤🍀
Wat een vechtlust en wat fijn dat jezelf Joke weer wat ter been bent. Hou vol en hopelijk sterk je nog meer aan.
Zoals Tom al aangeeft laat de ze maar een poepie ruiken .💩
Sterkte en heel veel kracht 💪💪💪💪🍀🍀
Liefs Alice ❤
Tom en Joke. Ondanks alle ellende vind ik dit toch een heel mooi bericht. Het hervinden van balans, kracht en uiteindlijk levenslust kan een mens tot veel meer in staat laten zijn dan voor mogelijk gehouden. Geen overwinning, wel winst en hopelijk nog veel tijd om samen nog met kwaliteit van leven te genieten en mooie herinneringen te maken. Jullie mogen trots zijn op elkaar. Lieve, dikke knuffel. 💞
Joke you go girl, laat die stomme kanker maar een poepie ruiken, geniet nog maar van alles zolang het je wordt gegund elke nieuwe dag geeft weer een nieuwe kans om er wat van te maken
Wat een enorm sterke vrouw is Joke en wat ben jij een topper Tom. Wat fijn om te lezen dat de levenskwaliteit weer een beetje aantrekt, het is jullie zo gegund! Vele klappen geïncasseerd maar nog niet verslagen. Sterkte en een dikke knuffel kanjers. X
En ook nu spat de liefde er weer vanaf, wat is dat toch bijzonder om te lezen, elke keer weer. En wat fijn dat de levenskwaliteit weer een beetje aantrekt, zoals Jolanda dat zo mooi omschrijft. Veel liefs xx 😘😘
Ik sluit me aan; een hele diepe buiging voor jullie! En heel veel liefs XXX
Ja, Joke boft met jou.
X
Renée
Potjandorrie, hard voor jullie maar wat zijn jullie kanjers! Ik wens van harte dat Joke nu goed kan aansterken in haar eigen huis weer. En dat jullie veel tijd gegund wordt met de liefde die zo duidelijk aanwezig is. Ik hoop sterk dat jullie mogen genieten van elkaar's nabijheid.
Elke keer is er weer een klein lichtpuntje in jullie moeizame traject. Dat is zo krachtig om te lezen.
Dikke zoen voor beide!
Lieve Tom en Joke,
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik weet wel dat jullie heel veel van elkaar houden. Ik hoop dat Joke pijn bespaard blijft, of tot een minimum. Heel veel sterkte jullie en geniet van de mooie momenten die jullie altijd weten te creëren of weten te vinden, te zien.
LIefs Maria
Gisteren met verbazing complimenten kunnen uitdelen over de hoeveelheid energie er even in Joke zat. Ok, ik begrijp dat het een momentopname is, maar voor mij was het heel fijn om te beleven. Heerlijk even over lekker eten, zaadjes, tuin en het werk weer gehad. Er waren nog wat kilo's over te hevelen, maar dat lukte helaas niet. Toch er een kilo voor haar bij: TOP. Tot snel lieverds.