Van de drup in de zon

Dit blog schrijf ik half liggend in een fraai november zonnetje, vastgemaakt aan een infuuspaal op de dagbehandeling van het lokale ziekenhuis.

Tot mijn grote verbazing werd ik gisteravond (ipv donderdag) al gebeld door het Antoni over de uitslag van de CT-scan. Het GEWELDIGE NIEUWS is dat de HIPEC operatie definitief doorgaat ergens in december!!! Men ziet op de CT namelijk geen aanwijzingen voor metastasen in lever en of long! Wel ziet men elders afwijkende en opvallende dingen (niet perse kwaadaardig, maar kunnen wel een begin zijn van toekomstige ellende), die men eerder in juni en september niet zag, dus het is de hoogste tijd voor operatieve actie.

Ik kon een half jaar geleden niet bedenken dat ik ooit zo blij zou worden van het uitzicht op een zware (5 tot 15 uur afhankelijk wat men aantreft) operatie met 30% kans op forse complicaties. Waarbij ik naast een groot litteken van borstbeen tot schaambeen ook nog eens 60% kans maakt op een tijdelijk of permanent stoma als zeer ongewenste souvenir.

Dit neemt voorlopig mijn zorgen weg rondom het voortdurende slechte bloedbeeld. De leverwaarden zijn de laatste drie dagen weer wat verder verbeterd en liggen nu ongeveer op het niveau van drie weken geleden. Het niveau dat wijst op matige leverschade..... Omdat ook mijn leukocyten iets hersteld zijn mocht ik vandaag toch beginnen aan kuur 4. Weliswaar op 75% dosis maar toch. Verder zal het bloedbeeld op de voet gevolgd worden dus ik moet nog maar zien hoelang ik deze kuur kan volhouden.

HIPEC is de enige methode om een kansje te hebben om de ellendelingen in mijn buikverlies uit te roeien, óf minstens zo'n tik te geven dat ze mij een paar jaar met rust laten.

De laatste strohalm dus, maar wel een strohalm die ik nu heel stevig kan vasthouden en koesteren! Ik ga van de week denk ik wat nieuwe fruitstruikjes bestellen voor mijn volkstuin, nu ik kans maak de vruchten daarvan zelf te mogen plukken!