ziek door chemotherapie
Ik ben vorige week donderdag gestart met de chemo en mensen ik werd op zondag best goed ziek ervan en had erge maagpijn en misselijk en voelde me erg depri, ik kon het werkelijk niet meer aan. Heb wel een heleboel ellende meegemaakt voor ik aan mijn chemo kon beginnen, zoals een borstamputatie, ontstoken wond die tot 2x open is gesneden en dat was zo erg want nu is het helemaal erg, voel me er verschrikkelijk door. Toen zou er een slangetje in mijn arm worden geplaatst omdat ze niet goed konden prikken bij me en dit slangetje zou worden ingebracht met verdoving, mooi niet, en na 5 kapotte aderen en erg veel pijn heb ik het gestopt en die dr bibberde ook nog tijdens de ingreep. Toen naar de chirurg want er zou een kastje worden gezet en die dr stelde me echt gerust, mooi niet, die zei gewoon ach mocht het verkeerd gaan dan doen we het nog een keer en dit was echt de druppel ben maandag ingeklapt en heb 5 dagen op een 1 persoonskamer gelegen om bij te komen , want sinds de diagnose ben ik bijna geen dag niet in het zh geweest dus was zo moe en depri van alles. Het kastje zit nu maar doet nog wel zeer en nu wil ik rust en dat zeker totdat ik de volgende chemo krijgt . En ik ben echt bang geworden terwijl ik normaal best sterk bent en nu maar hopen dat de volgende chemo beter valt. Jullie zullen je nu afvragen wat is je vraag??? Nu of er iemand is die ook van die slechte ervaringen hebben en zich daardoor geen mens voelt maar een ziekte
4 reacties
Een hele late reactie, maar ik moest even. Werd gegrepen door je noodalarm. Wat een ellende..!
hoe is het nu met je, trek je de chemo's (al klaar?)?
Je bent heus niet d enige hoor, ik ken nog wat in-elkaar-klap verhalen. Het is ook niet niks allemaal.
heel veel sterkte, laat je weten hoe je vaart?
Wat een ellende he? Het helpt je niets, mijn antwoord, maar geloof me, je bent niet de enige. Iedereen heeft z'n eigen ellende. Ik zou je graag even steunen, een arm om je heen, een vriendelijk woord, een telefoontje desnoods als je de ellende even kwijt wil bij iemand die heeft gevoelt wat jij voelt. In gedachten bij je, mocht je je hart uit willen storten laat maar weten, dan bel ik je. je staat niet alleen!!
Liefs, Monique
Wat een vreselijk verhaal! Ik snap dat je er helemaal doorheen zit. Ik heb net mijn tweede chemokuur gehad en voel me het hele weekend ook al heel beroerd. Eerder heb ik al darmkanker gehad en toen ging bij mij ook alles mis. Maar na 4 operaties en 8 chemokuren was ik daar door heen. Dat was 6 jaar geleden. Nu ineens borstkanker. Ik krijg de chemo voor de operatie,omdat, volgens de arts, de chemo ook wel eens niet wil helpen. Door het vooraf te doen, kunnen we na 3 keer zien of het wel helpt. Stel dat de tumor niet kleiner wordt, dan stoppen we met chemo en volgt een borstamputatie. Eerlijk gezegd voel ik er nu al veel voor om er mee te stoppen. Ik snap wat je zegt, dat je je een ziekte voelt en geen mens. Dat voel ik ook zo. Mijn haar is er inmiddels af en ik vind een sjaaltje lekkerder zitten dan een pruik, maar je ziet mensen denken: kanker! Er zijn zelfs mensen die je niet aan durven te kijken.
Wat ik zo erg vind, is dat ik een redelijke conditie had en nu na 2 chemokuren, ik niet eens een rondje met de hond kan lopen, omdat ik het gevoel heb dat ik dan omval. Ik hoop dat dit de komende week wel beter wordt, dat was de vorige keer ook zo, maar ik ben ZO niet mezelf.
Ik wens je heel veel sterkte voor de komende tijd en HOU VOL!. Dan beloof ik dat ik het ook zal doen, want het wordt echt wel beter! :-)