Openbaar gesprek
16 juni 2016 om 18.00,
gewijzigd 17 juni 2016 om 07.21
27 x gelezen
Hoi allemaal. Ik ben vorig jaar geopereerd aan borstkanker. Gelukkig borstbesparend. Heb 23 bestralingen gehad in hoge dosering. Gelukkig geen chemo. Ben positief gebleven. Altijd maar doorgaan. Nu ....ik ben zo vreselijk moe.....wie begrijpt mij? Het lijkt wel of dit niet vreselijk genoeg is geweest. Ik bedoel....degene die chemo, borstamputatie, daar is meer begrip voor. Ik voel mij zo alleen staan.

1 reactie

Voor jou is het zeker niet minder als voor iemand anders. De klap als je hoort dat je kanker hebt is hetzelfde en zet heel je leven op z.n kop. Gelukkig is de behandeling voor jou meegevallen en je zit nu in het stadium dat je uit de puinhoop je leven weer op kan gaan pakken.
Weet jij, dat is vaak het moment dat de bikkels als jij onderuit gaan, want hier had je niet op gerekend. Heel herkenbaar, het is mij ook gebeurd.
Zoek hulp, je bent niet de enige die nu even een steuntje in de rug nodig heeft. Bij mij waren een paar gesprekken met een de ziekenhuis psycholoog voldoende om verder te kunnen. De vermoeidheid werd daarna heel snel minder.
lieve groet, Doortje
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14