Voor mijn vader

Dit gedicht is voor mijn vader
Mijn held.
Hij heeft de meest donkere dagen gezien die je maar kan voorstellen.
In de diepste put heeft hij voor ons gezorgd.
Hij is niet boos op de wereld geworden, hij heeft mij geleerd dat huilen mag.
Hij is altijd eerlijk.
Hij heeft pijn gekend, wat niemand heeft gekend.
Mijn vader is mijn voorbeeld.
En hoe gek het nu ook is, dat ik het zelfde ga meemaken, ik heb een voorbeeld dat het uiteindelijk goed komt.
Niet nu, en goed is relatief.
Het glas is in ieder geval altijd half vol.
En na regen komt een geluksmoment, dat heeft hij mij geleerd. 
De beren op de weg zijn niet eng, want als ik de beren niet meer zie, is er ruimte voor een oplossing.
Nu is het één dagdeel tegelijk. 
Eén knuffelmoment, of één grapje dat de dag mooier maakt.
Dat heef hij mij meegegeven, al het andere is bijzaak.

Hij heeft mij geleerd wat liefde is voor iemand die er niet meer is.
Die liefde zit in je hart, door over deze persoon te praten, in dit geval mijn moeder.
Dat ga ik onze zoon ook leren.
Ik ga het doen, niet omdat het nu moet, ( want ik kan niet anders) maar omdat ik het ook kan!

Bedankt pap, voor toen, voor nu en voor de toekomst!

Liefs Sylvia