PSYCHIATRISCH OF NEUROLOGISCHE PATIENT

Daar zat ik dan bij het Riagg: Op de eerste hulp - onder het toeziend oog van de dienstdoende  psychiater. De reflexen werden keurig geslagen en er leek lichamelijk gezien niets te mankeren.

Mijn klachten : de rechterkant van mijn gezicht leek te vervagen in de spiegel en mijn gedachten leken hun eigen leven te leiden, werden afgedaan als zijnde dissociatief en behoorde zodoende tot het zogeheten rijk der fabelen. Een  spoedcursus cognitieve-gedragstherapie  werd mij aangeboden, als de ultieme remedie  tegen mijn geestelijke nood.
Mijn toestand van schemerbewustzijn werd door de psychiater nader verklaard, als “randpsychose”.
Een gelegenheidsterm, maar toch——-
Medicatie en therapie werden ingezet, de DSM 4 bood uitsluitsel( classificatie-systeem psychiatrische aandoeningen)
Ik was een neuroticus van de zuiverste soort en zodoende  werd het woekerende weefsel in mijn - “kleine hersenen”  buiten beschouwing gelaten.
Een tikkende tijdbom, maar toch—————-
Zoveel jaren later, toen de CT scan het hoogste woord voerde en ik in afwachting was- van DE OPERATIE,  werd mijn Historia Morbi(ziektegeschiedenis) nader beschouwd,
Door een psychiater van de oude stempel, het ziekefondsbrilletje prijkte op het puntje van zijn neus en misprijzend bezag hij mij als psychiatrisch geval en niet langer als de realisatie van een tumor!
Opnieuw leek een koude wind mij te passeren  en was mijn vurige wens een dijk van een tumor,Opdat ik ten enenmale bestaansrecht kon  verwerven als Neurologisch patiënt .
Helaas zou mijn wens uitkomen en met weemoed dacht ik toch weer terug aan het Riagg, toen mijn randpsychose nog van eigen makelij leek te zijn.