AFSCHEID(tijd geleden al)

LAATSTE KEER

Buuf zit kaarsrecht in  haar rolstoel. Lijkbleek en vel over been.Onder haar neus loopt een slangetje. Voor haar neus staat een  zuurstoftank op wieltjes.
Een moorkop staat onaangeroerd op tafel.
‘Krijg geen hap meer door mijn keel.’
Ik knik en vraag of ik de honneurs mag waarnemen.
Buuf schiet in de lach, proest het uit.
Ze kijkt naar mijn buik en schudt haar hoofd.
‘Let je wel een beetje op Asko. Ik kan je niet meer in de smiezen houden.’
Ik knik.
‘Voortaan zal ik moeten eten voor twee.’
Wederom schudt ze haar hoofd: ‘ Vreemde kerel ben je toch.’