Spannend

1 augustus pet scan zoals zo vele  wel zullen weten stelt het weinig voor en we ondergaan het op naar de uitslag nog even spannend.

5 augustus naar de oncoloog de uitslag weer gaan mijn man en dochter  mee. Voor we naar binnen lopen steken we nog een kaarsje aan in de kapel van het ziekenhuis. De oncoloog feliciteert ons en vertelt dat ik in volledige remissie  ben .

Pffff tranen van blijdschap komen op en ik laat ze gaan . Nu proberen het allemaal een plaatsje te geven het verwerkings proces kan beginnen. Mijn man riep zo nu gaan we een lekkere vakantie boeken er even tussen uit, dus op naar het reisbureau. Kijk er nu al naar uit ff al de ellende achter me laten . Inmiddels is iedereen van het gezin al weer aan het werk en ik ben nog thuis en doe me ding proberen het gewone leven weer op te pakken.

14 augustus belt mijn man me op en zegt ik ben al onderweg naar huis zullen we zometeen lekker samen gaan lunchen, niu daar zeg ik geen nee tegen dus wij samen met de fiets lekker naar het centrum om daar te gaan lunchen. Ik wil mijn fiets weg zetten en kom ten val . O jee dit voelt niet goed kan niet meer op mijn linkerbeen staan en voel direct hevige pijn in mijn linkerlies. Kan niet vooruit noch achteruit. Af gevoerd met ambulance naar het ziekenhuis foto’s gemaakt en ja hoor  heb ik weer een gebroken heup. Omdat ik naast alle kuren ook nog andere medicatie slik waaronder bloedverdunner mag ik pas geopereerd worden na 5 dagen. Dus 5 dagen aan de morfine en blijven liggen goh wat voelde ik me zielig en ook angstig want ja zeg nou zelf had ik al niet genoeg gehad.

Maar had ook geen keus ik moest een nieuwe heup krijgen.