Verjaardag

Ik ben vrijdag 61 jaar geworden, had nooit gedacht dat ik een jaar erbij zou krijgen...die dag heb ik wat leuks op mijn instastories gezet...voor alle duidelijkheid; niets is wat het lijkt, achter een mooie foto zit altijd een verhaal:

Ik heb onwijs veel berichten gekregen, ieder op zijn eigen manier, goed bedoeld, dank hiervoor maar laat me eerlijk zijn en uitleggen hoe het echt met me is:

Ik drink al heel lang geen wijn meer, heb op mijn verjaardag een glas Laurent Perrier rosé champagne gedronken, ik wilde graag. Wijn staat me enorm tegen...sinds maanden al...

Drie bezoekers gehad, dus was in overtreding...,wel 100 whats-appjes, erg fijn en emotioneel, veel werk opm te antwoorden, dat gaat dagen duren, of ik doe het niet...wat er allemaal binnenkomt aan herinneringen, stapels kaarten en veel, heel veel bloemen.

Linda heeft vier aria's gezongen uit de Messiah en Matthaus Passion. Mijn broertje Peter en Ellen hebben mij meegenomen naar het strand en we hebben even in de zuidwester-wind gestaan, heerlijk!  Verrassing was weer het paardje Nino aaien van Sonja, die ik altijd tegenkom als ik buiten ben, (meant to be?)

Ik ben op mijn verjaardag om zeven uur naar bed gegaan.

Over een huis vol bloemen, erg lief van iedereen, ik weet hoe bijzonder het is om een grote roos te krijgen en zeker een mooie mix van grote bloemen. ik heb van Ellen geleerd goed voor de bloemen te zorgen: schoon vers water, dode bloemen eruit, boeketten verkleinen, vazen schoonmaken en verplaatsen, dat vergt toewijding. 

Vergeet mij Niet, de bloemist van Bergen, zorgt  nu dat er bolletjes in een bak bezorgd worden ipv boeketten...

Fysiek zit het nu zo: nog steeds toenemend buikvocht ascites, iedere week drainage int AVL nu, oedeem bij benen en voeten, en sinds aantal weken uitbreidende jeuk.

Ja ik hoest nog en, wanneer ik vol zit met ascites, ben kortademig! en en slik steeds meer morfine.

Ik heb geen spieren meer, armen borsten zijn gewoon weg, rug heeft uitstekende wervels, ik voel mijn botten bij het zitten, leve de schapenvachtjes!

Ik ben 5 januari begonnen met Fulvestrant en Palbociclib, de nieuwe kuur. 

Dinsdag verder met de Palbociclib, na zeven dagen niet slikken, ik ben al die dagen zonder spugen en misselijkheid, by the way, en mijn oncoloog zien int AVL.

De allergrootste wens voor nu: nieuwe medicatie sla aan! Help me  deze kutziekte aan te kunnen, ik ben al de grote verliezer, ik wil nog zo graag leven met die kleine geluksmomenten, die er zeker zijn.

Deze kreeg van Stephanie: “niet elke dag is goed, elke dag heeft wel iets goeds”  

Groet Annelies