2 jaar later
We springen even naar het nu, de behandeling was van 1-7 tm 15-8 2024. En eigenlijk ging het best heel goed. De laatste mri in december 26 was er niks meer te zien Godzijdank en daarna iedere 3 maanden controle bij de gynaecoloog oncologie en de radiotherapeut. Ik was weer aan het werk en deed lekker mijn ding.
Tot april, ik kreeg last van mijn lies, soms pijnlijk en belde naar het ziekenhuis , na een reeks vragen werd ik naar de huisarts gestuurd. De klachten pasten niet bij een recidief omdat het buiten het behandelgebied zat. Dus naar de huisarts, die vermoedde een liesbreuk en stuurde door voor een echo. Deze kon pas 5 weken later, maar gelukkig geen liesbreuk. De klachten werden ook minder en we zouden even afwachten want zonder klachten konden ze niet veel.
En ineens weer die pijn, ik voelde het bij het lopen met de hond al opkomen, onze hond is een flinke senior dus loopt niet zo vlot meer en ik had maar 1 doel, zo snel mogelijk naar huis. Thuis echt letterlijk huilend op de bank gelegen, zo'n pijn alsof er met een mes in was gestoken. Na 15 minuten zakte het gelukkig weer en leek er niks aan de hand of in dit geval het been. De volgende ochtend voelde het niet goed en naar de hap, het was weekend. Zij kon er niet veel meer van maken dan een flinke peesontsteking en met Ibuprofen, rustig aan doen.
In het weekend leek mijn been wat dikker dan de andere en maandagochtend was het echt dik, dus de huisarts gebeld en smiddags kon ik langskomen. Het vermoeden was oedeem maar moest wel met spoed naar het Maasstad Ziekenhuis voor een vaatonderzoek voor trombose. Ook hier kwam niks uit, vaten goed lymfe in de lies goed dus weer naar huis. Na een paar dagen weer contact met de huisarts en door naar de fysiotherapeut voor de lies die geïrriteerd was.
De fysiotherapeut kon niet veel met de lies en wilde eerst een collega laten kijken voor de oedeem. Zo moest ik dat gaan zwachtelen en voor een compressie kous. Dat zwachtelen was echt een ramp en niet te doen met mijn werk. Na een paar dagen liep ik naar mijn auto en zag dat het verband uit mijn broekspijp ging. Dat was mijn grens. Nu via de fysiotherapeut naar een huid kliniek en kreeg ik een passende kous uit twee delen, het is niet fijn maar zoveel beter dan die stomme rollen