Het blijft rommelen

achter de wolken schijnt de zon....?

Toch maar is de titel van mijn blog, omdat ik na “zoveel” jaar nu toch maar de digitale pen oppak.

Ja waar moet je beginnen. Ik vind dit heel moeilijk. Ik wilde eigenlijk zo ver mogelijk van deze blogs blijven. Als ik de berichten lees, wordt ik er vaak zo verdrietig van. Maar het is ook goed om de ervaringen en emoties met anderen te delen. Een vriendin schreef wel blogs, die las ik trouw. Ik las ook de reacties van de mensen op deze blogs en die waren hartverwarmend. Ik ben niet zo’n schrijver en deler van emoties. Om kort mijn verhaal samen te vatten.... Ik heb 2x borstkanker gehad en ben nog steeds aan het rommelen met mijn emoties. Mijn verhaal probeer ik later nog wat uitgebreider te schrijven, maar dat is voor nu een te lang verhaal. Ik weet in ieder geval dat ik nog steeds in de verwerking en in de emoties zit. Ook al ben ik nu ongeveer 7 jaar verder. Ik heb een begin gemaakt met schrijven en hoop dat ik het vaker ga doen, om mijn ervaringen met anderen te delen. Misschien kan ik hiermee anderen tot steun zijn. En wie weet krijg ik hier ook steun uit.

7 reacties

Welkom hier. Ik ben meteen begonnen met het van me af schrijven. Fijn om te doen, fijn om steun te krijgen van mensen die weten en begrijpen waar je doorheen gaat. Ik begrijp ook dat je er het liefst bij vandaan bleef. Sommige blogs  van mensen kunnen je extra bang of verdrietig maken. Ik hoop dat jij hier ook je verhaal kwijt kan. Sterkte met de verwerking van alles. Ik vind dat stuk ook best lastig. 

Knuf

Laatst bewerkt: 26/06/2020 - 11:59