Chemokuur 3, de laatste!

Inmiddels zijn we gelukkig alweer aangekomen bij chemokuur 3. De tijd gaat eigenlijk snel en sloom tegelijk: sommige dagen lijken eeuwig te duren, omdat je je zo slecht voelt dat je soms hoopt dat de dag wat sneller eindigt. Anderzijds zitten de eerste twee kuren er gewoon alweer op en zijn we nu eindelijk aangekomen bij de laatste chemokuur. Er staan nog zware drie weken op me te wachten, maar na deze kuur is de verwachting dat de behandeling klaar is. Met deze gedachte in mijn hoofd kan ik toch wel weer positief die laatste kuur ingaan.

Op dinsdag rijd ik weer met mijn vader naar het ziekenhuis. Op zich al iets aangesterkt van de tweede kuur, alleen voel ik me alsnog zwak en slecht voorafgaand aan deze kuur. Qua energie en fitheid is er weinig meer over van de Youp van zes weken geleden. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis kreeg ik een kamer toegewezen. Helaas voor de laatste kuur geen eenpersoonskamer, maar een tweepersoonskamer samen met een man van 80. Hier zag ik in het begin erg tegenop, want ik wilde gewoon mijn rust en privacy. We raakten wat aan de praat en binnen no time lag ik eigenlijk alweer aan de spoeling. De laatste kuur is dan nu echt begonnen.

Helaas hing ik vanaf moment één boven de wc. Ik denk dat ik gemiddeld zo’n acht keer per dag heb gekotst in het ziekenhuis; thuis had ik hier veel minder last van. Maar de uren dat de chemo mijn lijf binnenstroomde, voelde overgeven eigenlijk als opluchting. Dit klinkt misschien raar, maar na het overgeven voelde ik me een stuk beter.

De dagen gingen vanzelf voorbij. Op het overgeven, de misselijkheid en hoofdpijn na, geen complicaties. Elke dag dat ik er was in kuur 3, van dinsdag tot zaterdag, lag mijn kamergenoot er ook. Ik ben dit uiteindelijk zeer gaan waarderen. We praatten af en toe over voetbal, over onze vrienden en over zijn kleinkinderen. Gewoon menselijke gesprekken die op dat moment erg fijn waren. Zo was ik niet de hele tijd bezig met nadenken of met hoe slecht ik me voelde.

Eindelijk was het zaterdag, de allerlaatste dag op de oncologieafdeling. De dag begon erg moeizaam: mijn infuus zat niet meer goed, dus deze moest opnieuw geprikt worden. Lekker dan, op de laatste dag. Het was vervelend, maar ook wel weer typisch zo op de laatste dag. Deze dag ging wat sloom voorbij, maar ook hier kwam uiteindelijk een eind aan. Toen ik om 17:00 het ziekenhuis met mijn vader en broertje verliet, nam ik ook afscheid van mijn kamergenoot. Erg gek: deze week ben je zo hecht met elkaar en deel je alles, en dan neem je afscheid. Hij deelde nog mooie laatste woorden met me: “Wanneer je je straks weer goed voelt, ga leven, jonge!” Dit zal ik niet snel vergeten en hier denk ik nog vaak aan. Dit is ook echt iets wat ik mezelf heb voorgenomen: wanneer ik me straks weer goed voel, ga ik meer genieten en dingen doen die ik echt leuk vind. Een wijze les die ik heb overgehouden aan deze tijd.

De woensdag na deze week mocht ik me weer melden in het ziekenhuis. Eerst bloed prikken — hier werd ik onderhand wel simpel van — maar ja, nog twee keer en dan zit het erop. Een uur later de bloeduitslagen bespreken met de oncoloog. De tumormarkers zijn goed, alleen zijn mijn rode bloedcellen zo laag dat er wat discussie was of ik wel door mocht met de kuur. Gelukkig mocht dit, want ik wilde er namelijk graag vanaf zijn. De laatste twee kuren gingen snel voorbij. Het zat er dan eindelijk op. De bloedwaarden waren allemaal erg laag, maar die trekken de komende weken wel weer bij. De tumormarkers waren beide niet meetbaar; dit geeft goede moed richting 26 juni, de dag dat ik definitief hoor of ik schoon ben.

Negen weken lang op en neer van huis naar het ziekenhuis. Veel zware momenten gehad, maar het zit erop. Uiteindelijk heb ik gehad:

• 1 operatie
• 3 chemokuren
• 9 weken lang op en neer voor de behandelingen
• 39 chemobehandelingen
• 3 CT-scans
• ontelbaar veel keer bloed prikken

Het zit er gelukkig op. Nu hopen op een goede uitslag en dan is het tijd om het leven weer op te pakken. De uitslag en de weken naar de uitslag zal ik jullie in de laatste blog vertellen.