Stap 40: Blind date

Toen ik een jaar geleden de diagnose borstkanker kreeg, wilde ik graag voor mezelf een blog bijhouden. Voornamelijk om het van me af te schrijven. Ach en dat je dan ook wat reacties van lotgenoten krijgt, prima maar daar deed ik het niet voor. Al snel was er een vast groepje wat elkaars blog bijhield en reageerden op de gebeurtenissen. Stiekem was ik vooral erg nieuwsgierig naar het vervolg van 1 persoon, dat was Sportgirl. Ik keek ook altijd erg uit naar haar reactie op mijn blog. Bijna alles wat ze schreef herkende ik en ze had dezelfde soort van nuchterheid.
Nu een jaar later hebben we elkaar voor het eerst live ontmoet, een blind date zeg maar. Mensen om me heen vroegen me zou je dat wel doen, je weet maar nooit wie er aan de andere kant zit. Maar voor mij zat het wel goed, ik had geen twijfel, voor mijn gevoel klopte het gewoon.
Onze blind date was zo spontaan en zo vertrouwd, alsof we elkaar al jaren kenden. We hebben hallo gezegd, zijn gestart met kletsen en hielden niet meer op. Het was zo bijzonderom elkaar in de ogen te kunnen kijken en te horen zeggen wat we al die maanden al hadden gedeeld via dit blog.
Borstkanker brengt een hoop narigheid met zich mee, maar ik heb hierdoor ook hele mooie en bijzondere dingen mee mogen maken. Sportgirl jij bent er daar een van. Bedankt voor je vertrouwen en openhartigheid šŸ˜˜šŸ˜˜

2 reacties

Een topper ben je! Ik kan anderen alleen maar toewensen dat ze zich zo laten verassen door "lotgenotencontact" als dat wij hebben gedaan! :)
Laatst bewerkt: 06/08/2018 - 17:57