Operatie klaar! Herstellen maar!

Zooo, t was een tijdje stil...

Maar de operatie is geweest! 

Het wachten duurde me te lang... Dus ben zelf maar gaan bellen en toen kreeg ik het verlossende antwoord dat ze de datum al hadden staan 💪🏽. 10 maart, om 11 uur. 9 uur melden! 

9 maart nog een extra bezoek om te checken of er nog een link naar de lymfeklieren in de oksel was, waar niks uitkwam. Geen aankleuringen zichtbaar... Dus er hoefde geen poortwachterprocedure tijdens de operatie uitgevoerd te worden. Tijdens het wachten op die uitslag werd ik gebeld dat ik de 10e al om 7 mocht komen en om 8.15 aan de beurt zou zijn voor de operatie. Spannend!

Dus, de 9e nog geslapen met Mitch bij het gasthuis (echt top!). En gelachen dat het leuk zou zijn als we zouden kunnen zwaaien naar elkaar via de raam als ik in t ziekenhuis lag... 

Om 6.30 de wekker en op naar t AvL. Gemeld bij de balie en door naar verdieping 5. Hier werden we opgevangen en naar een kamer gebracht waar ik me kon klaarmaken voor de operatie. Nog even plassen, wat vragen beantwoorden, keuzes maken voor het avond eten en gaan. In de "holding" moest ik nog een keer naar de wc... Probleem... Die hadden ze daar niet. Nog nooit meegemaakt (lijkt me sterk). Dus mutsjes aan de voeten getaped en lopend in mn operatiegewaad naar de gang. Eenmaal terug werd er nog op me gekleurd (met gewone watervaste stift!), waarbij 3 dames van de plastische chirurgie goedkeuring moesten geven.

Daarna was het tijd om naar de ok te vertrekken. Hier nog wat vragen beantwoord, mijn eigen muziek geluisterd (is nieuw) en toen ging het starten. Eerst club anesthesie voor een "blok" in de rug. Die zorgt voor minder pijn achteraf. Maar de *** wat deed dat zetten pijn. De verdoving was niet diep genoeg... En dan zeggen ze dat je niet mag bewegen want ze zitten met prikken dicht bij de longen... Yeah right, dat dacht je 🙈 dus extra verdoving, flink knijpen in de hand van de dame die naast me zat en verbijten van de pijn... Maar t zat er in. Daarna het kapje op en naar m'n droomwereld. 

Tegen half 2 werd ik wakker op de uitslaapkamer. Hier kreeg ik een ijsje en mocht ik weer m'n eigen muziek luisteren. Tip: download genoeg lijsten op spotify, want je telefoon moet in vlirgtuigstand. Tegen half 3 werd gebeld naar de afdeling, ze mochten me komen halen... Dit duurde en duurde... Ze waren me vergeten 😂. Ik heb me ondertussen prima vermaakt met mijn muziek, nog een ijsje en een buurman die behoorlijk in de war uit zijn narcose kwam en steeds slangetjes wilde verwijderen. Heftig (maar ook interessant) om te zien dat dit dus ook kan.

Uiteindelijk wel naar de kamer gebracht, waar ik inderdaad naar Mitch (in het gasthuis) kon zwaaien! Hoe toevallig. 

Daarna kon het herstel beginnen. Lastige was dat ik aan de ene kant een infuuspaal had staan die overal mee naartoe moet en aan de andere kant hingen 3 drains. Die moeten ook steeds mee. Dus de eerste middag/avond/nacht kreeg ik hulp als ik uit bed ging. Maar eigenwijs als dat ik ben vond ik het de volgende ochtend om 6 uur tijd dat ik dit zelf kon. En dat lukte. 

Uiteindelijk kreeg ik donderdag rond etenstijd te horen dat ik in principe weg mocht. Maar toen hebben we besloten dat ik die nacht nog zou blijven. Die ene nacht maakte t voor het ziekenhuis niet uit en ik vond t wel een fijn idee om niet hals over kop t ziekenhuis te verlaten. 

Vrijdag ochtend dus ontslagen, woehoeee.. En toen rustig aan richting huis. 

Nu zijn we een ruime week verder en het herstel valt me echt mee. De pijn is prima te doen. Heb een bed in de woonkamer waar ik nog slaap, omdat ik dit bed nog een beetje schuin kan zetten en het is wat steviger dan onze bank. Maandag zijn de drains er uit gehaald. 1 deed pijn, maar die stond al een beetje op spanning omdat ik hier aan was blijven hangen. De andere 2 alleen een gek gevoel, omdat je voelt waar ze vandaan komen. Paracetamol is verminderd naar 4 per dag. 

En nu wachten op de uitslag.

Donderdag 26 maart moeten we terug. Dan horen we hoe verder en kijken ze hoe het zich heelt. Ben benieuwd! Blijven duimen dat er niks meer te vinden is in het weefsel 🤞🏽🍀

#FightModusOn💪🏽