2025-12-30 kwik kwek en kwakkel

Vanochtend had ik als eerste een telefonisch gesprek met de verpleegkundig specialist. Zij analyseerde het geheel en gaf aan dat het verstandig was om bloed te laten prikken, waarna we de volgende dag de uitslagen zouden bespreken.

Na het telefoongesprek ging ik ervan uit dat ik even snel langs zou gaan om bloed te laten prikken en dat het daarmee klaar zou zijn. Enkele minuten later werd ik echter teruggebeld met de mededeling dat ze het onderzoek wilden uitbreiden en er een dagdeel aan diagnostiek van wilden maken.

Dat betekende niet alleen bloedprikken, maar ook urine inleveren voor onderzoek en kweek, een keelswab, aanvullende onderzoeken zoals een longfoto, en het inzetten van bloedkweken. Een deel van deze onderzoeken is bedoeld om mogelijke infecties uit te sluiten, waaronder de vraag of er ergens toch nog een bacteriële oorzaak aanwezig is.

Ik ben vervolgens naar het ziekenhuis gegaan en heb alle onderzoeken laten uitvoeren. Daarna had ik opnieuw een gesprek met de verpleegkundig specialist. Zij keek naar de uitslagen die op dat moment al bekend waren, met name de bloedwaarden en een eerste analyse van de urine. Ook de eerste uitslag van de longfoto was op dat moment al beschikbaar en gaf geen aanwijzingen voor een longontsteking of andere infectieuze afwijkingen. Een deel van het urineonderzoek en de bloedkweken loopt nog; die uitslagen laten ongeveer een week op zich wachten. Dat traject is vooral bedoeld om infecties definitief uit te sluiten.

Wat tot nu toe duidelijk is, is dat het CRP verhoogd is, maar dat er verder in het bloed geen duidelijke aanwijzingen zijn voor een actieve ontsteking. Ook de bezinking en andere ontstekingsparameters wijzen niet overtuigend in die richting.

Juist doordat er geen duidelijke infectieuze oorzaak wordt gevonden, komt opnieuw het scenario naar voren dat de klachten worden veroorzaakt door de kanker zelf. Dit fenomeen heeft ook een naam: tumorkoorts. De verpleegkundig specialist benoemde aanvankelijk vrij positief dat de bloedwaarden “er goed uitzagen”, in de zin dat ze niet wezen op een infectie. Voor mij voelde dat echter allesbehalve positief; ik had liever een verklaarbare en behandelbare longontsteking gehad dan het vooruitzicht dat de kanker mogelijk een nieuwe fase is ingegaan waarin deze op een andere manier klachten veroorzaakt.

Tijdens het gesprek heb ik ook gevraagd of het verstandig zou zijn om weer te beginnen met cabozantinib. Dat werd echter afgeraden. Juist daardoor worden de komende onderzoeken extra spannend, met name de beeldvorming van de hersenen, omdat het er bij de vorige MRI op leek dat de cabozantinib daar wel effect had gehad.

Er moet daarom verder worden uitgezocht wat er precies aan de hand is. Volgende week ga ik naar het AVL voor een CT-scan, die oorspronkelijk pas in februari gepland stond maar nu een maand is vervroegd. Daarnaast wordt er een MRI van de hersenen gemaakt. Een week daarna volgt de bespreking van de uitslagen. Dat moment voelt voor mij als erop of eronder.

Als blijkt dat er sprake is van verdere doorgroei, dan is de conclusie duidelijk. Mocht het beeld stabiel zijn, dan biedt dat mogelijk ruimte voor enige voorzichtig optimisme, al blijft dan wel de vraag waardoor deze klachten worden veroorzaakt.

Dat alles maakt me vanzelfsprekend nerveus. Mijn gevoel zegt dat dit niet de goede kant opgaat, zeker gezien de aard van de verschijnselen. Aan de andere kant was mijn Hb iets verbeterd ten opzichte van de vorige meting. Voor zover ik het nu weet, zou het rond de 6,2 à 6,3 liggen, wat het ziekenhuis op dit moment niet als dramatisch beoordeelt. De definitieve uitslagen kan ik overigens nog niet allemaal inzien.

Voor nu zit er weinig anders op dan afwachten....